in , ,

Historama. Een prachtig beeld van de historische vaart der volkeren

Taxaties mobiel

Europa heeft tal van bekende automusea. Fabrikanten stellen graag hun erfgoed tentoon, en ook de grote, niet merk gebonden musea zijn jaarlijks goed voor veel bezoekers. Ieder land heeft wel een aantal musea waar liefhebbers hun hart kunnen ophalen en die wijd en zijd bekend staan als trekpleisters. Maar er zijn nog zoveel onverholen schatten in zakformaat. Zoals in Oostenrijk, dat tal van kleine en ongepolijste automobiele geschiedkamers herbergt.

Zo was de oom van ondergetekende een tijdje geleden in Oostenrijk om een aangenaam lange vakantie te vieren. Hij stuitte in het Karintische Ferlach op een museum dat vanwege het einde van het vakantieseizoen aangenaam rustig was. Oostenrijk barst trouwens van de kleinere automusea, en één daarvan is het museum waar mijn oom een kijkje ging nemen: Historama, Museum für Verkehr und Technik. Natuurlijk nam hij een aantal foto’s, en het erfgoed dat hij vastlegde was vooral van Duitse en Oostenrijkse snit. Het zijn vooral de jaren vijftig, zestig en de eerste helft van de jaren zeventig van de vorige eeuw die je omarmen. Ze nemen je mee in een tijd van opbouw en voorspoed.

Veel Duits werk

Wie een zwak heeft voor de techniek en alle mogelijke voertuigen uit die jaren moet echt een keer naar het museum toe, dat zag ik direct. Historama huisvest vooral veel Duits werk. Diverse luchtgekoelde Volkswagens gaan die hand in hand met enkele Mercedes-Benz exemplaren, een leuke vierdeurs Auto Union 1000 S en een paar Opels die meer dan geschiedenis alleen uitademen. Ook gemotoriseerde tweewielers, de Kleintransporter historie én de grotere transportvoertuigen (al dan niet ingezet voor verschillende overheidsdiensten komen aan bod. En dat is prachtig.


Typisch Oostenrijkse herkenning

Wie vroeger als kind in Oostenrijk op vakantie kwam zal de Postbussen herkennen. En wie een fascinatie had voor grote naoorlogse vrachtwagens zal het oog ogenblikkelijk op een prachtige Saurer laten vallen, één van de pronkstukken van de collectie. Oók bijzonder: de ÖAF ENO 2 Elektropaketwagen, een model dat tot in 1982 dienst deed als koeriersdienstauto in meerdere Oostenrijkse steden. Illustere fabrikanten als Saurer en ÖAF waren van respectievelijk Zwitserse en Oostenrijkse komaf, en passen geografisch ook daarom heel goed in het museum.

Typ4, ondergeschoven kindje

Mijn oog viel al vrij snel op de foto met een weggeschoven VW Typ 4 Variant. Ergens verscholen tussen klassieke transportvoertuigen vertelde hij ongewild het verhaal van de vaak verguisde vierde luchtgekoelde VW-serie. Deze werd in 1968 met de nodige terughoudendheid ontvangen. Om een beeld te vormen en een paar voorbeelden te noemen: dat was ook het jaar dat Peugeot met de 504 kwam. NSU kwam een jaar eerder met een zeer vooruitstrevende (en aanmerkelijk duurdere) Ro80, die de wereld opschudde. Ford en Opel hadden hun naam hadden gevestigd met vier- en zescilinder middenklassers. Renault gaf medio jaren zestig met de R16 al invulling aan nieuwe praktische gebruiksmogelijkheden. En de concurrentie uit Japan (Mazda 1500, Toyota Corona RT4#) vormde tijdens de tweede helft van de jaren zestig ook een groter wordende stip aan de horizon, zij het nog voorzichtig.

Oude garantie voor succes

VW hield voor haar nieuwe topmodel echter vast aan de oude garantie voor succes, maar dat kwam Wolfsburg op tegenvallende verkoopresultaten van de Typ 4 te staan. Die gingen hand in hand met de matige geloofsbrieven uit het eerste jaar van de Typ 4, die de daaropvolgende jaren veel beter werd, zéker als 412. Daar komen we later nog eens op terug. Maar niet zonder te vermelden dat die achteloos geparkeerde Typ 4 Variant eigenlijk het levensverhaal van deze markante Volkswagen bouwserie vertelde. En die veel beter verdient dan de op historische leest gekleurde kanttekeningen.

