in

Honda VFR. Prijzen vanaf 50 euro!

Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

In 1968 vond Honda het motorrijden opnieuw uit. Motorrijden werd lifeststyle en fun, en geen zwaktebod voor autolozen meer. De CB 750 werd motor van de (vorige) eeuw. De andere Japanse motorfietsmakers gingen allemaal als gekken ook vier-in-lijn motoren maken. De ’UJM’, de universal Japanese Motorcycle, was geboren. Heel goed. Maar saai!


De V4

Maar één soort krachtbron die Honda ongeveer dertig jaar geleden had bedacht bleef uniek voor het merk: de viertakt V4. Honda koos voor de aanval als beste verdediging en de naakte VF 750 S als eerste nieuwe generatie Honda met een hoek van 90° tussen de cilinders. Daarna kwamen de FVR 750 F en VFR 750 R (RC 30) waarbij er toch ook een vervelend designfoutje aan de RC30 bleek te zitten. Bij hard aanremmen klotste de benzine in een halfvolle tank hard naar voren waardoor de carburatoren even geen benzine meer konden slurpen. Iets waar de Ducati’s met hun brandstofinjectie op de circuits geen last van hadden.

Bij Honda was men al bezig aan de opvolgers: de RC45, VF 500 F, de direct al museale NR 750 met zijn ovale zuigers, de RVF 400 en 750 (RC 750), de RC212V. Natuurlijk waren er ook nog de Pan Europeans met hun in de lengte liggende 1100 en 1300 cc motoren. Maar het was toch de VFR 750 F die in 1986 aan de wieg van het mondiale succes stond.

En intussen zijn er voldoende 25-plussers die er probleemloos anderhalve ton op hebben zitten

De oervader van alle sport-toermotoren werd in 1986 nog als ‘toer-sportmotor’ werd voorgesteld. Want de motor die zo dapper kon rennen bleek vanaf dag één toch ook een prima toerfiets. Zelfs met dikke tanktas en een passagier aan boord. De zitpositie van de VFR is er goed voor: comfortabel actief. En goed beschermd tegen de wind.

Maar het gaat om dat motorblok die unieke V4

Een meesterwerk van fijnmechanica. Een viercilinder, maar toch lekker smal. Op nullast moppert de 100 pk sterke V4 rustig voor zich uit. Op de achtergrond zingen de tandwielen van de nokkenasaandrijving hun lied. Als het toerental stijgt verandert de sound uit de vier-in-twee uitlaat in een knorrend geblaas, het zo kenmerkend verslavende geluid van een V4. Een geluid dat nog veel mooier werd als er een vervangingsdemper werd gemonteerd. En dat deed iedereen! Daarbij komt dan nog eens de unieke loopcultuur van het blok. Beschaafd, maar zeker niet soft. Je voelt hem altijd, maar nooit storend lopen. De 750 pakt al moeiteloos op vanaf 2000 toeren in zijn zes. In elke versnelling rent hij juichend door zijn toeren om er bij 6000-7000 toeren nog eens een schepje boven op te doen. De V4 loopt dan zonder zeuren of klagen door naar de 11.000 tpm.

Van gas geven op de VFR word je gewoon heel erg blij

Met zijn 16 inch voorwiel stuurt de VFR licht, maar een beetje anders dan dat je gewend bent. Niet voor niets kregen alle VFR’s vanaf 1988 een één inch groter voorwiel. Daarna was de motor helemaal een feest om snelle secundaire wegen af te draven en over bergpassen te rennen. In een recente test in een buitenlands blad presteerde de oude VFR op Alpentrajecten een stuk beter dan een paar hoogst moderne hightech pk pakhuizen. Want die fantastische, maar megalomane machines zijn intussen al een keer vergeleken met iemand die zo zwaar geschapen is dat olifanten hem vragen of ‘hij daar zijn pinda’s mee moet eten?’ Dat is fantastisch wanneer je olifanten als naaste familie wilt zien, maar wat kun je er verder mee?

In motorland gaat het tegenwoordig om de uiterste uitersten

Youngtimers zijn vaak de machines waar mogelijkheden en realiteit nog in balans zijn. En balans is een schone zaak wanneer je op twee wielen onderweg bent. En als je dan nog eens bekijkt dat een perfecte youngtimer veel minder kan kosten dan alleen maar 6 maanden financieren van een 2021 model? Nou, dan weet je het toch wel?

De Honda van Jos van Lent uit Gorinchem is daarbij helemaal een koopje:

Honda VFR 750 F RC24 Loop of sloop. Vorige eigenaar is er op een rotonde mee onderuit gegaan. Kappen zijn kapot, voorwiel slag, en voorpoten zijn ook niet recht. Heb er zelf geen tijd meer voor en moet weg. Moet weg vandaag weg. Kost daarom maar 50 euro.


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie. Een preview van het actuele nummer vindt u trouwens via deze link. Dan heeft u alvast wat te lezen, want daarin staan pagina’s van diverse artikelen.


 


15 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik ben aan het twijfelen: is dit het zelfde blok wat in de oude magna’s en sabre’s zat ????
    Ik ben vroeger lang motorfietsmonteur geweest en kan mij niet herinneren er ooit1 fatsoenlijk te hebben horen lopen.

    • Nee Rob; de VF en VFR reeks hebben andere blokken.
      Daar waar VFjes nog wel eens kapot liepen door drooglopende en invretende nokkenassen, is de VFR een onverwoestbare opvolger

      • Ah… juist ja ! Nu weet ik het weer.
        Ook de nokkenassen van de achterste cilinders waren vaak een probleem.
        Neem mij niet kwalijk dat ik wat dementerend aan het worden ben, maar er werden toen ook zoveel verschillende fietsen op de markt gedeponeerd, ook de USA modellen in die zelfde periode… allemaal met net weer een andere naam/type aanduiding.

  2. ‘Bij hard aanremmen, halfvolle tank tijdelijk géén benzine meer….’? Dolf, dat is modern! Een injectiemotor injecteert ook niet bij remmen op de motor, gas los. Honda was zn tijd vooruit zeg maar. Maaruh ik meen me te herinneren dat er electrische membraan- pompjes werden ingezet, als modificatie, zoals ook de eerste SC28’s (Fireblade MK1)

    • Heb sinds feb een xvz1200 Venture uit 86. Blijkt hetzelfde motorblok als de VMax1200. Is idd een V4. Alleen met zo’n 40 pekaatjes minder. Is idd eenfijn motorblok. De vering klopt ook. De Tupperware is aan alle kanten aan het barsten, dat is dan weer jammer. Is van echt mindere kwaliteit dan mn Goldwing 1100.

  3. Ja prima ,kijken of er in Brummen een staat ty met rechte poten .
    Prima verhaaltje weer ,zo weel type Honda als woordkeuze, onnavolgbaar.
    Groet Johannes

  4. Ophalen dat ding; Vifjes zijn onverwoestbaar en hier valt vast nog wat leuks van te maken.
    Investeer een paar knaken en je hebt een dijk van een fiets of verklaar hem dood zodat hij deels verder leven kan in andere machines.
    Er zijn er maar weinig beter dan de VFR, ondanks mijn voorliefde voor oudere meuk..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Houden van autorijden. Een mooi, lang weekend

De derde soort schroefkoppen: JIS