Categorie Column

Het dak van mijn garage was vanochtend nog wit en er lag ijs in de vijver. De winter is weer voorbij. En het was weer een winter van niks. We stonden elk met een glas whiskey in de hand een recent aangeschafte Dnepr – Dneprs kwamen trouwens uit Kiev – met een aangedreven zijspanwiel te bewonderen. De aanschaf van die driewieler was gebaseerd op verhalen over vroeger. Over Elefantentreffens. Eindeloze ritten door de sneeuw. Kamperen in een wit winterlandschap. Kampvuren en drank.

Van offroad rijden is het avontuur ook wel af. Verkeerd rijden gaat niet meer door navigatie. En zelfs het verongelukken is minder spannend geworden. Toen ik begin twintig was en over de slagvelden van WOI pionierde op mijn Yamaha XT500 was de oriëntatie zelfs zonder GPS geen punt. Het werd blijkbaar pas spannend toen ik in een regionaal hospitaal bijkwam en mezelf aan een paar infusen verankerd vond.

Tijdens het uitlaten van de hond hoor ik de vogels weer fluiten en zingen in plaats van hoesten. Het voorjaar komt er aan. En over een week of twee is iedereen dat corona gedoe vergeten en dan kunnen we weer…

Daar, in de buurt van Mariembourg, - bezoek daar absoluut het stoomtreinen museum - overnachten we in een soort trekkershut op een kleine camping. We kennen de uitbater daarvan intussen aardig goed. Hij is altijd blij ons te zien, rijdt lokaal op een vreemd ogende Suzuki RV90 en hij koestert de Sarolea uit de nalatenschap van zijn vader.

Ik zat op een terras in Rostock. Er kwam een ouwe, gestripte Goldwing over het plein daveren. Het ding maakte een U-bocht. Stopte. De berijder schopte de jiffy uit en kwam naar me toe. Hij was groot, anabool breed en…

En bedrag van vijf cijfers voor een perfecte Honda CB750F? Voor een machine van 50+ jaar? Is dat veel, erg duur of waanzinnig. Nou ja: zo’n Honda kostte in 1969 nieuw 6.500 gulden. Dat was ook niet niets. Het bruto…

Ik heb niet veel geld, maar ik ken veel mensen. Aan de andere kant: Ik hecht niet echt aan geld. En geld hecht niet echt aan mij. Maar met veel mensen kennen kun je blijkbaar geld verdienen. Vriend Jan – hij is Slowaak en werkt vanuit Londen –  is makelaar haalt zijn inkomen uit zijn netwerk. Het kan dus wel.

Enkelen onder ons hebben heel veel van hun mooiste dromen en herinneringen uit de late jaren zestig en de jaren zeventig. Dat was de tijd dat Honda motorrijden wereldwijd tot een acceptabel tijdverdrijf maakte. En de tijd dat de snel…

Dat is duidelijk: Het loopt tegen de vijftig jaar vier seizoenen motorrijden aan. Eerst waren winterse ritten leuk, later hoorden ze er gewoon bij. Maar nu heb ik het er wel mee gehad. Het karkas waardeert het niet als het geteisterd wordt. En na een koude rit ervaar ik iets tussen rigor mortis en reuma XL in. Daarbij heb ik de afgelopen twee jaar minder dan 10D/jaar gereden en ben ik al van 1000 cc naar 650 cc omlaag geklommen. Ik weet nog dat de jongens met 50 pk uit 650 cc in elk geval het op een na mooiste meisje uit het dorp scoorden. En ook met 650 cc onder de kadetten kon je heel vlot onderweg zijn.

Toen ik veertig was kocht ik een M72 voor 250 gulden. Een bijna smetteloze Honda CB750 kostte me bijna twee mille. Een Suzuki GT 750 met drie in een Reino pijp en een Velorex zijspan was voor mij voor drieduizend gulden. Er zit dus progressie in mijn aankopen. Een 99 Dominator is tegenwoordig serieus geld waard. En zo’n Russische BMW kloon kan intussen wel vijf mille opbrengen. Terzijde: Daarmee zit hij op minder dan een derde van de waarde van zijn historisch even belangrijke en net zo betrouwbare ‘collega’, de Harley-Davidson WLA of WLC-modellen. Dat waren in de vroege jaren zestig trouwens machines die je voor 200 gulden had.