in

Wit, het nieuwe zwart. Of zo – column

Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

DSCN1076 Er zijn overeenkomsten tussen spijkerbroeken en motorhelmen. Het ene merk kan je als gegoten zitten, terwijl een vergelijkbaar ander merk aanvoelt als een ongewenste intimiteit. Nog een overeenkomst is dat je met jouw perfecte helm of spijkerbroek zo vergroeid kunt raken dat je niet eens merkt wanneer zo’n handig item aan het eind van zijn dagen is gekomen. Je jeans hangt je dan als wat slobberige draden aan je kont en je helm zweeft boven de 130 als een miniatuur hovercraft boven je schedel, terwijl het kinbandje rukkerig probeert je te verstikken.


Mijn eerste perfecte helm vond ik na een pas sessie van een seconde of wat omdat ik me had gemeld bij het bedrijf dat zich afficheert als ‘de enige specialist waar u zonder afspraak terecht kunt’. Mijn perfect passende helm was toevallig rood. Dus een rode werd het. Een paar jaar later was ik aan een vers exemplaar toe. Op hetzelfde adres kreeg ik informatie waar ik zelf nooit opgekomen zou zijn.

Van de voor dat seizoen ingekochte helmen had de dealer al twee keer zwarte- en matzwarte exemplaren bij moeten bestellen. Maar met de helmen in fraaie Alfa Romeo laktinten bleef hij zitten. En dat terwijl ‘Bleu Zaffiro Trussardi Metallico’ toch een top-chique kleur is. Dat helmen modegevoelig waren had ik niet verwacht. Maar ik ben dan ook een man 1.0 die zijn Lief verbaasd aankijkt wanneer ze blij en trots meldt: “Kijk, ik heb een mooie trui voor je gekocht!” Zo’n geste waardeer ik. Maar wat moet ik ermee? Ik heb toch al een trui.

“Maar als ik nu zo’n helm koop in een kleur die jij niet verkocht krijgt, krijg ik dan korting?” Ik kreeg heel vriendelijk korting en genoot een paar jaar van een heerlijk passende helm waarvan ik de kleur toch niet zag wanneer ik hem op had. Onlangs maakte ik een geforceerde terugtocht uit Rostock over de verregende Autobahn naar huis. Achter een wapperend windscherm. Er sloegen druppels in mijn ogen omdat mijn vizier zo doorleefd was dat ik het had moeten opklappen terwijl ik met mijn linkerhand de vangrail volgde om mijn koers te bepalen. Mijn helm deed pogingen om het luchtruim te kiezen. De wind bulderde langs mijn slapen. Mijn nek werd koud en nat. Het was allemaal erg oncomfortabel.

Nog twee dagen daarna had ik een hinderlijke fluittoon in mijn linkeroor. Die verdween gelukkig. Of misschien hoorde ik hem gewoon niet meer. Het werd dus tijd voor weer een nieuwe botspet. In de wereld van zesde- tot achtstehands autoverkopers geldt de kreet: ”Met een witte blijf je zitte …”

Indachtig dat idee wees ik enthousiast op een witte helm en droomde weg over megakortingen. De dealer sprak waarderend: “Je wordt modern, wit is het helemaal dit seizoen! Wit is het nieuwe zwart.” Dat deed even pijn. Alleen al het idee dat de ene kleur zomaar een andere kon worden. Gelukkig herinnerde ik me de kreet die ik ooit op een ratbike zag: “Rust is the new black”. Zoiets moest het dus wezen. Het werd weer een rode helm. Met korting. Nog een voordeel van een nieuwe, strak passende helm: ik hoor mijn kleppen niet meer. Die hoeven dus niet gesteld te worden.

Lees ook:
– Meer columns
– Meer verhalen over klassieke motoren


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie.


 


5 Reacties

Geef een reactie
  1. Ooit gehoord bij een motorzaak toen een klant (die een helm aan het passen was) de opmerking plaatste dat de helm wat te klein was voor hem…………..
    Wilco, de eigenaar van de motorzaak reageerde met de prachtige opmerking: Niks d’r van, de helm is perfect, jou kop is gewoon te dik!!!!!!!!

  2. De ‘houdbaarheid’ van een helm is, afhankelijk van gebruik, 3-5 jr.
    Daarna is het allemaal minder strak en rammelt…goed om je tinitus te kietelen zeg maar.
    Een pas-sessie is altijd handig, want merk A is merk B niet, en ook je hoofd verandert met de jaren..van smal koppie naar dikke harses..en weer terug.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Opel A Manta (1975)

Opel A Manta (1975) van Feike Jan. De ultieme sportwagen. 

Oldtimer en Classic Beurs Leek. Komend weekend de 25e editie