in

Honda C72-77. Nog steeds niet ´hot!´

Honda C72 Honda C77
De motor waarmee Honda op ‘zwaar’ ging: de Honda C77. Dat was een tot 300 cc opgeboorde Honda C72. Die machines waren revolutionair in de eerste helft van de jaren zestig. Maar hoe fantastisch de techniek ook was: de styling was helemaal ‘fifties’ en de wegligging liet buiten rustig gebruik nogal te wensen over. ‘Ivanhoe’s stalen hobbelpaard’ werd best verkocht. Maar aan het begin van de jaren zeventig kwam er zoveel mooi nieuws dat de C72 en C77’s al heel snel een sneu lot wachtte.

De motor waarmee Honda op ‘zwaar’ ging: de Honda C77. Dat was een tot 300 cc opgeboorde Honda C72. Die machines waren revolutionair in de eerste helft van de jaren zestig. Maar hoe fantastisch de techniek ook was: de styling was helemaal ‘fifties’ en de wegligging liet buiten rustig gebruik nogal te wensen over. ‘Ivanhoe’s stalen hobbelpaard’ werd best verkocht. Maar aan het begin van de jaren zeventig kwam er zoveel mooi nieuws dat de C72 en C77’s al heel snel een sneu lot wachtte.

In de boomgaard

Later, veel later was ik een keer in de boomgaard achter motorsloperij Muts in Soest. In die boomgaard werd alle onverkoopbare zooi gestald. Er lagen, stonden, hingen wel een stuk of 15 Honda C72’s en Honda C77’s in diverse staten van reddeloosheid. Er groeiden struiken en bomen door. Bij het proberen tevoorschijn te trekken van zo’n overledene trok ik het frame dwars doormidden. Natuurlijk was ik toen nog sterker dan nu. Maar toch…

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Allemaal nostalgie

Wat niets waard is wordt ook niet bewaard. Maar ik heb nostalgische herinneringen aan deze Honda’s. En een poosje geleden alweer werd me een project gegund. Een incompleet project. Ik heb geen haast met de wedergeboorte en liet zo links en rechts eens een oor hangen om te horen of iemand ergens nog wat spullen had liggen. Maar al vragend kreeg ik de oranjerode Honda aardig compleet. Maar er bleven dingen missen. En ik bleef rustig vragen en zoeken. Ik zoek nog een carburateur en het kapje daaromheen plus een halve kettingkast bijvoorbeeld.

Vragen kan altijd

Onlangs kwam ik terecht bij BOR motorparts in het wereldberoemde De Lutte. Ik was op zoek naar onderdelen voor de CBF125 van onze zoon. De enige reden om een Honda CBF125 te rijden is overigens dat de dingen bijna niets kosten en bijna niets verbruiken. Dat is ideaal voor een student. Maar als de oude Soichiro Honda de kwaliteit van deze in Verweggistan of Bokkiebokkieland gemaakte Honda’s zou zien, dan zou hij als een ventilator liggen te draaien in zijn graf.

Maar de antwoorden kunnen verrassend zijn

Als met al werden de zaken in De Lutte prettig geregeld. “Is er verder nog iets dat je zoekt?” Totaal zonder enige verwachting vroeg ik “Wat heb je nog voor een Honda C72 of Honda C77 liggen?”. De voorraden van motorsloperijen? Die gaan doorgaans terug tot 1980 of zo. Niet tot 1965. In die hoek zit gewoon geen handel voor ze. Een modern motordemontagebedrijf moet het van zijn omloopsnelheden hebben. In de Lutte werd echter weer eens bewezen dat je nooit iets niet moet vragen omdat je denkt dat de vraag toch zinloos is. Dat heb ik in mijn diensttijd geleerd van een pelotonsgenoot; Die stelde tijdens het stappen op woensdagavond aan elk willekeurig meisje de vraag: “Wil je met me vrijen?“ Eigenlijk zei hij dat iets anders. Op de vraag wat er achter die strategie stak was zijn antwoord: “Er hoeft er maar één ‘Ja’ te zeggen.”

Een verlaten project

Derk-Jan van BOR – dat staat trouwens natuurlijk voor ‘Ben Olde Rikkert’ de naam van de eigenaar – verblikte of verbloosde niet. “Kom maar even mee”. Het Dreamproject dat hij had staan was veel meer dan dat ik nodig had. En als freelancer heb ik in deze rare tijden een wat voorzichtig aankoopbeleid. Maar in De Lutte staat dus een heel mooi project. En het bewijs dat je overal gewoon van alles moet vragen om de meest verrassende antwoorden te krijgen.

Meer artikelen over klassieke motoren via deze link.

Ook interessant om te lezen:
Een Honda Dream op zolder
De C72 & C77 Dreams. Honda’s Lelijke eendjes
Prijs van je klassieke motor… als je maar lang genoeg wacht – column
Lilac. Van Marusho. Het waren flops
Kleine, lichte motorfietsen

6 Comments

Leave a Reply
    • Nee hoor. Je kent gewoon de klassieke literatuur niet. Raadpleeg oude Donald Ducks en Ollie B. Bommels in de stripcanon. Gratis lezen en mopperen. Dat noem ik op de meest persoonlijke titel pas boertig. Zonde van je tijd joh!

  1. Een blauwe was de mijne. Een C72, 250cc, nagenoeg nieuw en met heel weinig kilometers, gekocht bij Safe motoren in Rotterdam. Was net 18 jaar en al vlot mijn rijbewijs gehaald. Motoren trokken mij meer dan bromfietsen en dat is altijd zo gebleven.Ik heb er jaren plezier van gehad. Nu, 55 jaar later, rijd ik nog steeds motor. Bijna altijd Honda’s. Nu een keer een Yamaha. Ook een hele fijne fiets,

  2. Je leuke stukje gelezen over de Honda C 77 , deze typen hadden de koppeling op de krukas ,
    Daardoor nog wel eens problemen gaven zou iedereen willen aanraden om de krukas te laten balanceren , koppeling
    & magneet erbij te leveren , het rijden kun je iets verbeteren door de voor vork veren iets op te vullen, daarmee raak je het eenden gevoel kwijt succes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *