Over originaliteit van klassiekers is het laatste woord nog niet geschreven. Er zijn mensen die voor ‘fabrieksorigineel’ gaan. Er zijn mensen die 'tijdsoriginaliteit' kunnen waarderen. Dat is een wat opkomende trend omdat de prijzen van best wat fabrieksoriginele klassiekers best stijf zijn geworden.
Wij klassiekerliefhebbers hebben doorgaans het recht om over ‘vroeger’ te praten. Buiten vriend Rens ken ik maar bar weinig leden van onze stam die jonger dan 60, of zelfs 50 zijn. Gelukkig zijn we jongetjes. Dus als we tijdens het scheren voor de spiegel staan zien we nog altijd de jonge God van weleer. Dit in blije tegenstelling tot de prettiger geboetseerde soort die de neiging heeft om vanaf het vijfentwintigste levensjaar een overdreven kritisch zelfbeeld te vormen.
Aan het begin van de jaren tachtig werd er gedacht aan het schoner en zuiniger laten lopen van verbrandingsmotoren. Het leek wel alsof ze toen al wisten dat de benzine hier bijna 2 euro ging kosten. Suzuki was bezig met de Twin Swirl Combustion Chambers, Honda experimenteerde succesvol met het CVCC, of Compound Vortex Controlled Combustion gebeuren en dat was dan met Yamaha’s YICS het begin van een heleboel aan slimmigheden waardoor we nu met een rijstebrijberg aan afkortingen zitten. Kewl!
Als je in de jaren 50/60 van de vorige eeuw bent opgegroeid, dan is deze Heinkel vast nog een bekende scooter. De merken die toen de dienst uitmaakten waren de Italianen met de Vespa en de Lambretta, terwijl de Heinkel Tourist ook in Nederland goed werd verkocht.
Het is zomer. Een soort van. En ik word er ook niet jonger op. 40+ Jaar alle winters doorrijden kan met de huidige motorkleding natuurlijk makkelijk. Maar vroeger hadden we winters met minimaal twee Elfstedentochten en wij motorrijders moesten warm blijven door een zaterdagse krant onder de jas te proppen.
In 1970 kocht ik elke week het weekblad Motor. In zwart-wit gedrukt op krantenpapier. De uitbater van de boekwinkel had een donkergroene BMW R60 met E-Glass make–up en Hoske dempers. In het juninummer van Motor uit 1970 stond een artikel over ‘de Paladijn’ van Ab van Ginhoven.
Binnen de vrienden- en kennissenkring proberen we prettig met elkaar om te gaan en elkaar waar nodig of mogelijk te helpen. En misschien zei jouw grootmoeder zaliger het ook al: “Wie goed doet, goed ontmoet.”
Van een kameraad krijg ik motorbladen over moderne motoren. Die gaan over elektronische hulpsystemen. Over motorfietsen met minimaal 100 pk. Maar gelukkig zag ik toch een ‘karakterfiets’. Oké, het was een advertentie en ging over een nieuw model Yamaha 125. Maar toch: een karakterfiets.
We komen er niet onderuit. Wij worden ouder en klassiekers worden jonger. Natuurlijk is het 100% begrijpelijk voor 60+ers om een Triumph Bonneville of Honda CB 750 OHC helemaal top te vinden. Maar voor de wat later geborenen heeft die machine niet de betovering als dat hij voor ons had. Intussen is de Yamaha FJ 1200 gemaakt van 1986 tot en met 1993. En dat is toch ook al best een paar weken geleden.
Voor de meeste merken en types zijn wel liefhebbers, clubs en specialisten. Dat is niet altijd zo geweest. Want ooit moest je op de Vehikel zijn om na een dag dozen doorspitten onder een schragentafel een set z.g.a.n. uitlaten voor een CB 750 K2 te vinden. Voor 100 gulden. Voor de hele set. Er lag ook ergens een luchtfilterhuis voor een CB750 K0 en een set kabelbediende carburateurs. Bij aankoop van de vier carburateurs werd het metallic rode luchtfilterhuis er gratis bijgegeven. Want onderdelen voor ouwe Jappen? Het enige dat er duidelijk aan was dat ze niks waard waren.
Toen Honda ‘brommertjes’ ging maken trokken de Britse Bouwers wat geërgerd een wenkbrauw op: "Rare jongens, die Japanners. Maar gelukkig ziet iedereen dat het niets is en niets wordt."
Van de week gesproken met de trotse, maar vooral 'blije’ eigenaar van een gerestaureerde topklassieker. En gehoord hoe hij zijn berging had beveiligd tegen inbraak. Want hij beseft helemaal dat hij niet de enige met een heel goede smaak is.
Volgens de geleerde Heren Woesthoff en Busweiler wordt er te weinig gesleuteld in dit land. Joost Woesthoff is genoemd naar zijn motorsloop in Brummen. Richard Busweiler is Ural/Dnepr Goeroe.
Veel mensen zijn vrij fantasieloos. Sommige mensen zijn flexibeler tussen de oren. Van oudsher was het al zo dat je een gebruikte motor het best kon kopen bij een motorzaak die geen dealer van dat merk was. De volgende stap is om je droommotorfiets te vinden bij een autohandelaar. Voor een handelaar in klassieke auto’s zijn klassieke motorfietsen vaak een soort ‘bijvangst’. Of ze zijn ook gewoon uit emotie gekocht. Ze vallen in elk geval buiten het gewone ‘handelsdenken & verdienmodellerij’. Zo vonden we een Gilera 150 cc bij een bekende autohandelaar.
Het land breekt open. De herwonnen bewegingsvrijheid zorgt ervoor, dat de leuke dingen van het leven een steeds inniger dans maken met het oude normaal. Evenementenorganisatoren roeren zich weer. Zoals Business Rally Events, dat een buitengewoon geslaagde en RIVM proof…
Made in the USA: kijk, daar hapten kopers op. Want er gaat toch maar niks boven een Harley-Davidson. Of het moet een VT 1100 cc Honda Ace zijn. En die doet dan ook zijn uiterste best om op een Harley, uit de tijd dat die niet alleen maar geassembleerd werden in de USA, te lijken. Vriend Victor is er op een wat gniffelachtige manier blij mee. Hij is te ‘young’ om besmet te zijn met het legendarische Harleyvirus.
Er is een link tussen onderdelenleverancier Brezan en de Westfieldracerij. En die link is Ivan Kok. Hij stuurt regelmatig de wedstrijdverslagen van 'zijn' merk. Iets over Westfields dus...
Terwijl hij niet weg is… Jammer, maar helaas Je denkt natuurlijk: “gekocht is gekocht, dus van mij”. Meestal werkt dat wel. Maar in ons speelveld kan er een flinke adder onder het gras zitten. Dat zit zo: Een vage bekende…
Vondsten vind je volgens de verhalen in verre landen onder warme zonnen in vergeten schuren. We hebben het er hier al vaker over gehad dat er in eigen land ook genoeg moois is te vinden. En het bewijs daarvan kwamen we afgelopen week weer tegen.
Fabrieksuitlaatsystemen zijn nooit voor de eeuwigheid geconstrueerd. Ze moeten tijdens hun leven zorgen voor optimale vermogensontplooiing en maximale geluidsdemping. En dat de interpretatie van die waarde in de loop der jaren nogal eens anders is ingevuld? Het zij zo.