in

Restaureren is investeren in verlies

Nou ja… bijna altijd. En we moeten er natuurlijk rekening mee houden dat de wereld gek is geworden. Maar toch. Toen ik de advertentie over de – natuurlijk weer – in een schuur gevonden Moto Guzzi V7 zag was ik meteen verliefd. Uit ervaring wijs geworden heb ik hem echter direct in het vergeetboek gestopt. Hij zal intussen zonder twijfel verkocht, of geadopteerd, zijn.

Zelfs een grote beurt kan te duur zijn

De steekhoudende verklaring daarvoor heb ik in het verleden een keer heel duidelijk omschreven gehoord toen ik bij TLM in Nijmegen vroeg waarom ze al die motoren, die stuk voor stuk beter en mooier waren dan mijn toenmalige daily driver (ook een klassieker trouwens) sloopten. “Weet je wel wat het kost om zo’n machine verkoopklaar te maken? En dan moeten we er nog wat aan verdienen ook.”

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Gered van de sloop

En dan werd er gepraat over een grote beurt en wat kleinere reparaties. Later mocht ik onder de meest strakke afspraken zo’n sloper kopen. Mijn ‘werkplaatsuren’ kosten niets. En na twee dagen had ik een motor waar ik nog jaren probleemloos kilometers mee heb gemaakt.
Maar schuurvondsten vragen, hoe hartveroverend ze ook zijn, doorgaans meer dan twee dagen wegwerken van achterstallig onderhoud. Daarmee is de ‘marktwaarde’ als je het werk officieel laat uitvoeren al overschreden. In het gunstigste geval hebben dat soort fietsen een grote beurt, inclusief nieuwe banden, en een remrevisie, inclusief nieuwe remslangen, nodig. Plus natuurlijk een frisse accu en waarschijnlijk een nieuwe tandwiel/kettingset. Chroom is vaak zover heen dat poetsen de putten er niet meer uitkrijgt. Nieuwe delen scoren of verchromen? Da’s duur! En lak kan patina hebben of gewoon te sneu zijn geworden.

Nog meer leed

Er bestaat een serieuze kans dat de tank is doorgeroest en bedrading van 40+ jaar laten zitten is vragen om moeilijkheden. In een aantal van de gevallen kan de onderdelenvoorziening een aanvullend probleem zijn. Voor Haley en Engelse merken zijn naslag onderdelen daarbij vaak sub modaal van kwaliteit. En de zaak keurig in de, of een nieuwe lakjas te steken? Met driehonderd euro en een handig spuitertje zonder bon kan dat lukken. Maar voor vakmanschap komt 1000 euro eerst.Of 1700 euro.

De kosten spreiden helpt

Om de pijn wat te verminderden kun je je aankoopbeleid er natuurlijk zo op inrichten dat je alleen met gebruikt spul werkt en er de tijd voor neemt . Maar koop daarbij nooit slechts 1 deel van ‘een set’. Het is een wetmatigheid dat je na aanschaf van 1 mooie rechter uitlaat…. Alleen nog maar andere mooie rechter uitlaten vind. Dat moet trouwens een mooi concept zijn voor complotdenkers.

Als je daar met plezier en geduld aan begint, dan kun je aan het eind van de rit helemaal blij en tevreden zijn. Als je het geen punt vindt dat je trots onder de streep veel meer heeft gekost dan hij ooit zal opbrengen. Of zoals een handelaar het ooit omschreef: “Jouw restauratie is mijn winst”.
Dat maakt allemaal natuurlijk lekker niets uit als je de tijd neemt en beseft da je prettig bezig bent. Bovendien is het bezig zijn met zoiets doorgaans na verloop van enige tijd een goede reden voor vrienden en bekenden om eens te komen buurten. Zo doet het ook nog goed werk voor je sociale leven.

