Categorie Column

Inburgeren met een rafelrandje – column - Auto Motor Klassiek

Inburgeren met een rafelrandje – column

De lokale motorsloop is een bedevaartsoord. Joost heeft veel, enorm veel Japans spul. Vanaf 1970. En pas geleden nog een BMW. Een Echte R65 TIC. Maar dat was een grappige vergissing. Net als de Ducati Paso die ooit rood blozend en verlegen in een hoekje stond. Naar gelang je er vaker komt worden de prijzen lager. Bovendien is er voor vaste klanten altijd wel een bak koffie. Ook als je er niets koopt is de trip altijd een leerzame excursie. Want zeg nu zelf: een GS 750 in echte Frans van de Waal custom paint outfit tref je niet elke dag. Dat is ooit de trots van de hele buurt geweest.

Dat mag ik niet van mijn moeder – column - Auto Motor Klassiek

Dat mag ik niet van mijn moeder – column

Toen ik met de boodschappen in de rugzak naar mijn motor liep zag ik er een jongen bij staan. Als klassiekerrijder zit je nooit zonder aanspraak. De knaap van een jaar of twintig schatte ik zo was vriendelijk en na wat losse opmerkingen over en weer vroeg ik hem of hij ook motorrijder was. Dat was hij niet. Hij wilde wel. Maar mocht het niet van zijn moeder. Die vond motorrijden te gevaarlijk.

Utreg revisited – column - Auto Motor Klassiek

Utreg revisited – column

Leddy was gezegend met een bizar gevoel voor humor. Hij was ook het soort Harleyrijder waar ze bij The Harley-Davidson Motorcycle Company Benelux heel onrustige nachten van hebben. Het soort Harley-Davidson rijder waar de roemruchte fabriek al tientallen jaren niet – herhaal NIET – mee geassocieerd wil worden.

Driewielers en dates – column - Auto Motor Klassiek

Driewielers en dates – column

Dik een jaar geleden ontmoette ik een vage kennis. Ik herinnerde me hem als somber zoekende. Naar een relatie. “Ik dacht dat ik een hond moest nemen om leuke vrouwen te ontmoeten. Toen heb ik twee weken tijdens vakantie van vrienden op hun hond gepast. Dat beest piste in huis en heeft een kat gemold."

Downscalen: Vertederend en goedkoop - Auto Motor Klassiek

Downscalen: Vertederend en goedkoop

Vroeger? Toen reden we op ouwe motorfietsen. We hadden geen geld, maar wel schik en tijd. En dat er dingen stukgingen? Dat was niet te vermijden met die ouwe zooi die er nog niet over nagedacht had om klassiek te worden. Bovendien konden we sleutelen omdat we dat wel moesten kunnen. Nu bellen we de ANWB.

Wat is wat nu helemaal waard? De MZ spagaat - Auto Motor Klassiek

Wat is wat nu helemaal waard? De MZ spagaat

In onze hobby gaat iedereen - behalve ik - er eigenlijk vanuit dat prijzen vraagprijzen zijn. Dat betekent dat de verkopende partij een prijsidee heeft. Maar onder de streep geldt - als je tenminste geen doorgewinterde handelaar bent - "Wil ik het hebben en kan ik dat betalen?". Op Internet wemelt het van de mensen die bij elke genoemde prijs harder huilen dan de acht wolven op de Veluwe samen kunnen doen.

Klassiekerrijders zijn anders – column

Klassiekerrijders zijn anders – column

Wij klassiekerrijders zijn toch anders dan moderne motorrijders. Hoe vriendelijk die ook kunnen zijn, rijden ze doorgaans braaf achter het pijltje van hun GPS aan op hun welhaast perfecte motoren. Tijdens lunchstops eten ze broodjes gezond en drinken ze Spa of cafeïnevrije koffie. Roken doen ze ook al niet meer. We hoorden van iemand die een trip van een week gepland had tot en met de locatie en tijd van lunchstops aan toe.

Haast, gedoe en zondagochtenden – column - Auto Motor Klassiek

Haast, gedoe en zondagochtenden – column

Het is na tienen als in na 22.00 uur. Mijn telefoon pingelt zijn klassieke ring-tone. Het is een mediakennis die vraagt hoelang ik mijn buik kan inhouden en of ik zondagochtend– en misschien een stukje van de middag– vrij ben voor een fotosessie. Een fotosessie over een of andere nieuwe motorfiets.

Vroeger hadden we nog winters – column - Auto Motor Klassiek

Vroeger hadden we nog winters – column

Het is koud, nat donker. Het stormt en er komen natte klodders sneeuw omlaag. Mijn verstralers prikken verwijtend in de witte smurrie. Het is kwart voor elf als in ’22.45 uur’. Ik ben moe en helemaal alleen onderweg en op twintig minuten van huis. En ik moet enorm plassen. Het water staat me tot de lippen, maar voordat ik in deze ellende achter vijf lagen textiel mijn kouwelijke onderduiker heb gevonden? Ik moet er niet aan denken en geef wat meer gas.

Ford Prefect

Herinneringen aan mijn Ford Prefect  

Het was in 1960. Een natte herfst met veel regen en wind. Mijn motorfiets, een 500 cc Matchless, bleef op stal, want het rijden was niet erg aantrekkelijk met dat weer. Dat gaf me wel een probleem, want ik wilde graag bij mijn meisje (later mijn vrouw) zijn. Ik had daarvoor al verschillende zaken bedacht, maar kwam telkens met eenzelfde oplossing… de aanschaf van een auto!