Dat was uit de tijd dat tv nog zwart wit was en twee kanalen had: “Catweazle”. Catweazle was een Engelse tv-kinderserie die twee seizoenen lang in het Verenigd Koninkrijk (en andere landen) werd uitgezonden: in 1970 en 1971. In Nederland werden seizoen 1 en 2 van de serie uitgezonden door de NOS; voor het eerst op zondag 4 januari 1970.
Een weekendje de grens over wippen, dat doe je zo als je in het oosten des lands woont. Daar kun je de auto voor pakken als je van plan bent goedkoop te winkelen. Maar op de motor is het leuker. En als motorrijder, als berijder van een klassieke motor, heb je doorgaans vlot en prettig aanspraak bij onze oosterburen.
Over originaliteit van klassiekers is het laatste woord nog niet geschreven. Er zijn mensen die voor ‘fabrieksorigineel’ gaan. Er zijn mensen die 'tijdsoriginaliteit' kunnen waarderen. Dat is een wat opkomende trend omdat de prijzen van best wat fabrieksoriginele klassiekers best stijf zijn geworden.
Natuurlijk is het dolletjes om de Stelvio op en af te blazen. Maar binnen het kleinschalig geluk kon je 22 jaar naar Motorcamping Het Dijkje van Joop de Jonge in Eck en Wiel.
Aan het begin van de jaren tachtig werd er gedacht aan het schoner en zuiniger laten lopen van verbrandingsmotoren. Het leek wel alsof ze toen al wisten dat de benzine hier bijna 2 euro ging kosten. Suzuki was bezig met de Twin Swirl Combustion Chambers, Honda experimenteerde succesvol met het CVCC, of Compound Vortex Controlled Combustion gebeuren en dat was dan met Yamaha’s YICS het begin van een heleboel aan slimmigheden waardoor we nu met een rijstebrijberg aan afkortingen zitten. Kewl!
Als je in de jaren 50/60 van de vorige eeuw bent opgegroeid, dan is deze Heinkel vast nog een bekende scooter. De merken die toen de dienst uitmaakten waren de Italianen met de Vespa en de Lambretta, terwijl de Heinkel Tourist ook in Nederland goed werd verkocht.
Vroeger waren de Japanners dapper en zoekend. Of dapper zoekend. De nieuwe motorwereld en zijn bewoners moesten nog ontdekt worden. In de late jaren 70 ging het feitelijk om steeds meer vermogen. Maar in de eighties wilden de fabrikanten ook hun visie op de toekomst uitdragen. Yamaha zag de toekomst in de XZ550, de ‘Vision’.
Voor veel van ons voelt 1986 nog aan als gisteren. Maar een motor uit dat jaar is intussen ook alweer 35 jaar jong. In de zomer van 1986 was de motorwereld nog anders. Het was de tijd van kuipen en sportieve, maar inzetbare motoren. In de jaren zeventig werden motorfietsen nog als allrounders geleverd. Je maakte ze na aankoop sportief door een laag stuur, naar achter verzette voetrusten (Raask!) een sportbuddy en een uitlaatsysteem dat de sportiviteit luidkeels ondersteunde. Toerrijders monteerden hogere sturen en tassen of koffers. Die jaren zeventig waren ook de jaren dat motorfietsen betrouwbaar werden.
Hoe makkelijk en goedkoop je tegenwoordig ook aan (speciaal)gereedschap kunt komen, soms moet er nog steeds geïmproviseerd worden. Dat zijn we hier een beetje ontwend, maar ‘elders’ wordt het nog steeds gedaan. Dat bewees de manier waarop het voorwiel van de Chang Jiang was uitgebalanceerd. En dat was niet eens voud gedaan.
Retrodenken is ooit ook maar begonnen. En Honda was daar een voorloper mee. De CB500T twin werd indertijd als oubollig tot bizar gezien. Ze werden niet veel verkocht. Ze waren – tot voor kort – gebruikt ook geen drop waard. De Honda CBX550 F was ook een soort van retro. Hij had ook een als trommelrem vermomde rem aan de voorkant. Die oplossing was er eentje volgens de aloude lijfspreuk van de mariniers: Waarom makkelijk als het moeilijk kan? De aanpak was gecompliceerd en moeilijk te servicen.
