
Je wordt ouder Pappa, geef het maar toe…. (deel2) – column
Wij klassiekerliefhebbers hebben doorgaans het recht om over ‘vroeger’ te praten. Buiten vriend Rens ken ik maar bar weinig leden van onze stam die jonger dan 60, of zelfs 50 zijn. Gelukkig zijn we jongetjes. Dus als we tijdens het scheren voor de spiegel staan zien we nog altijd de jonge God van weleer. Dit in blije tegenstelling tot de prettiger geboetseerde soort die de neiging heeft om vanaf het vijfentwintigste levensjaar een overdreven kritisch zelfbeeld te vormen.

















