in

Honda Civic. Supermini uit Japan.

1973 Honda Civic
Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

In de eerste helft van de jaren zeventig was de Japanse automobielindustrie bezig aan een opmars in Europa. De gevestigde orde op ons continent kreeg steeds meer concurrentie. Eén van de Japanse fabrikanten die insprong op de Europese marktpotentie van die jaren was Honda. Na een bescheiden start met de 600 en 800 typen verrasten de Japanners met de voorwielaangedreven Honda Civic, een dynamisch en compact antwoord op de toenemende verkeersintensiteit.


De Honda Civic maakte zijn entree op de markt. Steekwoorden: Compact, compleet uitgerust, schijfremmen vóór (op de thuismarkt was ook een versie met trommelremmen, schijfremmen waren dáár voorbehouden aan de GL), voorwielaandrijving, meerdere carrosserievarianten én de aan een vierbak gekoppelde 1.170 cc motor met bovenliggende nokkenas die in staat was om prima prestaties te leveren. Het werden, samen met de onafhankelijke wielophanging rondom en een uitstekende verbruikseconomie, factoren voor een succesvolle introductie. De Honda Civic, die aanvankelijk als twee- en driedeursversie leverbaar was, werd in Europa onder meer een geduchte concurrent voor de Renault 5, Peugeot 104, Fiat 127, Autobianchi A112 én de Datsun 100 A. Ook de oliecrisis van 1973 legde de Honda Civic geen windeieren. De vraag naar compacte auto’s mét efficiënte verbrandingsmotoren nam door de olieschaarste toe.

Uitbreiding

Over 1973 gesproken: vanaf dat jaar bood Honda ook de mogelijkheid om de Civic met de Hondamatic tweetraps automaat uit te rusten. En in 1974 werd het programma uitgebreid met een vijfdeurs combinatiewagen én de vierdeurs versie. Beide carrosserievarianten waren langer van afmeting dan de twee- en driedeursversies. Verder voegden de Japanners de 1.488 cc motor aan de leveringsgamma toe. Die werd gemonteerd in de vierdeurs versie en de stationwagen. Ook konden kopers vanaf 1974 de keuze maken om een vijfversnellingsbak in de Honda Civic te laten monteren.

Bijzondere modellen voor Japan en Amerika

Verder bouwde Honda speciale versies. Eén daarvan was de Honda Civic RS, een sportversie voor thuismarkt Japan met een 1.170 cc motor, 76 PK en twee carburateurs. Voor de Amerikaanse en Japanse markt werd bovendien de CVCC-motor ontwikkeld, een krachtbron die dankzij een voorverbranding van rijk mengsel uiteindelijk minder schadelijke stoffen uitstootte. De carburateur en de cilinderkop waren zo ontwikkeld, dat het mengsel in twee fasen in de krachtbron terechtkwam, wat een gunstiger verbruik opleverde.

Facelift

In 1977 werd de Honda Civic gefacelift. De bumpersecties aan de voor- en achterzijde veranderden en boden plaats aan diverse verlichtingsvormen. De 1.170 cc motor met bovenliggende nokkenas werd bij de 1200 Civic vervangen door een krachtbron met een cilinderinhoud van 1.237 cc. De bovenliggende nokkenas werd gehandhaafd. De vierdeurs versie kwam bij de modelwijziging (voor Europa) te vervallen, de vijfdeurs hatchback vormde een uitbreiding binnen het gamma. Verder nam Honda afscheid van de Civic, waar het allemaal mee begon: de tweedeurs versie. Inmiddels waren de CVCC-motoren ook aangepast. Vanaf september 1977 tot en met het einde van de productie van de eerste generatie van de Honda Civic was deze efficiënte motor leverbaar met cilinderinhouden van 1.238 cc en 1.488 cc.

Automobiele doorbraak voor Honda in Europa

De eerste Honda Civic was hoe dan ook een succesnummer en wordt algemeen beschouwd als Honda’s automobiele doorbraak in Europa. En wie ooit in zo’n dekselse Honda Civic gereden heeft, weet waarom de Honda Civic een succes werd. Hij plaveide het pad voor de volgende generaties én andere Honda’s. De eerste generatie Honda Civic werd in 1979 opgevolgd door generatie nummer twee.


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie.


 


12 Reacties

Geef een reactie
  1. Oh ja, “Haags-Moerwijk” jeugdsentiment die dekselse Japanners. De eerste Datun 100 A, de eetste Corolla. Een Italiaanse buurman had een bordeaux rode Civic sedan, chique bak met van die dikke bekleding. Dat was ik helemaal niet gewend van de VW’s van mijn ouwe heer.
    Hoe knap hebben de Japanners zich destijds een een weg gebaand op de “autobakermat” van de wereld trouwens.
    Als ik het goed heb roestten de eerste Japan-ners verschrikkelijk o.m. omdat ze weken-, maandenlang praktisch onbeschut op scheeps-dekken stonden tijdens hun reis naar Europa.

  2. Mijn ouders kochten eind jaren 70 een Civic van de 2e generatie. Mijn keus was het niet maar de auto reed best wel fijn.wel erg roestgevoelig helaas.

  3. Wij hadden een Civic Wagon begin jaren ’80. Geweldig autootje met een super-motor. Maar roesten !! Onze poes sprong eens op het motordeksel en zakte er door…..

  4. Heb er kort één gehad als oldtimer, weggedaan omdat ik de tijd er niet voor had om de lekkende koppakking goed aan te pakken. Wat er hieronder allemaal geschreven is kan ik alleen maar beamen, reed er (ja, volop gedaan in die korte tijd) op een gegeven moment liever mee dan met mijn “normale” gezinsauto, een 98′ Civic 1.8VTI (MB6, Brits fabricaat). Niet voor plezierritjes, maar voor dagelijks gebruik. Op die manier vaak gesprekken aan kunnen knopen.
    Wat ik me als eigenaardigheid van die auto kon herinneren was de zak met ruitensproeiervloeistof, in plaats van de tank die ik gewend was. Na 30(+) jaar nog steeds niet lek. En de rembekrachtiging die aan de rechterkant zat, daar waar bij rechts gestuurde versies het rempedaal zit. Vanaf links liep er achter de motor een as naar rechts om de rembekrachtiging te activeren. Je zou denken er niet over nagedacht was, dat die auto als rechts gestuurd was ontwikkeld en dat er inderhaast een links gestuurde versie moest worden ontwikkeld. Maar bij de N360/600 zit de rembekrachtiging wel links, die heeft een luchtgekoelde tweepitter en is daardoor vergevingsgezinder qua ruimte onder de kap. Bij een watergekoelde vierpitter wordt het anders, zoals bij de Civic. Links is er gewoon geen plaats, daar zit het motorblok, het inlaattraject loopt bijna tegen het schutbord. En daar de radiator gewoon daar zit waar die hoort (vooraan/rechts achter de grille, niet aan de zijkant zoals bij de Mini), is de plaatsing van de rembekrachtiger de enige juiste als je de “technische” ruimte zo compact mogelijk wil houden.

  5. Begin jaren ‘80 lang meegereden met een Civic. Mijn collega, de eigenaar, zei dat zijn Honda sneller roestte dan zijn alfa, maar wel minder pannes had.

  6. Hele leuke auto! Had er een glazen dak in en verder auto “helemaal” verbouwd voor puzzelritten. Dus kasrtleeslamp en tripmaster er in. Veel plezier mee gehad. Toen ik hem ging inruilen, hij was net overgespoten ivm lakproblemen, moest de verkoper even telefonisch met zijn baas overleggen. Hij hemelde de auto telefonisch hoorbaar op. Mocht een “mooi” bod doen van zijn baas. Was heel verbaasd toen ik zei dat het bod misschien wel interessant voor hem was maar dat hij zo’n mooi verhaal over mijn Civic had afgestoken dat ik hem toch nog maar even zelf hield.

  7. Leuk model. De 2e generatie moest ik nakijken, zei me niets meer. De shuttle van de 3e juist wel weer en de 4e generatie vind ik gewoon mooi. Daarna werden de modellen zo nietszeggend dat ik het verschil niet meer zie, pas de laatste 10 jaar kreeg de Civic weer een eigen smoel, maar met name van de laatste modellen kloppen de verhoudingen niet.
    Maar afgezien van de roest (welke Japanner niet, Mazda nog steeds) kwalitatief goede auto’s.

  8. Als 13, 14 jarige was het bij mij liefde op het eerste zicht. Prachtig dashboard waar je iets kon opleggen, hoofdsteunen, verstelbare zetel, leuk stuur, radio, ruitenwisser minstens twee snelheden, een ventilator die opsprong wanneer de motor het te warm kreeg, dwars liggende motor als ik me niet vergis en een snoetje waar ik nog altijd verliefd op ben. Je hebt er geen idee van hoeveel oubollige Europese autootjes er toen nog rondreden: dat zag ik met mijn jonge oogjes maar al te goed. En op de Amigo, Novio werd ik ook meteen verliefd. Ik herinner me nog een sticker aan de verkeerslichten die zei dat de Japanners gewoon copies van ‘onze auto’ waren. Welke dan? Copies van zwart-wit foto’s, maar dan in kleur!

  9. Heb ik vaker in gereden (was een automaat bovendien)
    Ik vergeet nooit dat kenmerkende geluid van de clignoteur.
    Bij richting aangeven begon met een ritmisch:” Tik prrrr, tik tak tik tak tik tak etc…”
    Stug geveerd, goede wegligging en direct sturen. De lage zit was een beetje als karten.
    Lekker autootje!
    De rookgordijntjes die ze vaak nog voor de 100.000km op te teller begonnen te leggen,
    waren toch een kenmerkende eigenschap van die oudere Honda’s.
    Zelfsleutelaars zullen het wel herkennen…..Een van de bougies zat zo kort op het voorfrontje, dat die er knap moeilijk uit te krijgen was. Heb bij die bewuste Honda die bougie eruit moeten wurmen (en die was gigantisch uitgefakkeld) omdat de garage ze ook niet makkelijk eruit kreeg en ze daarom maar doodleuk jaren had laten zitten 😖 . Allemaal leuke herinneringen. Tik prrrr….

  10. Kocht ooit een 1980-er automaat van de overbuurman. Zo’n lieve oude opa die er altijd heel zuinig op was. Bleek die toch de kokerbalken dichtgeplakt en zwart geteerd te hebben. Dat moet hij dan achter het huis gedaan hebben want ik heb hem er nooit onder zien liggen…

  11. Een hele bekende uit het straatbeeld in de jaren 70 en 80, een kwalitatief zeer goede auto
    Zoals steeds heeft de oorspronkelijke versie het mooiste design. Het opvolgermodel was al een stuk minder aantrekkelijk.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

omslag3

Beter ten halve gekeerd… – column

P1130224

Vroeger was… Nou ja. Treffens dus