Meisjes en vrouwen smelten vaak als ze jonge katjes/puppies of vergelijkbaar grut zien. Ik heb dat bij doorleefde, verweesde motorfietsen. Daarbij rij ik de laatste kwart eeuw privé Moto Guzzi (en Ural). Die insteek was blijkbaar opgevallen aan AMK-lezer PJ uit W. die we even zo noemen uit privacy overwegingen. Want je moet tegenwoordig met van alles rekening houden en in de schuur in W. staat nog meer leuks dan de verlaten Moto Guzzi Florida.
Wij klassiekerrijders zijn toch anders dan moderne motorrijders. Hoe vriendelijk die ook kunnen zijn, rijden ze doorgaans braaf achter het pijltje van hun GPS aan op hun welhaast perfecte motoren. Tijdens lunchstops eten ze broodjes gezond en drinken ze Spa of cafeïnevrije koffie. Roken doen ze ook al niet meer. We hoorden van iemand die een trip van een week gepland had tot en met de locatie en tijd van lunchstops aan toe.
Verbouwde motoren zijn van alle tijden. En ze werden nooit gemaakt door bebaarde trendsetters, influencers en genieën. Motorfietsen werden doorgaans verbouwd uit oprechte armoede. Het blok was kapot. En er moest iets in dat wel liep, voorhanden en betaalbaar was.
Of onze hobby over 25 jaar nog nieuwe aanwas kent? Geen flauw idee. Maar ik vrees het ergste. Ik heb de persmappen van 2021 gehad en de eerste complete tests gelezen. Motorrijden anno nu gaat blijkbaar voor 80% over electronica, hulpsystemen, connectiviteit en communicatie. En over het feit dat je onder de 100 pk toch wat minnetjes gemotoriseerd bent. Want je leest dan mild verbaasd: ‘Ondanks het feit dat deze motor slechts 105 pk heeft, heb je nooit het gevoel dat je vermogen tekort komt’.
Een jaar geleden schreven we hier wat over de 'kleine' Guzzi's. Nu rijdt er hier eentje als- toch wel vaak- daily driver.
Het is koud, nat donker. Het stormt en er komen natte klodders sneeuw omlaag. Mijn verstralers prikken verwijtend in de witte smurrie. Het is kwart voor elf als in ’22.45 uur’. Ik ben moe en helemaal alleen onderweg en op twintig minuten van huis. En ik moet enorm plassen. Het water staat me tot de lippen, maar voordat ik in deze ellende achter vijf lagen textiel mijn kouwelijke onderduiker heb gevonden? Ik moet er niet aan denken en geef wat meer gas.
In de milde trend ‘kleiner is fijner’ hebben we al meer kanttekeningen gemaakt omtrent het feit dat meer dan 1000 cc en (veel) meer dan 100 pk natuurlijk erg indrukwekkend kunnen zijn. Als je op zo’n dikke klassieker het gas opentrekt, nou… dan gebeurt er wat. Even alle emoties van het beheersen en bespelen van dat brute geweld daargelaten: Je wordt geflitst en bent de Sjaak.
Nou ja… bijna altijd. En we moeten er natuurlijk rekening mee houden dat de wereld gek is geworden. Maar toch. Toen ik de advertentie over de – natuurlijk weer – in een schuur gevonden Moto Guzzi V7 zag was ik meteen verliefd. Uit ervaring wijs geworden heb ik hem echter direct in het vergeetboek gestopt. Hij zal intussen zonder twijfel verkocht, of geadopteerd, zijn.
Mijn Triumph en Hercules K125BW verschenen tamelijk onverwacht via de tamtam en kennissen, ‘uit het netwerk’. Dus zat ik opeens met ruimtegebrek. De insteek was dat de Triumph voor werk en zondagse ritten gebruikt ging worden en dat de Hercules de lokale boodschappenfiets en vervoer voor ritjes met mijn 125 cc zoon mocht worden.
Recentelijk is er dus een boodschappenklassieker bijgekomen. De meeste boodschapjes worden gedaan met het Ural zijspan. Maar voor snellere boodschapjes heb je natuurlijk iets rappers nodig. Met mijn jarenlange voorkeur voor oude grote Guzzi’s (ze zijn simpel en betrouwbaar, en rijden…
Een van mijn vorige Guzzi California’s was even ziek Bij Goos Bos kocht ik voor zeshonderd euro een Yamaha Diversion 600 omdat ik toch vervoer nodig had. Motor Guzzi Cali’s hebben zijstandaards die voor de Amerikaanse politie zijn gemaakt. Je…
“Een kleine die steigert is beter dan een grote die weigert.” En dan dus: ‘Size does not matter”. En iets minder beladen: “Een zware is je ware”. Natuurlijk heb ik het over motorfietsen. Ten eerste omdat motorfietsen de belangrijkste bijkomstigheid…
Dat TLC is natuurlijk ‘tender loving care’, de ‘knuffelfactor. Onze klassiekers bestaan bij de gratie daarvan. En daarin zit hem een heel verschil met de berijders van moderne motorfietsen die om de 12.000 km hun kleppen eens gecontroleerd moeten hebben…
Deze zomer was fantastisch Lekkere tochten gemaakt en even Italiaans ijs gehaald in korte broek en wapperend shirt. Ongelukken gebeuren immers alleen anderen? Een Arnhemse wijkagent zag dat anders: hij ‘deelde’ de foto die hij van een gevallen motorrijder had…
Een klassieker is om op te rijden. Toen ik dus onlangs naar Antwerpen moest, maakte ik die rit op mijn trouwe Moto Guzzi V7. En natuurlijk verliep die trip probleemloos. Na de afspraak liep ik naar mijn motor. Ik ben…
De Moto Guzzi V11 : Traditiegetrouw Met de legendarische, in lengterichting gemonteerde, luchtgekoelde 90-graden 1.064 cc stoterstangen, V-twin, was de Moto Guzzi V11 een duidelijk eerbetoon aan de vroege, sportieve V twins van het merk uit Mandello. De motor van…
In 1982 evolueerde de Moto Guzzi 850 T3 tot Moto Guzzi 850 T4 De Moto Guzzi V twins met ‘ronde koppen’ zijn heel officieel klassiekers. Ze hebben de betrouwbaarheid van oude Mercedes Diesels en het karakter van dynamische tractoren. Als…
Basic, effectief, enorm leuk en goedkoop. Dat was de Yamaha XJ600 Diversion in 1992. En dat is hij nog steeds. De motor werd gepresenteerd in de tijd dat steeds meer en steeds sneller en groter al de norm was. De…
Motorfietsen worden steeds sterker. Eerst was 44 pk veel. Nu is 200 pk veel. 300+ pk is erg veel
Silent Hektik levert er namelijk ontstekingen voor. Dan zijn er messcherpe vonken tot in de eeuwigheid. Houd bij de aanschaf van de favoriete NATOOTJE wel rekening met het feit dat zo'n Silent Hektik ontsteking iets van 400 euro kost...