Zo omstreeks de tweede helft van de jaren 80 waren de Japanse customs door en door betrouwbaar. Alleen ging bij de eerste jaargangen Honda VT 1100, de vierversnellingsmodellen (1987-1996), de derde versnelling te vaak stuk. En intussen zijn daar de onderdelen NIET meer voor leverbaar.
Dat was de eerste Echt Zware Honda. Hij was bedoeld om het tegen de 650 cc stoterstangentwins uit Engeland op te nemen. En om Amerika te veroveren. Dat lukte niet. De 44 pk sterke machine was technisch lichtjaren verder dan de Britse en Amerikaanse zware jongens. Met een CB450 ‘Black Bomber’ (ze waren er trouwens ook in het rood en blauw, en voor politiegebruik in het wit) kon je de 650 twins het snot voor ogen rijden als de weg niet te slecht was en niet teveel slingerde.
Natuurlijk is de Honda CB750 Four terecht de motor van de (vorige) eeuw geworden. Die OHC vierpitters waren namelijk sensationeel en revolutionair. Aan de andere kant: vanaf de komst van de Kawasaki DOHC 900 cc was de CB 750 ‘overruled’.
In de eerste helft van de jaren zeventig was de Japanse automobielindustrie bezig aan een opmars in Europa. De gevestigde orde op ons continent kreeg steeds meer concurrentie. Eén van de Japanse fabrikanten die insprong op de Europese marktpotentie van die jaren was Honda. Na een bescheiden start met de 600 en 800 typen verrasten de Japanners met de voorwielaangedreven Honda Civic, een dynamisch en compact antwoord op de toenemende verkeersintensiteit.
Voor veel van ons voelt 1986 nog aan als gisteren. Maar een motor uit dat jaar is intussen ook alweer 35 jaar jong. In de zomer van 1986 was de motorwereld nog anders. Het was de tijd van kuipen en sportieve, maar inzetbare motoren. In de jaren zeventig werden motorfietsen nog als allrounders geleverd. Je maakte ze na aankoop sportief door een laag stuur, naar achter verzette voetrusten (Raask!) een sportbuddy en een uitlaatsysteem dat de sportiviteit luidkeels ondersteunde. Toerrijders monteerden hogere sturen en tassen of koffers. Die jaren zeventig waren ook de jaren dat motorfietsen betrouwbaar werden.
Retrodenken is ooit ook maar begonnen. En Honda was daar een voorloper mee. De CB500T twin werd indertijd als oubollig tot bizar gezien. Ze werden niet veel verkocht. Ze waren – tot voor kort – gebruikt ook geen drop waard. De Honda CBX550 F was ook een soort van retro. Hij had ook een als trommelrem vermomde rem aan de voorkant. Die oplossing was er eentje volgens de aloude lijfspreuk van de mariniers: Waarom makkelijk als het moeilijk kan? De aanpak was gecompliceerd en moeilijk te servicen.
Als een Triumph Bonneville uit 1969 je als klassieker voor ogen staat? Dan is een motor, een Honda NTV, uit de jaren tachtig of negentig natuurlijk gewoon nog een nieuw ding. Dus klassiek? Of gewoon oud? Oh, ja: hij heeft cardanaandrijving. De Honda NTV is een uitstekende allrounder met een heel eigen smoel en de absoluut onverwoestbare techniek waarmee Honda zijn imperium heeft opgebouwd.
In 1968 vond Honda het motorrijden opnieuw uit. Motorrijden werd lifeststyle en fun, en geen zwaktebod voor autolozen meer. De CB 750 werd motor van de (vorige) eeuw. De andere Japanse motorfietsmakers gingen allemaal als gekken ook vier-in-lijn motoren maken. De ’UJM’, de universal Japanese Motorcycle, was geboren. Heel goed. Maar saai!
De motorfiets die motorrijden een nieuwe dimensie gaf. De eerste echt sterke, snelle, zware motor die ook betrouwbaar was. De definitieve nekslag voor de Britse motorindustrie. De 'motor van de (vorige) eeuw'.
Vraag onder motorrijders wie er de Noordkaap heeft gedaan, wie Route 66 heeft gereden. Dan gaan er heel wat vingers omhoog. Maar een trip waarbij de reizigers de volle tien uur deden over 254 kilometer? Wat moet dat voor reis geweest zijn? Op wat voor motoren reden die helden?
We lopen bij AMK vaak best vooruit bij het ‘ontdekken’ van klassiekers. Maar in het geval van de in 2005 als conceptmodel gepresenteerde Honda DN-01 zit de markt ons op de hielen.
Het is weer eens zover: Er wordt een massale opleving van het motorrijden (inclusief de liefde voor klassiekers) gemeld. En nu zou De Jeugd ook inhaken. Wij zien het zo’n vaart nog niet lopen, ook omdat we het verhaal al zo vaak hebben gehoord.
In de vroege jaren zeventig was trialrijden helemaal hot in the States. En dat werd opgemerkt door de Japanse motormakers
Het is heel prettig te merken dat Auto Motor Klassiek er is voor betrokken mensen en niet voor wezenloze consumenten. We weten dat omdat we regelmatig prettige feedback van lezers krijgen. Een bijzondere Honda CB750 Een van de mensen die…
“Wat is het verschil tussen een krokodil?” “des te groener, des te zwemt’ie.” Dat is wat flauw. Maar wat is dan het verschil tussen een Honda CB750 Four? De prijs!
Gisteravond tot in de kleine uurtjes zitten praten over… klassiekers. Wat zijn het? Hoe origineel of perfect moeten ze zijn en wat gaan klassiekers worden. Lijkt me een heel herkenbaar gespreksonderwerp en gisterenavond ging het over een Lomax, een eigen interpretatie…
De motor waarmee Honda op ‘zwaar’ ging: de Honda C77. Dat was een tot 300 cc opgeboorde Honda C72. Die machines waren revolutionair in de eerste helft van de jaren zestig. Maar hoe fantastisch de techniek ook was: de styling was helemaal ‘fifties’ en de wegligging liet buiten rustig gebruik nogal te wensen over. ‘Ivanhoe’s stalen hobbelpaard’ werd best verkocht. Maar aan het begin van de jaren zeventig kwam er zoveel mooi nieuws dat de C72 en C77’s al heel snel een sneu lot wachtte.
1993? Dat is 27 jaar geleden! Een motorfiets van 27 jaar. Is die oud? Is die klassiek? We hebben het over een Honda Fireblade, een CBR900 RR. Waarop moet je letten bij aankoop…
Dat zijn er dus vierhonderd miljoen. ‘Das veel!’ Dat Honda de grootse motorfietsmaker ter wereld is, dat weten we. Het merk is zo sterk aanwezig dat ‘Honda’ de verzamelnaam voor alle motormerken is in het Maleis, de taal van –…
De tijd dat je voor 1.500 gulden een redelijke CB 750 OHC kocht is intussen allang voorbij. Maar ‘de’ Honda CB 750 OHC bestaat niet. Tijdens de productie werden er kleine aanpassingen gedaan en dan had je ook nog het…