Motoren

Honda CB 750 OHC – K3? Niet de meisjes.

By  | 

De tijd dat je voor 1.500 gulden een redelijke CB 750 OHC kocht is intussen allang voorbij. Maar ‘de’ Honda CB 750 OHC bestaat niet. Tijdens de productie werden er kleine aanpassingen gedaan en dan had je ook nog het tijdlijntje van: K2, K3, K3 tot en met K8. Daarna kwamen zoals bekend de F1 en F2.

Hier in Europa was de K2 het gangbare type

Ten opzichte van de pioniermodellen had die Honda CB 750 K2 stillere dempers, andere achterschokbrekers, een stalen kettingrand. En de waarschuwingslampjes zaten tussen de tellers.

 

Ook interessant: Ook klassiek: De Honda CB750 K6

De Honda CB 750 K3 was er voor de USA markt. Die machine had een betere voorvork en vijfvoudig instelbare schokdempers, andere ‘graphics’ op de tank, een kleinere luchtinlaat van het luchtfilter en een plastic regenschermpje op de voorschijf. Omdat ze voor de USA waren hadden ze ‘running’ lights. In Europa waren die verboden. Tijdens het rijden brandde er licht in de knipperlichten. De K4 (vanaf 1974) was voor de verkoop in de States en Japan zelf. Ze hadden andere cilinderkoppen en waren voorzien van versnellingsbak indicatoren.


De Honda CB 750 K5 uit 1975 had grotere knipperlichten en een rubber lip op de zijstandaard. 1976 was het jaar dat de Honda zijn spetterige kettingsmering verloor en een steviger achtervork kreeg. De K7 uit 1977 had het motorblok dat ook in de Honda CB 750 F1 gebruikt zou worden en was voorzien van acceleratiepompen. De K8 is nu nog de minst gezochte CB 750 OHC, maar is wel de laatste klassieke ‘vierpijper’. Maar de Echte Europese Honda CB 750 OHC’s? Dat zijn de K2 modellen

En die generatie Honda’s die ooit de wereld verbijsterde met zijn vier uitlaatdempers is nu erkend klassiek

En daarom wordt de exacte originaliteit in liefhebberskringen erg naar waarde geschat. Voor de serieuze aanpak is het daarbij altijd van belang dat, als er onderdelen gezocht worden, er altijd van het bouwjaar, het framenummer en het bloknummer uitgegaan wordt. Want een K2 met het plastic remschijfspatbordje van een Honda CB 750 K3? Dat kan natuurlijk niet.

Ook interessant: Honda CB 750 Hondamatic: Zeldzaam

De onderdelenvoorziening voor deze giganten van toen is erg goed. Er zijn mondiaal een paar grote aanbieders van NOS (new old stock) en/of goed (tot en met de correcte letterinslagen aan toe) opnieuw gefabriceerde onderdelen. Op de sites staan alle tekeningen (ook handig bij de opbouw!) plus de officiële onderdeelnummers. Een minpuntje: productietechnisch had Honda indertijd een enorme voorsprong. Veel onderdelen zijn dan ook in heel doordachte vormen geperst. En persmallen zijn heel dure dingen. Voor de Honda CB 750 OHC’s zijn de diverse types uitlaatdempers nu dus gewoon te koop. En een set originele dempers kost je zo’n € 3.600. Voor nette replica’s ben je omstreeks € 1.000 kwijt.

Een nieuwe buddyseat kost niet meer zoals ooit op de Vehikel 50 gulden, maar zo’n € 750. Een replicatank zet je al snel € 1.000 terug. Het spuitwerk in de candy kleuren is ook niet elke autospuiter om de hoek gegeven. Maar gelukkig zijn er wel replica tankstickers waarbij er wel even gekeken moet worden of ze typecorrect zijn. Toch?

Des te ouder, des te duurder

Er zijn krap 8000 Honda CB 750’s met zandgegoten carters gemaakt. Bij de wat latere K0 werd was het luchtfilter van een gladde, in de bodykleur gespoten kunststof. En had de buddy een kenmerkend puntje achterop. De bediening van de carburateurs gebeurde met vier aparte kabels. En zo is er nog een hele rij verschillen en aanpassingen die of gewoon onder de productontwikkeling vielen of het gevolg waren van met name milieueisen en -maatregelen. Bij heel vroege exemplaren zat er een fout in de persmal voor de tankbodem. Dat zorgde voor wat ribbels aldaar. Dat is te zien als je via de vulopening in de tank kijkt. Dus extreem belangrijk. Zo’n tank werd onlangs verkocht voor $ 3.500. En toen moest hij nog gespoten en bestickerd worden.

Speciaal voor liefhebbers van klassieke Honda motorfietsen

 

Nog steeds even stijlvol

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. L de Vos

    13 februari, 2020 at 21:44

    Prachtige machine , zonder de mooiste !

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *