in ,

Zweven met sterren rondom Leek en Roden

© Bart Spijker

Het is zaterdag 20 maart, de digitale tijdsaanduiding in de Astra geeft aan dat het 16.10 uur is. Ruim een half uur eerder nam ik in Roden afscheid van Peter en Mike. Ik besluit om bij een tankstation tussen Drachten en Leeuwarden de auto even aan de kant te zetten. Ik haal koffie en buiten laat ik de indrukken van een mooie Mercedes-Benz dag verder op mij inwerken.


Tien uur eerder gaat de wekker. Ik start mijn dag heel vroeg met cappuccino en broodjes. Ik blader rustig mijn nieuwe auto motor und sport uitgaven 69/12 en 69/13 door. En ik denk kortstondig aan vroeger, aan de familie Sturm. Mijn oude buren zitten diep in mijn hart, bovendien dompelden zij mij tijdens de jaren zeventig onder in een bad vol Mercedes-Benz liefde. En vandaag ga ik die affectie weer ervaren. Het is een kers op de taart. Zoals een ritje in de W115 220D van buurman of buurvrouw dat vroeger ook altijd was.

Ik maak mij klaar voor een reportage dag met de Mercedes-Benz 400 SE uit de bouwserie 140. Richard Steenbergen uit Leek kocht de auto van een verzamelaar. In 2017 maakte ik al een reportage met een andere bijzondere Benz die hij in eigendom had: een 250TD meer dan twee miljoen op de klok. En nu heeft hij dus weer iets aparts. Iets met acht cilinders, Pullman en kolossale afmetingen.

Vier jaar later keer ik terug op het Mulderspark in Leek. Het weerzien is aangenaam. Bart Spijker en Peter van Wijk schuiven aan. Bart is de fotograaf, Peter bracht mij opnieuw in contact met Richard. Hier glorieert zuivere Mercedes-Benz liefde op een organische, pure en vanzelfsprekende wijze. Bovendien gebeurt dat in een sfeer van solidaire kameraadschap en ouderwetse gemoedelijkheid. Het zijn eigenschappen waar ik heel goed op ga. Ja, er zijn redenen waarom ik heel graag in Leek en omgeving ben.

Wij praten bij. Bart geeft hierna het sein dat hij foto’s wil maken. We gaan beginnen. Richard rijdt eerst met de W140. In colonne gaan Spijker, van Wijk, Richard en ik op zoek naar fotolocaties. Wij maken een keuze, het hunebed bij Steenbergen wordt het. De hoofdrolspeler van vandaag is volmaakt, ook omdat hij in topconditie verkeert. Bart Spijker schiet de ene foto na de andere van de immense Mercedes-Benz. Peter, Richard en ik praten over van alles. Benz-man Peter gaat met zijn speciaal uitgevoerde V70 D5 richting Roden, ik spreek af om na de reportage met de 400 SE daar aan te sluiten en ook Mike even de elleboog te schudden.

Nu is het mijn beurt om de dirigent te zijn de van 400 SE. Dat had u gedacht. Er valt niets te dirigeren, dit is een heel goed geconserveerde auto van monumentaal niveau. Alles gaat vanzelf, de Mercedes-Benz zweeft. Ik zweef. Dit is de achttien karaats beloning voor liefhebbers. Geen moment hoef ik te wennen aan deze auto, dit voelt niet als de eerste keer. Er is ruimte voor mooie gesprekken met Richard. Dat kan haast op fluistertoon, want de V8 in dat grote vooronder is uitermate gecultiveerd.

Rijden met deze auto is kinderspel, het is verbijsterend eenvoudig. Accelereren ook, geen moment verschiet de Mercedes-Benz van kleur. Even horen wij het V8 geluid, dat ons tijdens de intense versnelling kortstondig en beschaafd begroet. Ik weet het. Ik rijd in de overtreffende trap van het merk, dat drie miljard Mark uittrok om de S-Klasse van deze generatie te ontwikkelen. Dat gebeurde overigens niet zonder slag of sloot. En toen de auto in 1991 werd gelanceerd schrokken zelfs de Duitsers van het formaat ervan. Het sentiment van toen (hereniging, Golfoorlog, mogelijke magere jaren) bracht de zelfs grootste Duitse voorstander in twijfel. Aber das ist lange her. Vandaag ben ik vooral trots dat ik hierin mag rijden.

