Column

The Italian way

By  | 

Recentelijk is er dus een boodschappenklassieker bijgekomen. De meeste boodschapjes worden gedaan met het Ural zijspan. Maar voor snellere boodschapjes heb je natuurlijk iets rappers nodig. Met mijn jarenlange voorkeur voor oude grote Guzzi’s (ze zijn simpel en betrouwbaar, en rijden prima) leek het zinnig om Guzzi maar trouw te blijven. De misvatting was dat een kleine, 650 cc Guzzi uit 1986 of daaromtrent dus eigenlijk gewoon een grote Guzzi in het klein zou zijn. Dat is niet zo.


We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

De grote oude Guzzi’s hebben hun roots feitelijk in de dienstfietsenhoek

De oorspronkelijke V-twins zijn gemaakt als politie- en escortemotorfietsen. Ze moesten daarom praktisch en betrouwbaar zijn. Die concepten vallen niet lekker in de Italiaanse volksaard, maar als het moet, dan moet het. Daardoor moeten de Italianen zich feitelijk erg geremd hebben gevoeld. Het enige dat ze bij Guzzi als Echt Italiaans aan de intussen legendarische V-twins konden toevoegen? Dat was ‘bedrading en elektra op zijn Italiaans’.

Wat zoekwerk maakte duidelijk dat Moto Guzzi’s tussen de 350-750 cc redelijk ruim worden aangeboden, maar heel weinig kosten. Bij de Florida en Nevada modellen snap ik dat. Die zijn het bewijs dat Italianen niet alleen maar beeldschone dingen maken. Maar de rest van het aanbod is soms voor volwassen Nederlanders wat klein (V35, V50), maar het zijn echt leuke motorfietsen. Dus kocht ik een V65C.

En nu snap ik waarom die middenmoot Guzzi’s ondanks duidelijke pluspunten toch niet duur zijn

Bij deze machines zijn de ontwerpers van de motoren niet gehinderd door het feit dat dingen doordacht en servicevriendelijk moesten zijn omdat het overheids bedrijfsvoertuigen waren. Met de generatie Guzzi’s waarbij de achtervork heel listig in de versnellingsbak is gelagerd en waarbij het gekoppelde remsysteem zijn zegenrijke werk doet ligt dat anders. (En daar is over nagedacht. De voorrem remt op een voorschijf en de achterrem, de andere remschijf wordt hand bediend. De voorste schijven zijn groter dan die in het achterwiel en de voorste remschoenen hebben een zachtere compound, dat soort details.)

Gegarandeerd omvallen

Zo had mijn nieuwe aanwinst de neiging om om te vallen omdat de jiffy zowat in lijn met de wielen stond en elke kans om in te klappen aan greep. Dat probleem is opgelost dankzij een slimme aanschaf van een andere jiffy en de hulp van vriend en Guzzi Guru Jan K, uit D.

Ook interessant om te lezen: Een Guzzi jiffy en andere Italiaansheden

Voor de constructie van het luchtfilter zou een engineer bij BMW of Honda standrechtelijk zijn gefusilleerd. Er schijnen zelfs luchtfilter verwisselings wedstrijden te zijn. Ik hoorde iets over een record van twintig minuten. Bij mij duurde het drie uur. En ik ben niet eens echt onhandig. De luchtondersteuning van de vering is symbolisch. Massa verbindingen smeken om aandacht. De bereikbaarheid van dingesten staan op het niveau van een motor uit 2018. Vertederend.

Van 8, naar 6 naar 5,5

De laatste ontdekking was dat de geniale Italianen in het benzinetraject helemaal los waren gegaan. De benzinekranen zijn ‘haaks’, er is te weinig ruimte voor moderne  benzinebestendige slangen. Daarom zitten er wat voorgeprogrammeerde knikken in de leiding. Altijd handig: Vanaf de kranen gaan twee Ø8 mm slangen naar aan aangevulcaniseerd kruis. Vanaf dat kruis gaan twee Ø6 mm slangen naar de carburateurs waar een Ø5,5 mm aansluiting zit. Het kruis dat er onder zat was al een paar keer gekortwiekt en geïmproviseerd. Ik maakte zelf een alternatief.