We komen er niet onderuit. Wij worden ouder en klassiekers worden jonger. Natuurlijk is het 100% begrijpelijk voor 60+ers om een Triumph Bonneville of Honda CB 750 OHC helemaal top te vinden. Maar voor de wat later geborenen heeft die machine niet de betovering als dat hij voor ons had. Intussen is de Yamaha FJ 1200 gemaakt van 1986 tot en met 1993. En dat is toch ook al best een paar weken geleden.
Als een Triumph Bonneville uit 1969 je als klassieker voor ogen staat? Dan is een motor, een Honda NTV, uit de jaren tachtig of negentig natuurlijk gewoon nog een nieuw ding. Dus klassiek? Of gewoon oud? Oh, ja: hij heeft cardanaandrijving. De Honda NTV is een uitstekende allrounder met een heel eigen smoel en de absoluut onverwoestbare techniek waarmee Honda zijn imperium heeft opgebouwd.
Toen Honda ‘brommertjes’ ging maken trokken de Britse Bouwers wat geërgerd een wenkbrauw op: "Rare jongens, die Japanners. Maar gelukkig ziet iedereen dat het niets is en niets wordt."
Volgens de geleerde Heren Woesthoff en Busweiler wordt er te weinig gesleuteld in dit land. Joost Woesthoff is genoemd naar zijn motorsloop in Brummen. Richard Busweiler is Ural/Dnepr Goeroe.
In 1968 vond Honda het motorrijden opnieuw uit. Motorrijden werd lifeststyle en fun, en geen zwaktebod voor autolozen meer. De CB 750 werd motor van de (vorige) eeuw. De andere Japanse motorfietsmakers gingen allemaal als gekken ook vier-in-lijn motoren maken. De ’UJM’, de universal Japanese Motorcycle, was geboren. Heel goed. Maar saai!
Klassieke BMW-rijders hebben een sterke voorkeur voor originaliteit. Toen Theo Terwel zijn BMW R68 restaureerde was het hoogtepunt van het zoeken naar originele delen de vondst van het originele sleuteltje voor het deksel van het tankvakje. Dat zijn de details die een klassieke BMW voor de pure liefhebbers/kenners van het merk naar waarde weten te schatten.
Willy van Gent was importeur en ondernemer. Hij had visie. Hij bedacht dat hij zijn bedrijf een fantastische boost en basis zou kunnen geven door Moto Guzzi's aan de Nederlandse overheid te verkopen. Ik Italië was de overheid namelijk ook de kurk waar het moederbedrijf op dreef? Je wilt niet weten hoeveel gelobby, gekonkelfoes, ge-vergader en dames van lichte zeden erin zijn geïnvesteerd. Maar de kogel ging door de kerk en de Koninklijke landmacht zou Guzzi gaan rijden.
Veel mensen zijn vrij fantasieloos. Sommige mensen zijn flexibeler tussen de oren. Van oudsher was het al zo dat je een gebruikte motor het best kon kopen bij een motorzaak die geen dealer van dat merk was. De volgende stap is om je droommotorfiets te vinden bij een autohandelaar. Voor een handelaar in klassieke auto’s zijn klassieke motorfietsen vaak een soort ‘bijvangst’. Of ze zijn ook gewoon uit emotie gekocht. Ze vallen in elk geval buiten het gewone ‘handelsdenken & verdienmodellerij’. Zo vonden we een Gilera 150 cc bij een bekende autohandelaar.
Na zo’n 25 jaar op ‘dikke’ oude Guzzi’s te hebben gereden leek het mijn rug een goed idee om wat te downgraden. Niet wat het merk betreft. Het minst nuffige motormerk uit Italië heeft nu eenmaal een warm plekje in…
Made in the USA: kijk, daar hapten kopers op. Want er gaat toch maar niks boven een Harley-Davidson. Of het moet een VT 1100 cc Honda Ace zijn. En die doet dan ook zijn uiterste best om op een Harley, uit de tijd dat die niet alleen maar geassembleerd werden in de USA, te lijken. Vriend Victor is er op een wat gniffelachtige manier blij mee. Hij is te ‘young’ om besmet te zijn met het legendarische Harleyvirus.