Museumstukken met een eigen verhaal

Terug naar de collectie, die mij dus via een fotoserie bereikte. Iedere auto had zijn verhaal. En dat gold ook voor iedere bus, iedere brandweerwagen, iedere Kleintransporter, iedere tweewieler, ieder openbaar vervoerinstrument. En dat beeld werd versterkt door de manier van presenteren. Gewoon, stuk tekst erbij maar verder tamelijk vanuit de losse pols tentoongesteld. Ik ben zelf vaker in musea geweest waar ik dat ook zag. Je kunt soms iets conserveren zonder dat je het conserveert. Laat het tentoongestelde maar een eigen verhaal vertellen. De foto’s uit Oostenrijk vertelden hun eigen verhaal. En dat deden ze zo goed, dat ik nu zeker weet waarom ik nog eens met mijn oom een museumtrip naar het Alpenland ga maken. En dan wil ik ook naar het Historama in Ferlach. Omdat ik geen genoeg kan krijgen van die typische sfeer van het verleden, die deze ongepolijste Oostenrijkse pronkkamer uit alle poriën ademt.

Met dank aan Hans de Mooij

Feestdagen content banner

18 Reacties

Geef een reactie
  1. Prachtig verhaal. Voel de onuitsprekelijke sfeer.
    DKW 1000S: tja mijn pa had er precies zo één, in diamant blauw. Daarna een F102, ook vierdeurs. Beide een zeldzaamheid. Als Citrofiel geniet ik ook van het Duitse werk. Want ach, het gaat om de nostalgie. Toch?

  2. De VW typ 4 was inderdaad geen blijvertje. Aan de rijeigenschappen lag het toch niet, het was een fijne auto, zeker met injectiemotor en automaat. Maar de ontwerpers hadden de roest al ingebouwd door de holle ruimten te vullen met schuim. Dat bleek een rampzalig idee te zijn: in plaats van vocht buiten te houden, voorkwam het schuim juist dat de kokerbalken en andere holtes droog werden. Ook voor het overige was het een roestmonster van epische proporties, alleen te vergelijken met de Alfasud in die periode (waar ook schuim in zat trouwens).

    Je ziet ze dan ook nooit meer en mocht je er aan willen beginnen: de onderdelenvoorziening is met het verdwijnen van de vraag ook al opgedroogd. Alleen de grote boxermotoren, daar is nog goed aan te komen. Ze zijn nog lang in de Transporters toegepast.

  3. Schande, ik vergeet heel de bus. De T1 was van voor mijn tijd maar van de T2 en zeker ook de T3 waren er bij mijn werkgever heel veel in gebruik. Heel wat kilometers mee gemaakt.

  4. Smullen van jeugdsentiment, waaronder ook diverse door mijzelf bereden voertuigen zoals uiteraard de Kever 60er jaren, maar ook de VW412, de VW 1500, de VW K70, de Mercedes 200 (D)serie, de Puch, de 2CV, de Volvo 66.
    Maar de utiliteitsvoertuigen zijn net zo om te genieten. Man man, wat fraai allemaal.

  5. Ik kan jullie ook het Vötters automuseum in Kaprun aanbevelen. Uit de hand gelopen privécollectie van een hoteleigenaar. Met de Salzburgerlandkarte kun je ook nog eens gratis naar binnen.
    Heerlijk die geur en ambiance van de jaren 50/60.

  6. heel toevallig weet ik dat het Saurer concern , van texteilmachines en vrachtwagens, is gevestigd in Zwitserland, in Albon aan de Rijn tussen Schaffhause n en Bodensee.
    Ook zag ik 2 x VW 412 variant in staalblauw metallic, op 2 verschillende plaatsen geparkeerd, moet haast wel dezelfde wagen zijn ?

    • Ja, klopt. Wat ik bedoelde te zeggen is dat dit ‘Alpenerfgoed’ geografisch gezien goed in het museum past. Ik heb de tekst aangepast. Dank voor de reactie in ieder geval!

  7. Alleen al van hetgeen ik op de foto’s zie, moet ik watertanden. Zoveel moois!! En ook een aantal die ikzelf nog ook op ‘s Neerlands wegen heb zien rijden. Laat ik aannemen dat het in dat museum nog lekker zal geuren ook.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het decembernummer, met daarin:

  • Restauratieverslag Fiat 1900 B Granluce
  • Restauratieverslag Renault 5 Alpine Turbo
  • Austin 3 Litre
  • De Golf Cabriolet en de Creme21 Youngtimer Rallye
  • Restauratieverslag Hoffmann Gouverneur MP 250-2
  • Kawasaki GTR 1000
  • Visser’s Ambulancemuseum
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen Deel XX
omslag 12 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens veel goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Renault 4. Rijden met een glimlach.

Grinnall Scorpion 3 1997 1

Grinnall Scorpion 3 (1997) van Bart. Een indrukwekkende driewieler.