Er lekte benzine

Die laatste gemiste halve millimeter viel me pas op toen de benzine gestaag op de grond begon te druppelen. Gelukkig paste een ouderwets stukje blauw transparante, plastic Ø5 mm slang na opwarming met de verfbrander over de Ø6 mm aansluiting. de vernuftige kruisconstructie liet ik maar weg. Daar raakte de benzine volgens mij toch alleen maar van in de war. Nu eens kijken of er onder last voldoende benzine in de carburateurs komt. Gelukkig heb ik wel de metalen aansluitstukjes op de Dell’Orto’s. Ze waren er ook van wit en zwart plastic. De witte konden niet tegen UV. Ze braken spontaan af. De konden  zwarte niet tegen benzine geloof ik.

Al met al ga ik mijn V65C steeds leuker, en Italianen steeds vreemder vinden.

Ook interessant om te lezen:

Dat hadden dus 6- in plaats van 8 mm dikke pijpjes moeten zijn

Eind goed, al goed, van rond 6 naar rond 5,5 mm. En mooi blauw.

 

 

Nu in de winkel, het juninummer

Auto Motor Klassiek van juni ligt nu in de winkel. Dus haast u om een nieuw exemplaar te bemachtigen. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Als hoofdartikel hebben we een uitgebreid aankoopadvies van de Mercedes-Benz S-klasse W116. Alles wat u moet weten, vanaf zwakke punten tot specialisten en lectuur. Een must voor de koper, maar zeker ook voor de liefhebber.

In het juninummer hebben we weer een paar mooie restauratieverslagen. Een daarvan is er een van de restauratie van een Innocenti 90L uit 1981. Maar zeker interessant is ook de restauratie van de Victoria Vicky type 117, van een jonge Belgische bromfietsliefhebber. Hij heeft er nog meer gerestaureerd of in de planning staan. Waaronder een DKW en Express. Ook de Moto Guzzi V7 Special uit 1971 is helemaal gerestaureerd.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Ford Thunderbird 1966
  • Panhard 24 CT
  • Solex van Tivan
  • Beleef de bevrijding
  • ROZ Classic 2020

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Ook leuk om te lezen…


Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

4 Comments

  1. Cornelius

    24 april, 2020 at 14:44

    Beste Dolf,

    Misschien nog ruimte voor nog een boodschappenklassieker?

    Marktplaats Advertentienummer: m1417978343 Panonia!

    Vriendelijke groet,

    Cor

    • Dolf Peeters

      24 april, 2020 at 16:01

      Ook lief. Maar ik maak ff pas op de plaats. Later als ik veel heb verdiend met mijn boek ‘De freelancer met de Coronakriebels’koop ik domweg alles. Maar bedankt voor de tip

  2. Rjab

    21 april, 2020 at 21:07

    Als dat blauwe maar geen pvc is. Dat had ik bij de Spartamet gebruikt. En dat zorgde ervoor dat na een half jaartje (winter) de inhoud van het tankje op de schuurvloer lag. Spontaan geknapt. Toch wel jammer, want daar had ik zo’n 60 km mee kunnen rijden. En als dat met je GuzMoto gebeurd gaan er liters meer de straat op, en kun je je sigaar maar beter ver weg gooien.

    • Dolf Peeters

      22 april, 2020 at 11:00

      Slim! Ik had het slangetje nog liggen en het kleurde mooi. Straks ff naar GeKra om een metertje officiële plestik slang te halen. Want vanmiddag spijbel ik. Voor de CitroExpo heb ik immers nu opeens een jaar voorbereidingstijd

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *