Naar aanleiding van het Moskvitch tekstje kwamen er aardig wat reacties. En zo denk je dan weer aan je eerste ‘Russische’ ervaringen. En daarvoor hoefde ik niet eens naar een van de voormalige Sovjet republieken.
Dik een jaar geleden ontmoette ik een vage kennis. Ik herinnerde me hem als somber zoekende. Naar een relatie. “Ik dacht dat ik een hond moest nemen om leuke vrouwen te ontmoeten. Toen heb ik twee weken tijdens vakantie van vrienden op hun hond gepast. Dat beest piste in huis en heeft een kat gemold."
Vroeger? Toen reden we op ouwe motorfietsen. We hadden geen geld, maar wel schik en tijd. En dat er dingen stukgingen? Dat was niet te vermijden met die ouwe zooi die er nog niet over nagedacht had om klassiek te worden. Bovendien konden we sleutelen omdat we dat wel moesten kunnen. Nu bellen we de ANWB.
In onze hobby gaat iedereen - behalve ik - er eigenlijk vanuit dat prijzen vraagprijzen zijn. Dat betekent dat de verkopende partij een prijsidee heeft. Maar onder de streep geldt - als je tenminste geen doorgewinterde handelaar bent - "Wil ik het hebben en kan ik dat betalen?". Op Internet wemelt het van de mensen die bij elke genoemde prijs harder huilen dan de acht wolven op de Veluwe samen kunnen doen.
In 1980 presenteerde Ford de derde generatie van succesnummer Escort. In wezen was de nieuwe Escort een volstrekt anders geconstrueerde auto dan zijn voorgangers van de eerste en de tweede generatie. Voor zijn tijd was het bovendien een modieus vormgegeven…
Wij klassiekerrijders zijn toch anders dan moderne motorrijders. Hoe vriendelijk die ook kunnen zijn, rijden ze doorgaans braaf achter het pijltje van hun GPS aan op hun welhaast perfecte motoren. Tijdens lunchstops eten ze broodjes gezond en drinken ze Spa of cafeïnevrije koffie. Roken doen ze ook al niet meer. We hoorden van iemand die een trip van een week gepland had tot en met de locatie en tijd van lunchstops aan toe.
Eén van de meest succesvolle Supermini’s van de jaren zeventig viert dit jaar zijn vijftigste verjaardag. De Fiat 127 werd Auto van het Jaar 1971 en binnen drie jaar stond de teller al op een miljoen geproduceerde exemplaren. Tot in…
Het is na tienen als in na 22.00 uur. Mijn telefoon pingelt zijn klassieke ring-tone. Het is een mediakennis die vraagt hoelang ik mijn buik kan inhouden en of ik zondagochtend– en misschien een stukje van de middag– vrij ben voor een fotosessie. Een fotosessie over een of andere nieuwe motorfiets.
Het is koud, nat donker. Het stormt en er komen natte klodders sneeuw omlaag. Mijn verstralers prikken verwijtend in de witte smurrie. Het is kwart voor elf als in ’22.45 uur’. Ik ben moe en helemaal alleen onderweg en op twintig minuten van huis. En ik moet enorm plassen. Het water staat me tot de lippen, maar voordat ik in deze ellende achter vijf lagen textiel mijn kouwelijke onderduiker heb gevonden? Ik moet er niet aan denken en geef wat meer gas.
Nog een paar dagen, dan is 2020 klaar. Het was een jaar waarin de wereld in de greep was van COVID-19, in alle ingrijpendheid, in al zijn facetten. Een jaar ook, waarin werken en wonen een heel nieuwe dimensie kreeg.…
Het was in 1960. Een natte herfst met veel regen en wind. Mijn motorfiets, een 500 cc Matchless, bleef op stal, want het rijden was niet erg aantrekkelijk met dat weer. Dat gaf me wel een probleem, want ik wilde graag bij mijn meisje (later mijn vrouw) zijn. Ik had daarvoor al verschillende zaken bedacht, maar kwam telkens met eenzelfde oplossing… de aanschaf van een auto!
Motorrijden is slecht voor je gehoor. “WAT ZEG JE?” Juist. Dat zeg ik. Maar is het waar?
Laatst vond ik een modelletje in schaal 1 op 43. Het wagentje was een mooie aanvulling op een selectie van jaren veertig en vijftig sculpturen met sportieve genen. De miniatuurauto is er één in de categorie waar ik tegen aan…
Als het weer steeds grauwer wordt en al het andere een aardig alternatief lijkt om aan nog een dag grijsglibberige ellende te ontkomen, dan verzamelen we ons. Dan worden we ‘s een motorclub. Een driewielerclub.
Als je het twee keer binnen een maand hoort, dan moet er wat spelen. Terwijl het buiten vijftig tinten grijs was vroeg ik aan Joost Woesthoff, de motorsloper van maar een dorp verder, of hij al had gemerkt dat het sleutelseizoen weer was begonnen. Niet dus. Joost zei: “Het gaat allemaal zijn gangetje. Iedereen wil gebruikte, zo mooi en goed mogelijke spullen als vervangingsmateriaal. Maar gewoon sleutelen en rommelen? Dat doen alleen mensen zoals jij nog.” Ik bedacht wat mensen zoals ik zouden zijn…
In 2016 maakten wij een reportage met een Austin Allegro 1500 Special. Het werd leuke een dag met een bijzondere onderbreking.
De meer ervaren lezers zullen zich (de verhalen) herinneren dat er om de 1500-2000 kilometer olie ververst moest worden en dat de carburatie, de ontsteking en de kleppen tegen die tijd ook serieus om aandacht vroegen. Dat een top-end revisie bij 20D km helemaal niet ongewoon was. De tijd dat BMW boxers verregaand kwalitatief en qua betrouwbaarheid onverslaanbaar waren.
Volgens ingewijden is de rol van de VW Passat Sedan over een tijdje uitgespeeld. En dat doet mij wel iets. Vaak wordt de Golf als ruggengraat van Volkswagen beschouwd, maar de nog langer lopende Passat vertegenwoordigt eveneens decennialang het zenuwstelsel…
De Ardennen in het late najaar. Dat kan heel mooi zijn. De heenreis was bewolkt. Het verblijf ter plekke was ondanks het minder dan matige weer prima uit te houden, omdat we een echt dak boven het hoofd hadden en de kok in Olloy ‘nen Echte Chef was zulle! Belgische koks doen wonderen met cholesterol en volle room. En alcohol lost vet op. We waren goed bezig daar in de westzoom van de Ardennen. Het paradijs ligt maar driehonderd en vijftig kilometer van huis. Maar we moesten terug.
In Duitsland moet je tegenwoordig hele rijen ingeslagen stempels op je uitlaatsysteem hebben. Bovendien moet dat uitlaatsysteem ‘eingetragen’ zijn in je ‘Brief’. Indien je uitlaatsysteem niet legaal is krijg je direct een boete en confisqueert de Polizei je motor tot…