in

Karakter – column

trident dolf kleur

Van een kameraad krijg ik motorbladen over moderne motoren. Die gaan over elektronische hulpsystemen. Over motorfietsen met minimaal 100 pk. Maar gelukkig zag ik toch een ‘karakterfiets’. Oké, het was een advertentie en ging over een nieuw model Yamaha 125. Maar toch: een karakterfiets.
Dan weet je dat je inmiddels een fossiel bent. Want zo’n motorfietsje is natuurlijk gewoon een perfect brommertje. Een leuk speeltje. Ideaal voor in de Randstad of achter op de camper. (Wie heeft er geen?) Maar een karakterfiets? Vroeger was de omschrijving ‘karakter’ de omschrijving om onhebbelijkheden met de mantel der liefde te bedenken. Des te slechter de motor, des te meer karakter hem werd toegedicht.


Een Italiaanse vlieg

Vriend Stanley had ziel en zaligheid opzij gelegd plus zichzelf een financiering gedaan om een Ducati 750 SS te kopen. Zijn aanschaf werd kritisch bekeken. Er mankeerde van alles aan het ding. Het lakwerk, de bedrading, de afwerking. Stans trots werd vriendelijk met de grond gelijk gemaakt door een Honda-eigenaar en Richard Nieuwenhuis die blij verkondigde dat hij alleen met zijn vrouw was getrouwd omdat er vanaf die kant van de familie genoeg geld was om een BMW te kopen. Toen er juichend werd opgemerkt dat er een vlieg in het polyester van het kuipje was mee gelamineerd jankte Stan in opperst verweer: “Maar het is wel een Italiaanse vlieg!”

Meer Italiaans karakter

De Ducati GT 750 die ik zelf in Weesp kocht voor 2.000 gulden had zoveel karakter dat de eigenaar hem van zijn vrouw weg moest doen omdat de Duc een te groot deel van het inkomen opat. Het ding ging weg omdat hij uiteindelijk slecht bleef schakelen. Ook bij de proefrit. Eenmaal thuis schakelde hij goed en hij bleef dat doen totdat ik hem ruilde tegen drie Ducati eencilinders. De Amsterdamse student had er drie. Omdat hij er dan altijd wel een eentje had die reed. Op het moment van de ruil liep niet een van zijn Ducs. Ik had er eentje weer vlot aan de praat. En werd gebeld door de student die meldde dat zijn nieuwe aanschaf niet schakelde.

Wat trouwens ook enorme karakterbakken waren?

De Harleys uit het AMF-tijdperk. Waarbij trouwens wel gezegd mag worden dat AMF Harley indertijd wel van de ondergang heeft gered. Maar zolang je er maar niet harder dan 100 mee reed deden ze het aardig. Remmen deden ze nauwelijks. Dat was karakter.

De genadeloos ten onder gegane Yamaha XZ550 had ook karakter

Voor het  koud starten 2 keer gas geven en starten. Bij drie keer gas geven had je hem verzopen. Als je bij een warm blok het gas aanraakte bij het starten verzopen ze ook. Of: Als hij moeilijk start na een tijdje stilstaan dan de tank en luchtfilter verwijderen en starten met een doek op de carburateur om de slangen weer vacuüm te krijgen. Heel mooi, die autotechniek!

Karakter zat hem ook in de authenticiteit – gebruik dat woord vaak, het is modern – van je motor. De ene Triumph Bonneville of BSA kon om een aanzienlijk andere startprocedure vragen dan de andere. Door kwaliteitsspreiding in de productie konden twee ‘identieke’ motoren toch elk heel anders voelen en rijden. Het was de tijd dat je je motor echt moest leren kennen. Maar dan, samen met het feit dat we ‘vroegah’ aanzienlijk meer kilometers maakten dan nu, dan kon je er ook mee lezen en schrijven.

Met al die makke en eigenaardigheden kon je trouwens wel dikke pret hebben

De tijden waren anders. En als de krukas van je BSA A65L op de vrijdagmiddag voordat je op vakantie ging stukliep? Dan was het even wat bellen en regelen. Maar dan kwam er in de nacht van vrijdag op zaterdag een andere krukas in. Zaterdag werd er dan stevig ontbeten. En de vakantie kon beginnen. In dit geval tot aan Parijs. Daar ging liep er een uitgaande aslager stuk. Dat werd op een heel klein vliegveldje gemaakt door een monteur die piloot was geweest totdat hij zijn linkeroog kwijtraakte. Bij Sander brak het frame van zijn zijspancombinatie. Dat werd lokaal gelast door een dorpssmid die er kijk op had. Want de man laste op eigen initiatief nog wat verstevigingen bij het balhoofd en de achtervork ophanging.

Karakter hoeft niet altijd voor ellende te staan

Maar vroeger – zeg tot 1969 – hadden motorfietsen per merk, type of exemplaar toch vaak dingetjes die je moest weten of waar aan je moest wennen. Vanaf die tijd las je vaak over de perfectie van Honda’s. Plus het feit dat ze in de blablabladen soms voorzichtig als ‘wat saai’ werden omschreven. De verkoopcijfers bewezen dat het gros van de motorrijders gek op ‘saaie’ motorfietsen was. Maar als je een karakterfiets zonder echt hinderlijke nukken had, dan voelde je je toch nog mild verheven boven de saaie BMW en Hondarijders. Toch eens een proefrit regelen op zo’n 125 cc Yamahaatje.

Lees ook:
– Meer verhalen over klassieke motoren
– Meer columns
Klassiek belicht: De BMW R69S (1964-1969)


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


12 Comments

Leave a Reply
  1. Ik heb eens een ‘karaktervol’ 4 takt brommer gehad. Een goedkope Chinese Jingcheng JC 50 met kleine wieltjes. Een copy van een Honda van zo’n 40 j. eerder… een slechte copy. Het is in feite een heel duur ding gebleken want ik liep er meer naast dan dat ik er op zat. Wat misnoegde mannen ook wel ‘ns van hun ex zeggen. Chinese spullen? Nooit meer! Net zoals op een vriend, moet je op een brommer/ moto kunnen rekenen. Ik blijf verliefd op een Honda Amigo/ Novio, 4-takt. Die laatste zie je soms nog op Vlaamse verkeersborden en die ereplaats verdienen ze.

  2. Heb vroeger nog een yamaha xz 550 nieuw gekocht, het was inmiddels al een winkeldochter geworden, maar geen spijt van gehad . Het was een probleemloze fiets apart en best wat vermogen voor die tijd, heb hem zelf nog omgebouwd met een originele s kuip

  3. Beste Dolf ,

    Mooi verwoorde observaties , inderdaad de huidige motorfietsen missen karakter en ziel , het zijn computers geworden , gemaakt volgens het recept van dezelfde eenheidsworst !
    Probeer de 125 Yamaha maar eens indien 2 cylinder 2-takt , best ’n aardig vinnig beestje in z’n categorie !

    Fijn w-e .

    Mvg ,

    Nicolas

    • Wat een lulkoek ,moderne motorfietsen missen karakter en ziel ,omdat er een computer dashboard op zit!
      Ik rij inmiddels meer als 40 jaar en heb een motor om op te rijden en er niet voor om er langs te lopen!

  4. Voorheen mijn Audi ging best een aantal keren stuk. Karakter dus, maar ook gewoon oud want al ruim 15 plus bij aanschaf. Wat ik dan wel weer fideel van ‘m vond is dat ‘ie dat altijd bij of vlakbij huis deed. Ik heb dus nooit ergens ‘aan de kant van de weg’ gestaan, maar gewoon met panne op de parkeerplaats of voor het huis.

  5. Ik heb voor ‘de leuk’ onlangs een Salira resto-project aangeschaft; oud belgisch brommertje met een 197cc Villiers rengetengetje eronder.
    Gewoon straks lekker knetteren op secundair en de dijken op (als mevrouw Jeweetwel niet kijkt en me achterna rent)..
    Restauratie-op-zn-boerenfluitjes is te lezen op MF bij Projecten..
    Weet ik… sluikreclame..maar voor een goed doel zeg maar; hoezo ben je pas een vent als je 200-rijmodi-gestuurde pk’s onder je kont hebt?
    8,5 zijn er in dit gevalmeer dan genoeg..😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Volkswagen Kever Type 11 A 1950 2

Volkswagen Kever (Type 11 A) (1950): Het bruine brilletje van Epie Kooistra.

Taunus 12m

Taunus 12m