in

Vroeger en nu – column

AMKMANG 3
Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

Nog maar een jaar of vijftien geleden zagen we elkaar voor het laatst: de uiterst beminnelijke en vakkundige Mang Yuan als mister Yamaha liet in die tijd zien dat er ook goede managers waren. Hij was genetisch motorrijder en jarenlang de Pr-man van Yamaha in Nederland geweest en deed daarna de accessoires en onderdelen en de projectontwikkeling voor het merk met de gekruiste stemvorken.


De spannende dagen

In de tijd dat ik nog meeging naar introducties van nieuwe modellen in verre landen, en als er voor motorbladen waar ik toen voor werkte testmotoren nodig waren, was Mang bij Yamaha mijn aanspreekpunt. Dat was in andere tijden. Het leven was nog onschuldiger. Onbevangener. De buitenlandse trips waren prima verzorgd, elke reisorganisatie zou er trots op geweest zijn. De catering en huisvesting waren top. En de uitgebreide persmappen waren doorgaans inclusief leuke hebbedingetjs zoals horloges en – hoe modern! – USB sticks. Bij de internationale presentaties viel op dat de Engelse- en Italiaanse journalisten vaak op het scherpst van de snede reden om de ter beschikking gestelde motoren te beproeven. Als motorrijder van de minder getalenteerde soort zag ik met verbijstering hoe helden knalhard blinde bochten in doken met veronachtzaming van alles wat er achter die bocht op de door hun geclaimde ideale lijn kon wachten. Soms ging het mis. Maar het was met de blik van nu een tijd vol avontuur en anekdotes. En ik hoorde terzijde een hoop gruwelijks over mijn jongste aanschaf, de Yamaha XZ550. Daar kom ik nog op terug.

Maar de risico’s en het avontuur zaten hem niet alleen op het asfalt

Voor een presentatie op een circuit in Zuid-Frankrijk had Mang een sportvliegtuigje geregeld waar naar mijn herinnering een man of zes in konden. Mijn herinnering is sub optimaal. Wat vliegen in kleine tuigjes is niet mijn ding. Al boven België begon ik me duidelijk minder katholiek te voelen. Daarna volgde het echte ongemak. Koudzweet. Een klam voorhoofd. Klamme kilte en ongemak op maaghoogte. Ik werd steeds beroerder en stiller. Op een gegeven moment haalde ik enig vertrouwen uit het feit dat ik een kotszak uit het vakje van de stoel voor me had gehaald. Maar die troost was tijdelijk. Ik voelde het braaksel omhoog komen, trok de sluiting van de kotszak open en ging grandioos over mijn nek. De kotszak had een dubbele sluiting. Dat had ik even niet meegekregen. Mijn populariteit onder mijn medereizigers moet op dat moment extreem laag zijn geweest. Het interesseerde me niet. Ik wilde gewoon dood. Toen de ergste troep opgeruimd was zat ik met ondergekotste kleren minimaal blij te zijn. Mang nam contact op met de grondploegen van Yamaha en in Zuid-Frankrijk kreeg ik aan de grond direct een schone, heel coole Yamaha-outfit. De rest van de dag werd ik bewonderend nagekeken door aanwezigen die niet op de hoogte waren van hoe ik aan mijn kekke spulletjes was gekomen. Over de thuisreis herinner ik me niets.

Een prettig weerzien

Door allerlei dingen en drukte verloren Mang en ik elkaar uit het oog totdat we elkaar onlangs weer in Beeld kregen. We hadden intussen allebei de pensioenstreep gehaald. Hij wat eerder dan ik. En in de tussentijd had hij na twee jaar ledigheid bedacht dat hij toch wat structureels onder handen wilde hebben. Via tamtam, rooksignalen het befaamde netwerk was hij gevraagd om bij mega auto dealer Broekhuis de klassieke auto tak van een steviger gezicht te voorzien onder de vlag van Brooks Classics. En ondanks al zijn jaren bij Yamaha was Mang altijd ook een autoliefhebber, een klassiekerliefhebber gebleven. Dus dat muntje viel prima.

En dat is het grappige van mensen die elkaar verstaan: Na zo’n vijftien jaar zaten we te praten alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien. Tussen neus en lippen door bleek overigens wel dat er in die tijd aardig wat was gebeurd in onze gezamenlijke levens. We hadden een middag met een gouden randje en gingen uit elkaar met de harde afspraak dat ons volgende treffen niet weer vijftien jaar later zou zijn.


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie.


 


6 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik ken Mang ook nog uit de tijd dat ik bij IMN werkte ( de Yamaha importeur voor dat de Japanners het zelf gingen doen) hij deed toen nog de garantie afdeling. Een speciale vogel, maar dat waren ze in die tijd allemaal in dat motorweereldtje.

  2. Ja, Mang staat ook nog duidelijk in mijn geheugen door het geregelde RAI importeurs overleg, waar ik voor Honda NL deelnam, het Japans bestuur van Honda NL besliste in 2004 om naar Amsterdam te gaan verhuizen, want “daar gebeurt het” (wat de verkoop voor NL betreft) en niet langer in Ridderkerk! Pakte natuurlijk niet zo succesvol uit onder de schaduw van Yamaha Europe!
    Mang heeft ook nog meegedaan met het project van eigen motorontwikkeling door het blad MOTOR op het RDW terrijn in Lelystad.

  3. Leuk om te horen dat het goed gaat met Mang.
    Ik heb in de jaren 90 als RDW medewerker vrij veel met hem samen gewerkt in het kader van de , toen nog, nationale typegoedkeuringen voor motorfietsen.

  4. Mooi verhaal Dolf, met elementen zoals onbevangenheid die steeds moeilijker zijn te verklaren aan steeds jongere mensen. Deze mijnheer Mang moet overigens wel een dosis lef hebben gehad om als Yamaha PR-man op een TX750 plaats te nemen. Of is dat een privé-kiekje? Begrijp mij goed, een TX750 is voor mij de mooiste en een van de interessantse fietsen door Yamaha gemaakt. Maar hij zal er een grote kluif aan hebben gehad de olie-rimpelingen van dit model glad te strijken. Vermoedelijk lacht hij nog steeds, en je beschrijft iemand die waarschijnlijk veel mensen zouden willen (leren) kennen.

    • Goed ingeschat! De foto is zelfs nog van voor hij bij Yamaha werkte. De motor op de foto was naar ik me herinner de eerste die hier naar toe kwam. Mang kocht hem bij zijn toenmalige werkgever. In de lop van de tijd kreeg de TX alle latere modificaties. Mang is er heel Europa meer door gekard

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

3xGT

Opel. De swinging sixties

Fiat Dino Spider 1967 1

Fiat Dino Spider (1967) van Jan Wiebe Tolman. Distinctie.