in

De Bonneville en de oude dame

IMG 20210826 WA0009

Een weekendje de grens over wippen, dat doe je zo als je in het oosten des lands woont. Daar kun je de auto voor pakken als je van plan bent goedkoop te winkelen. Maar op de motor is het leuker. En als motorrijder, als berijder van een klassieke motor, heb je doorgaans vlot en prettig aanspraak bij onze oosterburen.


Klassieker rijders hebben altijd aanspraak

Zo raakten een vader en zoon na het tanken van die spotgoedkope Duitse benzine aan de praat met een dorpeling. En die dorpeling kende weer een andere dorpeling /V, een weduwe. Voor je nu denkt dat we aankoersen op koppelarij en een romance: de weduwe was getrouwd geweest met een motorrijder. En – hoe grappig – wijlen die motorrijder had ook een Triumph gehad. Locatie en geschatte leeftijden in acht genomen waren vader en zoon mild geïnteresseerd. Senior schatte in dat het om een Duitse Triumph van TWN, Triumpf Werke Neurenburg zou zijn, een tweetakt uit de jaren vijftig of zo.

De weduwe, maar niet die van Van Nelle

De communicatieve Duitser meldde blij van zin dat de weduwe een goede vriendin van zijn vrouw was en dat de Triumph mogelijk te koop was omdat hij in de weg stond. Hij wilde onze kennissen wel even introduceren. Een lang verhaal kort: In de Duitse schuur stond een 1970 Bonneville met een hele uit onderdelen. Een smetteloze Bonneville met een heleboel onderdelen. De weduwe was vriendelijk, het bezoek duurde langer dan gepland. Vader en zoon kochten de Bonneville en braken met alle plannen. Ze gingen thuis even een busje lenen. Het was kortom een weekend om nooit te vergeten.

151 euro plus een appeltaart

Dat verhaal hoor je dan aan terwijl je net zelf op een mailtje hebt gereageerd: “Ik heb hier een motorfiets staan. Voor elk serieus bod boven de € 150 mag hij weg. Ik had eigenlijk helemaal geen ruimte en dacht van de aanschaf af te komen door te antwoorden: “Dan bied ik € 151 plus een appeltaart”. Binnen een minuut kreeg ik het antwoord uit Dirksland: “Geaccepteerd!”.
Nu is een Yamaha XZ 550 met wat ontbrekende sleutels en zonder papieren natuurlijk heel wat anders dan een heel mooie Bonnie T120R met ongeveer nog een extra motor aan onderdelen. Maar het zal wel een kwestie van karma zijn.

Na het hoogtepunt wordt het altijd minder

De Triumph Bonneville T120 uit 1970 was niet alleen het hoogtepunt in de ontwikkeling van de Triumph 650, 1970 was ook het jaar dat de meeste mensen noemen als “de beste Triumph Bonneville ooit gebouwd”, het was ook het laatste jaar voordat de bijna vervloekte Oil-in-Frame-fietsen arriveerden, en alle problemen met de in geldnood verkerende eigenaar BSA begonnen aan de oppervlakte te komen. Op dat moment produceerde de fabriek in Meriden 900 Triumph Bonnevilles per week.

Door de tijd – en de Japanners – ingehaald

De Triumph Bonneville uit 1970 vertegenwoordigt echt het beste van wat Triumph-motorfietsen op dat moment te bieden hadden. Maar in vergelijking met de veranderende markt in die tijd, de intussen stevig in de markt gelande Honda 450 DOHC’s en 750/Fours, Kawasaki triples en dergelijke, ontbrak de Bonnie op een aantal belangrijke gebieden aan scoringspunten: Hij had geen vijfversnellingsbak, geen schijfrem en geen elektrische starter. En nu het publiek gewend was geraakt aan het hoge kwaliteitsniveau en een “gewoon gas erin en gaan” onderhoudsregime dat de Japanse fietsen boden, was de Triumph Bonneville uit 1970 een wat gedateerde, onbetrouwbare olielekker die erg trilde. In 1965 kon het niemand iets schelen, omdat alle zware fietsen trilden, veel onderhoud vroegen en niet vol-gas-bestendig waren. Maar toen mensen een keuze hadden, ging ook het meeste traditionele koperspubliek van Triumph voor een Japanse fiets, omdat ze ook wel eens ergens aan wilden komen met schone handen en ze geen plassen olie op hun garagevloer wilden.

Maar toch: Als er nog iemand een weduwe weet met een Bonneville – of laat het een Tiger zijn – in de schuur? Die persoon mag me direct bellen!

Lees ook:
Triumph Bonneville. Een herinnering
Theo, ‘Iemand Anders’ en een ouwe Triumph Tiger
Een BSA, een herwederopstapper en… Theo was jarig – column
– Meer verhalen over klassieke motoren


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


11 Comments

Leave a Reply
  1. Goede avond Dolf Peters.
    Wat een ridders, die zo een weduwe van ‘overcompleet’ af helpen!
    Als single heb ik meer interesse in de mens/weduwe dan in het waardevol ‘oud ijzer’.
    Hoe gaat het die mevrouw?
    Groetjes uit Parijs
    Jan

  2. Een titel met “twee oude dames” zou ook van toepassing kunnen zijn. Qua styling, de TLS voorrem en nog wat meer (verborgen) verbeteringen zeker de betere Bonnie, maar zoals jezelf al aangeeft, wél met de ‘oude’ gebreken zoals incontinentie. Er werd indertijd nogal wat geschamperd over de opmerking van een brits directielid dat “motorrijders niets liever deden dan aan hun motor sleutelen in het weekend” – of woorden van gelijke strekking – maar dit geldt , of zou moeten gelden, nog steeds voor de gemiddelde engelse klassieker bezitter. Deze fietsen vragen gewoon om aandacht en onderhoud, na, maar niet zelden ook vóór een rit.
    Maar indien het je hobby is zijn de grenzen ruim, en de mantel der liefde hangt dan ook voor het grijpen. Mooie en bijzondere vondst, en een uitstekend én inspirerend voorbeeld van hoe of een vliegende vogel altijd wat vangt.

    • Ik kreeg een mail van een bevriende garagist uit Zuid Holland. Kijk eens wat ik nou heb. Ik dacht direct aan jou! Ik sta open voor elk serieus bod boven de 150 e. Ik wilde dat ding helemaal niet hebben en bood 151 euro plus een appeltaart. Komt er per ommegande een mail “Accoord!”Dat werrd dus 400 km rijden om een Yamaha XZ550 op te halen. Een net ding. Zonder papieren… EErst maar eens bij de RDW het kenteken terug zien te krijden. Maar mazzel, dat was wat het was

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Jaguar C-type. Kort gebouwde schoonheid, twee keer Le Mans winnaar

9P9A5333 SharpenAI softness

Flanders Collection Cars, het wordt komend weekeind feest voor klassiekerliefhebbers