Als je overigens – zonder je uren echt te rekenen – wat wilt ‘verdienen’ aan een restauratie, dan is er maar 1 optie: Kies een complete, gezochte klassieker als uitgangspunt. Ga daarna voor een absoluut 100% gegarandeerde nieuwstaat. En heb geduld. Want dan kan een BMW R68, waar er zo’n drieduizend van zijn gemaakt, zomaar 40D+ euro op brengen. Niet direct. En zeker niet in Nederland… Maar toch.

We willen graag in contact komen met de nieuwe eigenaar

Na de restauratie komen de kosten van het ophalen er wel uit ja

Een R69S kan ‘de moeite’ waard zijn

16 Comments

Leave a Reply
  1. ‘Restaureren is investeren in je hobby’..
    zo had ik de titel graag gezien.
    Tuurlijk is het vooral lol hebben en bezig zijn, voor dikke duiten incasseren moet je het niet doen.
    Maar sleutelen/ repareren/ restaureren wordt door velen als de helft van de hobby gezien, je investeert dus ook in jezelf.

  2. wat is waarde? ik ben bezig een Triumph Vitesse cabrio geheel te restaureren. mijn uren zijn voor nop.
    als hij klaar is zal hij waarde hebben. taxatie is alleen voor de verzekering tegen diefstal.
    waarde is alleen als je handelaar bent of snel wisselt van auto/motor.
    ik heb er geen last van want ik verkoop hem niet.
    nee een schilderij kopen voor tig van een kopie van een brug met winkelwagens eraf gegooid.
    waarde is alleen voor geldwolven.

  3. Gelukkig is de trend de laatste jaren veranderd. Tuurlijk, een goed blok, een goede bak, de remmen en verlichting dienen in orde te zijn. Voor mij geld echter, laat zien dat een motor geleefd heeft en oud is. Dat geeft juist meer charme. Het is net als een vrouw op leeftijd die zich laat glad trekken en met allerlei operaties het ouder worden denkt te kunnen stoppen. Respect voor 100% restauraties, echt, toch zie ik liever een oude aftandse motor die zijn rondjes blijft draaien.

  4. Gelukkig dat de meeste verzekerings taxaties hoge bedragen af geven. Zo heb je nog een beetje het idee dat de kosten in balans zijn.
    Mijn ervaring is inmiddels dat een auto/motor “nieuw” maken eigenlijk altijd veel te duur uit valt. Of je moet echt alles zelf kunnen.
    Recent een 1947 Ford takelwagen gedaan. Uiterlijk ongemoeid gelaten techniek 100% gemaakt.
    Dam wordt zo’n project in eens veel beter haalbaar en in balans.

  5. Mijn Blauwtje was ‘restauratie’ en technisch project tegelijk. Het was op voorhand duidelijk dat de investeringen never nooit niet zouden renderen. Maar dat was ook biet de insteek. Hij was het gewoon waard. En veel rijplezier later sta ik nog steeds achter alles wat ik eraan uitgevoerd heb.
    Gewoon,….. omdat hij het waard was en omdat ik al bakken rijplezier aan hem heb gehad.

  6. Had de Guzzi ook gezien en gelukkig heb ik nog 9 projecten te gaan. Wel allemaal Moto Guzzi. 5 stuks V7; 1x Le Mans III; 1x California 1100 sport en nog 2 Guzzini’s.

    Ben nu 70 jaar en moet wel 100 worden om alles af te hebben en er van te genieten.
    Tussendoor nog wat knutselen aan mijn V7 1100 GT California en ook de Guzz van mijn vrouw moet nog voorzien worden van nieuwe krukas keerringen.
    Oja, de Guzz van Paul van Hooff nog in gereedheid brengen voor zijn nieuw avontuur eind volgen jaar. Hoef alleen maar de versnellingsbak te reviseren, krukas schoonmaken, nieuw voor en achter spatbord en,en , en enz.

  7. Kan me nog herinneren dat een taxateur hoofdschuddend naar onze Triumph Spitfire kwam kijken. Ziel en zaligheid erin gestoken en het ding zou nooit wat waard worden…. gelijk had de man…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *