in

Gilera 150 cc: Out of the box denken

Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

Veel mensen zijn vrij fantasieloos. Sommige mensen zijn flexibeler tussen de oren. Van oudsher was het al zo dat je een gebruikte motor het best kon kopen bij een motorzaak die geen dealer van dat merk was. De volgende stap is om je droommotorfiets te vinden bij een autohandelaar. Voor een handelaar in klassieke auto’s zijn klassieke motorfietsen vaak een soort ‘bijvangst’. Of ze zijn ook gewoon uit emotie gekocht. Ze vallen in elk geval buiten het gewone ‘handelsdenken & verdienmodellerij’. Zo vonden we een Gilera 150 cc bij een bekende autohandelaar.


Nog breder denken

Als je daarbij ook nog eens afstand doet van de oud-Hollandse dwangneurose van ‘Alleen een zware is je ware’, dan kan er een onbevangen prettige wereld voor je opengaan. Want kijk nu eens naar buiten. Denk eens aan de maximumsnelheden, verkeersremmende bobbels op de weg. Automobiele senioren die met een gangetje van zestig over het asfalt schuiven. Dan mag een goede Honda CB 750 op de teller misschien wel bijna 200 lopen, maar wat heb je er aan? En – ook niet onbelangrijk in deze tijd van huilende dijkbewoners – op een lichte klassieker ben je opeens vertederend in plaats van bedreigend.

Lekker binnendoor

Met een heel dikke moderne fiets over de autosnelwegen naar Oostenrijk of Zwitserland speren? Die 1000 kilometer pak je in een dag. Maar op een paar lichte motoren binnendoor naar Zeeuws Vlaanderen rijden? Dan ben je inclusief terrasstops ook 10 uur onderweg over dik… 300 kilometer. Alleen kom je als binnendoorscharrelaar met terrashangfactor helemaal fris en fruitig op je bestemming. Je hebt van de omgeving kunnen genieten. Hebt hoegenaamd geen brandstof verbruikt en je achterband is ook nog volkomen terugreisbestendig. Ga zo maar door.

150 cc was ooit bijna de middenklasse

De dingen komen samen bij de Gilera 150 cc die we vonden bij Albert Venema, die vooral een goede reputatie heeft als het aankomt op klassieke Amerikanen in vol formaat. De Gilera is een keer aan komen waaien. Hij is lang zo indrukwekkend niet als een Norton Commando of een BMW R90S of een Ducati 750 SS. Maar hij is Italiaans, ziet er puik uit en is op een wat vertederende manier best stoer.

Bovendien kan zo’n dappere kleine Italiaan je aanzetten tot een gezonder leven. Want een ruim geboetseerde Brabantse Bourgondier van 40+ rijdt helemaal voor joker op zo’n ding. Een afgetrainde Fries van 1m92 is ook niet de beste match. Toen deze Gilera werd geboren was een Zuid-Italiaan gemiddeld 1m64 of daaromtrent. En omdat MacDonalds toen nog geen gemeengoed was, waren die Italianen ook nog een pezig tot slank. Alberts Gilera is een ranke motorfiets voor dagelijks gebruik. Maar in de jaren vijftig domineerde Gilera de racerij met fantastische viercilinders. In de halveliter klasse werden er zes werelkampioenschappen behaald.

Opgericht om te kunnen racen

Het bedrijf was daarbij in 1909 opgericht door de toen 22-jarige Guiseppe Gilera. Omdat hij zijn wedstrijdactiviteiten nu eenmaal moest betalen. In WOI groeide het bedrijf enorm vanwege legeropdrachten en werd het zelfs de grootste motorfabrikant in Italië. De 500 cc Saturno’s zijn intussen wereldwijd gezochte klassiekers (en net als zoveel andere toppers van toen zijn die Saturno’s ook alweer een poosje geleden vanwege het uitmelken van beroemde namen weer in de markt teruggekeerd). Maar voor de boekhouding waren het toch de 125 en 150 cc kopkleppers die Guiseppes hobby moesten bekostigen.

Vanaf 1950 kregen de Gilera´s voor op de openbare weg telescoopvoorvorken en achtervering. Tussen 1958 en 1968 kreeg Gilera te maken met het mondiale uitsterven van het motorrijden, omdat autorijden toen ook voor Guiseppe Modaal onder bereik kwam. In 1969 overleed de naamgever van het merk en werd Gilera verkocht aan Piaggio.

Nog steeds betaalbaar

Intussen kosten de kleine Italiaanse motorfietsen meer dan wisselgeld, maar ze blijven prettig betaalbaar. Ze maken boodschappen doen tot een feestje en je kunt er binnendoor de leukste trips mee maken. Ze zijn eenvoudig en gezond qua opzet en de onderdelenvoorziening is goed. Ik denk dat ik een kilo of tien kwijt ga raken. Dat is de moeite wel waard.

Lees ook:
Een mooie stuiptrekking: de Gilera Saturno Bialbero
De Honda CB 77, Laverda’s voorbeeld
Meer verhalen over klassieke motoren


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie. Een preview van het actuele nummer vindt u trouwens via deze link. Dan heeft u alvast wat te lezen, want daarin staan pagina’s van diverse artikelen.


 


8 Reacties

Geef een reactie
  1. ‘nog steeds betaalbaar’…mmm

    Rondneuzend op de site van Venema in Drempt leert me dat er tóch nog €3,5K neergelegd dient te worden voor dit vertederend lief Gileraatje..
    Dat vind ik als bewezen “ouwe lul” nog steeds serieus geld, een bedrag waar je ook een leuk Uraltje-met-span oid voor koopt..

  2. Carel van der Wal Konigstraat te Haarlem. Op Zondagmiddag met de bus van IJmuiden naar Haarlem kijken in de etalage van Carel van der Wal en je verlekkeren aan al dat lekkers wat daar in de etalage stond, maar nog geen rijbewijs, als we die nu maar hebben dan komt het lekkers binnen handbereik. Na hard werken en een paar guldens opzak en een rijbewijs hier de eerste Duc gekocht een Mach 1 daarna een Mark 3 Desmo( Nostalgie, Nostalgie) en onderhoud bij Carel van der Wal uit laten voeren.
    Oude olie ging hup zo het riool in, was volgens Carel nog altijd goed om het riool te smeren heb nooit geen verstoppingen zij Carel toedertijd was dit de normale gang van zaken. Denk nog met genoegen aan die tijd terug, niet van die olie natuurlijk.

  3. Carel van der Wal Koningsstraat te Haarlem, Nog geen motorrijbewijs maar op Zondag met de bus naar Haarlem, kijken bij Carel van der Wal met de neus tegen de etalage gedrukt om al dat lekkers goed te kunnen bekijken en te dromen als we ons rijbewijs hebben en dan gaat het gebeuren.
    Met rijbewijs op zak daar de eerste Duc gekocht Mach 1 daarna een Mark 3 desmo, nostalgie, nostalgie.
    Onderhoud bij Carel van de Wal uit laten voeren ,oude olie hup het riool in volgens Carel was deze olie nog goed genoeg om verstoppingen van het riool te voorkomen. mooie herinneringen. Alleen van die olie dat was jammer , maarja zo was het toendertijd.

    • Tsja…’Vroegah’was alles anders. Niet per definitie beter. Ik vond in het archief een tekening in een autoblad met uitleg hoe je een gat in je tuin moest graven. Grind er in. Olie er in…. Zo’n dertig jaar geleden was er in Tiel het idee om een paar straten sleutelvriendelijk voor medelanders te maken. Daar kon de olie dan gewoon het riool in. Net als ’thuis’

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

De Dolf-o-Saurus en de tijdmachine – column

Plymouth GTX Coupe 500 (1970)

Plymouth GTX Coupe 500 (1970). ‘Gentlemen’s muscle car’ van  Pieter Henk.