in

Handig met honderd: Lichtere motoren

“Een kleine die steigert is beter dan een grote die weigert.” En dan dus:  ‘Size does not matter”. En iets minder beladen: “Een zware is je ware”. Natuurlijk heb ik het over motorfietsen.

Ten eerste omdat motorfietsen de belangrijkste bijkomstigheid in het leven zijn en ook omdat motorrijders bewezen sneller zijn dan welk Coronavirus dan ook. Van oudsher is ‘het snot uit de kop rijden’ in geval van brakheid of hangerigheid de oplossing van alle aandoeningen, inclusief die van het gevreesde katervirus. Maar of je daar nou een heel zware motor voor nodig hebt?

Een kwart eeuw op dikke fietsen

De afgelopen kwart eeuw heb ik Russische driewielers van 650-750 cc en 1000 cc Moto Guzzi’s gereden. Die Russische scharreldieren zijn altijd voor de pret geweest. Een 750 cc IMZ of KMZ zijklepper levert daarbij zo’n 23 pk. Een 650 cc Ural kopklepper wordt opgegeven voor dertig+ pk. Maar qua afmetingen en massa zijn ze groot. Dat geeft een prettig gevoel van veiligheid en verkeersoverwicht, altijd prima dingen wanneer je met zulke slechte remmen rijdt. De Guzzi’s waren doorgaans neoklassiekers – een SP3, Cali 2 en Cali 3 – die net als zoveel van ons ondanks hun leeftijd maar door moesten werken. Maar die grote Guzzi’s  Dat zijn grote, best zware motorfietsen.

Op zo’n dikke Guzzi voel je je toch een beetje King of the Road

Naar de huidige stand van zaken waarbij je zo over de toonbank een motor van 300+ kilo of 200+ pk kunt kopen is zo’n dikke dwarse stoterstangentwin natuurlijk prehistorisch. Maar ik heb altijd heerlijk en vrijwel probleemloos best veel kilometers op die dingen gemaakt. De laatste Cali 3 die ik had, een 1991’er, liep tegen de drie ton aan. Toen ik er wat aan het werk was zag ik eigenlijk pas hoe moe hij was. Ik besloot om hem in te laten slapen. Maar omdat mijn Guzzi’s gewoon mijn daily drivers waren zat ik toen zonder vervoer. En dan ga je – hoe ongewoon dat ook voor een man is – eens nadenken.

We mogen maximaal honderd kilometer per uur rijden

Dat is trouwens nog best snel op een woonerf. Maar met een zware motorfiets pak je toch doorgaans de meeste bonuspunten op lange ritten. De laatste paar jaar reed ik nog maar iets van 10D kilometer op jaarbasis. En heb je onder die omstandigheden nog wel een 1.000 cc fiets nodig? Een grote fiets heeft zijn voordelen. Ikzelf ben bijvoorbeeld niet erg klein. Het idee om op een brommer te gaan zitten sprak me niet echt aan. Maar toch…

In blind vertrouwen

Toen ik nog maar net in motorfietsen geïnteresseerd begon te raken – en ik was er vroeg bij – was een 650 cc machine een Hele Zware. Dat je nu gewoon een Triumph driecilinder met een cilinderinhoud van 2,5 liter kopen kunt, dat doet daar niets aan af. En toen kreeg ik een berichtje dat vriend Kiat Que zijn privécollectie motorfietsen wilde gaan inkrimpen in verband met een voorgenomen, lange vakantie. Bij dat spul zat een hoogst vertederende MZ TS 250, een heel coole Harley 1200 Sportster, nog wat spul plus een Moto Guzzi V65C. Indachtig de insteek dat 650 cc ooit heel indrukwekkend was gaf ik Kiat een seintje dat ik die machine wilde hebben. Bij Kiat durf ik het aan om ongezien te kopen. Een week later ging ik eens kijken wat ik gekocht had.

Dat viel reuze mee

De ‘kleine’ Guzzi zag er keurig uit en liep wondermooi. Maar in vergelijk met de dikke Guzzi’s uit de 25 jaar ervoor? Daarbij vergeleken is zo’n 650 – of laat het een 500 zijn – erg klein. Maar dan echt als in:  “Tjemig! Da’s klein!” Qua zitwerk viel het echter erg mee en onderweg was duidelijk dat vijftig pk ooit best stevig was geweest qua vermogen. Al rijdend mis je de massa. Maar qua wendbaarheid en acceleratie bleek je op een 650 cc van iets van 50 pk dikke schik te kunnen hebben. Wat trouwens ook een pluspunt is: Die kleine Guzzi’s zijn geen drop waard en er zijn plenty gebruikte onderdelen voor te vinden. Intussen zitten de eerste paarduizend kilometers erop en tel ik de dagen af tot het voorjaar wordt. Dan gaat er eens gekeken worden wat 50 pk in de Vogezen doen. Misschien koop ik er nog een Lario bij.

Ook interessant om te lezen?

Zo lijkt hij groter…
We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

2 Reacties

Geef een reactie
    • Dat waren denk ik de vierklepsproblemen? Ik heb er ook eentje gehad. Daar is een tweeklepsblok in gelepeld. Dat ging beter. Ontzettend mooie dingen die Lario’s trouwens. En ze kosten nog steeds geen drop.Aiii. Je hebt me op een idee gebracht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *