in

Honda CB750 revisited

Het is heel prettig te merken dat Auto Motor Klassiek er is voor betrokken mensen en niet voor wezenloze consumenten. We weten dat omdat we regelmatig prettige feedback van lezers krijgen.

Een bijzondere Honda CB750

Een van de mensen die recentelijk reageerden was onze Belgische lezer Jean Paul Wille. En Jean Paul heeft ook een Honda CB750, en wel een heel speciaal exemplaar: Een politie CB.

Die voormalige ‘dienstfiets’ heeft een aardige boodschap gedaan. Hij heeft 300.000 of 400.000 kilometer ‘gedaan’. Maar twee jaar geleden is hij helemaal gerestaureerd. Daarbij bleek dat de productie van deze fietsen in elk geval zo serieus is geweest dat er ook voor de specifieke ‘wisselstukken’ nog gewoon ‘new old stock’  leverbaar is.

Het kost wat, maar dan heb je ook wat. We reageerden op de bijgesloten foto dat het naar onze ervaring in Nederland niet erg handig is om met een ex-overheidsmotor in ‘gevechtstenue’ (blauwe zwaailichten) de openbare weg op te gaan. Jean Paul reageerde:

Hey Dolf,

Ik ga met deze machine de baan op. Wel moet ik zeggen dat de blauwe lampen er af zijn (hier in België lachen ze er ook niet mee). Ik ben een van de weinige Wegkapiteins in het Gentse, dus begeleiding van konvooien, in mijn geval oldtimer motoren en auto’s.

Ik ga er ook mee op reis, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Duistland, Engeland en die heeft me nog nooit in de steek gelaten. Toch een paar keer enkele dagen per jaar.

Meestal ben ik dan de oudste van de troep, dus ikzelf en de motor. Ik heb geen enkel idee hoeveel er gemaakt zijn, maar het moeten er heel wat geweest zijn. Je kan ze herkennen aan het witte frame.

De geschiedenis van deze motor is al even vreemd als het machien. Er zijn 12 motoren in politie-uitvoering naar Amerika verstuurd als test en kennismaking motoren. Dit in 1977. De Amerikanen moesten er niet van weten en hebben er 2 in de prak gereden. De resterende 10 zijn terug gekeerd naar Japan en terug in nieuwstaat gezet.

Honda kwam naar Oostende

In 1979 is Honda zich komen vestigen in de haven van Gent (en nog steeds) en als cadeautje hadden ze toch wel 10 politiemotoren mee!!! In de loop van hetzelfde jaar heeft Gent er nog 12 bij besteld, maar geen enkele politieman heeft er graag op gereden.

Ik heb deze motor gekocht van een politieman die zijn eigen motor heeft ingekocht bij einde dienst. Dus die had al een serieuze staat van dienst. Ik heb die technisch wat hersteld. Voor de rest onderhoud en versleten onderdelen vervangen.

Twee jaar geleden is de motor volledig open gegaan en bijna alles vernieuwd. (koppeling, zuigers, lichtjes uitboren, versnellingen, de kleppen zijn hersteld, enz) Bij mijn weten is er maar 1 zulke motor ingeschreven in België.

Meer smaken

Ik ben nu bezig met een tweede politiemotor, een totaal ander verhaal. Niet van de stadspolitie maar van de federale politie (de “zwaantjes”) Het is een Amerikaans model, enkel geproduceerd voor Amerika, is in België terecht gekomen als testmotor.

Honda CB750K van 1982, dus reeds met de dubbele bovenliggende nokkenas, waar ze later de Bol d’Or van gemaakt hebben, 900cc met oliekoeler. Probleem van deze motor is dat het framenummer nergens gekend is en ik van Honda geen uitleg krijg, mss omdat het een legervoertuig was?

We genieten van dit soort ‘gesprekken’. En gaan eens kijken of wij wel iets met het framenummer kunnen.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

3 Reacties

Geef een reactie
  1. Misschien iets voor jou Dolf. Tot een aantal jaren terug contact gehad met een Guzzi rijder in uniform. Weet niet of hij hem nog heeft. Althans de Guzzi was in uniform hijzelf had in werktijd altijd een labjas aan. Was, dacht ik, eenV50

  2. De CB750 was in zijn tijd legendarisch. Een motorrijder was destijds iemand met vuile nagels en een setje gereedschap onder het zadel. Elkaar helpen bij pech onderweg en reparatietips uitwisselen was onderdeel van de motorhobby.

    Zo niet bij de CB750. Die was zo betrouwbaar als een stadsbus. Het was bovendien een keurige viertakt, in tegenstelling tot de wat ontembare tweetakten Suzuki GT750 (de Waterbuffel) en Kawasaki 750 H2 (de Kamikaze). Al zijn die wilde tweetaktmachines natuurlijk bere-lekker.

    Nee, de Honda CB750 was een keurige heer van stand, waar niet aan hoefde te worden geschroefd en gesleuteld, waar geen druppeltje olie onder lag en die prima presteerde zonder stemverheffing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *