
Paradise lost – klassiekers in de film
Klassieke auto’s en motorfietsen in films. Dat kunnen buiten de acteurs heel belangrijke filmsterren zijn. Ze moeten natuurlijk in het verhaal passen. In de tijd passen.
Bijzondere gebeurtenissen op het gebied van oldtimers en youngtimers

Klassieke auto’s en motorfietsen in films. Dat kunnen buiten de acteurs heel belangrijke filmsterren zijn. Ze moeten natuurlijk in het verhaal passen. In de tijd passen.

Het ontwerp kwam van de hand van Frua. Het betrekkelijk kleine Glas- groot geworden door de Goggomobil- stuwde zo langzamerhand op in de welvaart der volkeren die in de jaren zestig greep op het Westen van Europa kreeg. Op de 1963-editie van de IAA in Frankfurt toonde de fabrikant uit Dingolfing de Glas 1300 GT. Het was een prachtig meesterwerk dat uiteindelijk zijn loopbaan als BMW 1600 GT zou eindigen.

Nu even niet, maar vroeger en straks wel weer wordt er op basisscholen blijkbaar aan wensvervulling gedaan. En als er dan een kind is dat graag een keer in een zijspan mee wil rijden? Dan stel je je als lokale driewieleraar natuurlijk beschikbaar.

Diefstal is nog steeds het verdienmodel met de ruimste verkoopmarges. En in de huidige klassiekerwereld is meer vraag naar goede, mooie, duurdere klassiekers dan het aanbod groot is. Op het gebied van honden geldt dat overigens ook.

Er zijn mensen die elke drie jaar een nieuwe auto of motor kopen om altijd veilig ‘in de garantie’ te rijden. Er zijn mensen die heel veel geld – want € 340.000 voor een Porsche 356 vind ik heel veel geld – uitgeven omdat… Nou ja, waarschijnlijk omdat ze minimaal € 440.000 in de kontzak hadden zitten en dat dat zo oncomfortabel zat.

Het gebeurt natuurlijk al heel lang. Het is een feit dat nieuwe auto’s occasions worden. Daarna worden ze gebruikte auto’s, oude auto’s en dan? Dan worden ze vergeten totdat ze ontdekt worden. Of vergeten blijven.

Ger Dijkshoorn hoort tot het soort mannen waarvan de productie inmiddels al een poosje is gestaakt. Ger is een genetische vrijbuiter, een raszuivere techneut en een absolute kenner als het op Harleys zonder electronica aankomt. En als de doos met anekdotes opengaat, dan waan je je in een andere wereld.

Het is hier nog lang niet zo koud als in Siberië. Maar deze klassieke Rus voelt zich hier nu prima. De Moskvitch 401 op de foto’s werd gebouwd door de AZLK (Avtomobilny Zavod imeni Leninskogo Komsomola) en dat betekende dan weer "Leninist Communist Youth League Automobile Factory". En als dat je vaderlandsliefde niet masseert, dan ben je een reddeloze cynicus.

De Alfa Romeo 2600 Sprint. In de oneindige lijst van fabuleuze Alfa Romeo's is deze prachtige coupé, welke gebouwd werd van 1962 tot en met 1968, een minder bekend fenomeen. Het was voor ons een extra reden om deze karakteristieke Bertone eens voor het voetlicht te halen.

Denk je aan muscle cars, dan denk je al gauw aan de Ford Mustangs uit de jaren 60. Maar het hoeft niet altijd een klassieker te zijn die indruk maakte. Zo kwam Ford in 2012 met een remake van de legendarische Boss 302.

De laatste klassieke vrachtautotrip? Die maakte ik toen Jan Tinga nog zijn Scania 142 ‘neus’ als autotransporter had. Die reus moest weg in verband met de Euro uitstootregels. Maar een klassieke vrachtauto als hobbyvoertuig? Tja… Ze zijn vaak nogal aan de maat en weinig inzetbaar.

Onlangs hadden we het over de certificaten die de ‘stamboom’ van klassiekers konden bewijzen. Als voorbeeld hadden we een Renault 5 GT Turbo Phase 2. En dat soort brulbakjes is een heel leuk, maar intussen nogal prijzig genoegen.

Ik had niet kunnen bedenken dat het nog gebeurde. Maar in een halletje, waar een kennis van me wat vierkante meters had gehuurd, zag ik een ‘kop-en-kontauto' in wording. Op de grond was met een paar zware profielbalken een ‘richtbank’ gemaakt. En daarop stond de blauwe voorste helft van een 2015’er Jaguar XF gezellig dicht bij een witte achterpartij van zo’n Jag.

Italianen zijn bekend, befaamd of berucht voor hun fantastische, maar zinloze constructies. En in de States zitten veel ex-Italianen. Dat zou de link kunnen zijn. Want veel zinlozer dan de Plymouth/ Chrysler Prowler vind je ze niet in autoland. De Prowlers hadden hun roots als concept car in 1993 en werden in 1997 geïntroduceerd. Tussen 1999 en 2003 zijn er zo’n 11.000 gemaakt. Eerst als Plymouth, later 'by Chrysler'.

Penvriend Bas uit Canada stuurde een fotootje met de vraag of we wel eens gehoord hadden van? Een NSU met een nose-job? Nee, een Ramses. Uit Egypte, waar ze blijkbaar meer hebben van piramides en zand.

Verbouwde motoren zijn van alle tijden. En ze werden nooit gemaakt door bebaarde trendsetters, influencers en genieën. Motorfietsen werden doorgaans verbouwd uit oprechte armoede. Het blok was kapot. En er moest iets in dat wel liep, voorhanden en betaalbaar was.

Wij doen al tientallen jaren taxaties. En voor een taxatie moet je de betreffende klassieker natuurlijk zien. Maar je moet ook weten waar je naar kijkt. Zo moesten we uit een dubieus faillissement een aantal klassiekers waaronder een nogal bijzondere Moto Guzzi te taxeren.

Ooit was Frankrijk een land waar luxe, prestigieuze automobielen werden gemaakt. De crisis in de jaren dertig sloeg grote bressen in dat verhaal. En na WOII bedacht de Franse staatsinmenging van de autofabricage dat er veel, kleine en betaalbare autootjes en auto’s gemaakt moesten worden.

'Busje komt zo'. Dat was in 1995 toen het Sallandse duo ‘Hӧllenboer’ een hit had met ‘Het busje komt zo’. De tekst is satirisch over twee verslaafden, die wachten op de methadonbus. De zanger Gerard was toen verpleegkundige in de verslavingszorg en maakte de tekst om op ludieke wijze het zware onderwerp verslaving te presenteren op een studiedag. De oneliner "Busje komt zo" werd wereldberoemd in Nederland. En terecht. Want war zou Nederland zijn zonder busjes?

Januari is bij uitstek de tijd om een cabrio te kopen. De hele wereld is lamgeslagen door alweer een zompig verregende winter en voor de komende maanden staan er weer vijftig tinten grijs in de planning. En de pret daarvan hebben we nooit ingezien. En omdat we een ruim denkraam hebben een duidelijke voorkeur voor inzetbare klassiekers worden we dus blij van een Panther Kallista.