Ik neem na een kop koffie afscheid van de joviale Richard. Ik zet koers naar Roden. En niet veel later komt het specifieke Mercedes gevoel opnieuw naar boven. Want Peter biedt zijn C 220 CDI Avantgarde uit nul vier via zijn kameraad Mike de Jong in Roden aan. Drie en een halve ton op de klok en onderhouden op een wijze die alleen liefhebbers eigen is. En Peter is iemand die het begrip liefhebberij koppelt aan precisie. Ik merk het in deze Mercedes-Benz. Hij voelt direct aan alsof hij reeds járen de mijne is.

Net als ’s morgens en net als altijd hoef ik ook aan deze Benz geen seconde te wennen. Ook de 220 CDI Avantgarde Combi is in alle opzichten meteen eigen. En anders dan Peters’ huidige en speciale Volvo V70 D5. Ook dat is een dijk van een auto, maar tegen deze uitstekend onderhouden Benz kan hij overall niet op. En dat is veelzeggend, want deze 220 CDI stamt ook nog uit de periode dat Mercedes-Benz een veer liet op kwalitatief gebied. Ik merk daar niets, helemaal niets van.

Na een prachtige dag ben ik op weg naar huis. Het is 16.10 uur. Ik besluit om bij het tankstation koffie te halen en vervolgens op de parkeerplaats een sigaretje te doen. Ik geniet na van de kameraadschap. Van de reportage met de 400 SE. Van de middagritten. En van het besef, dat dagen als deze nóg meer waarde hebben in pandemische tijden. Omdat zij alles in zich hebben om het verlangen naar nog niet eens zo heel lang geleden te vervullen. Ik ga naar huis, en ik zweef zelfs in mijn aardse Opel. Zo’n dag is het. Buiten categorisch in alle opzichten.

Over de gereden Mercedes-Benz 400 SE leest u binnen afzienbare tijd veel meer.


Bevalt het u waarover we schrijven? Dit artikel werd u – net als al het andere dat u hier leest – gratis aangeboden. We doen niet aan premium artikelen, en willen dat ook niet gaan doen. Maar daarbij kunnen we wel uw hulp gebruiken. Abonneer u daarom op Auto Motor Klassiek. U krijgt dan ook nog eens elke maand een AMK in uw brievenbus. Dat kan via de link hierboven. Of doneer een gewenst bedrag via onze betaalpagina, via deze link en vermeld bij omschrijving donatie. Help ons de dagelijkse artikelen gratis te houden.


 

 

 

6 Comments

Leave a Reply
  1. Volgens mij hebben de onderstaande heren een beetje last van jaloezie. En om jullie nog even jaloerser te maken ik bezit 2 van die geweldige auto’s vanaf nieuw door mijn vader en mijzelf gekocht en vanaf 1994 troublefree rijden met respektievelijk een Kmstand van 230.000 en 390.000. Nadat Covid over is worden ze weer voor lange vakantieritten ingezet, waarvan akte.
    John H.R. Pronker

  2. Doe mij toch maar de Lexus LS 400 , was toen al beter ( al vonden de Duitsers natuurlijk van niet ) en weet zeker dat die in de toekomst ook meer betrouwbaar zal zijn .

    • De Lexus LS400 is een absoluut topproduct, waarmee Toyota Mercedes-Benz tot het absolute uiterste dreef om de Baureihe 140 minimaal op hetzelfde niveau te brengen. Dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Na verloop van tijd hebben beide auto’s hun issues geopenbaard. En betrouwbaarheid? Zowel de Lexus als de Mercedes-Benz zijn in hun complexiteit briljant. Tegelijkertijd hangt de betrouwbaarheid wel af van het onderhoud dat deze auto’s hebben gekregen. De Mercedes-Benz in dit artikel is een absoluut topstuk, stond een tijd stil binnen een verzameling, maar is letterlijk en figuurlijk ongehoord goed. Maar ik reed in beide auto’s. Zij ontlopen elkaar nauwelijks. Absolute topproducten. En dat geldt vandaag- mits top onderhouden- nog steeds.

    • Deze MB zit volgestouwd met nu al niet meer verkrijgbare electronica. Maar hopen dat dat nooit iets aan stukgaat. Echt grondig restaureren wordt een uitdaging in de toekomst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hoe Saab de turbo temde

Zelf restaureren… een dikke Healey