Column

Herinnering aan een fantastische zomer

By  | 

Deze zomer was fantastisch

Lekkere tochten gemaakt en even Italiaans ijs gehaald in korte broek en wapperend shirt. Ongelukken gebeuren immers alleen anderen? Een Arnhemse wijkagent zag dat anders: hij ‘deelde’ de foto die hij van een gevallen motorrijder had gemaakt met zijn buurtgenoten.

En die buurtgenoten deelden de plaatjes weer met hun vrienden en kennissen en die… Laat maar. Dat is nu eenmaal de manier waarop er tegenwoordig nieuws wordt gemaakt. De wat somber kijkende man op het plaatje had op zijn schouder en arm een heel duidelijk voorbeeld van ‘asfaltexceem’ na bodemonderzoek. En een vette tattoo die, die volgens de Arnhemmer die me de foto op zijn smart phone liet zien, gelukkig nog wel te redden was. De tattoo zag er minder beschadigd uit dan zijn omgeving. Misschien is getatoeëerde huid slijtagebestendiger? Dat zou heel nieuwe perspectieven openen voor ons.

Veilig, maar oververhit

Aan de andere kant: op de dag dat het deze zomer in Nederland veertig graden was kwam ik terug uit de kop van Noord-Holland. Ter hoogte van Baarn haalde ik drie lieden op VW Kever aangedreven trikes in. Allemaal chroom, heel dikke achterbanden en open uitlaatsystemen. Plus Extreem Stoere berijders met bandana’s om, grote spiegelende zonnebrillen op en minimale hemmetjes om hun gespierde dubbel ingekleurde torso’s. Die jongens zullen niet omvallen. Maar ik denk wel dat ze die avond gillend gek in hun mandjes lagen terwijl de tattoos in vellen van hun verbrande huid hingen.

Tijdens een sigarenpauze trof ik op een parkeerterrein naast een pompstation een motorrijder die nogal ziekjes voorover gebogen over zo’n vandaalbestendig tafelgebeuren hing. Bij het aanspreken reageerde hij wat flauwtjes. Voelde zich niet goed. Zag ook wat bleekjes en zweterig boven zijn up to date motoroutfit van het soort waar ik het in de winter nog warm in krijg. Mijn eerste idee was dat hij een ontregelde suikerpatient was. Maar dat bleek bij navraag niet zo. Hij was zich alleen steeds minder goed gaan voelen. Hij was gewoon oververhit en uitgedroogd. Ik heb hem helpen uitkleden, hem meegenomen naar de toiletten om zijn polsen onder de kouwe kraan te houden, in de schaduw op de grond gezet en heb een liter AA drank voor hem gehaald.

Hij vertelde dat zijn vrouw motorrijden levensgevaarlijk vond en hem alleen maar in complete gevechtsuitrusting de deur liet uit gaan. Ook bij veertig graden in de schaduw. Twintig minuten later had hij een deel van zijn beschermende maatregelen in zijn koffers gestopt en namen we afscheid. Benieuwd of hij zich om de hoek voor zijn huis weer in het pak heeft gehesen.

Italiaans ijs halen

Maar het mooiste zomermoment dit jaar had ik bij ijssalon Udine in Dieren. Toen ik mijn eigen driewieler daar stopte kwam er een meisje van een jaar of vijf op me af. “Mijn oma heeft ook motor gereden!” Ze wees naar een kittig ogende zestig plusdame naast een blij kijkende leeftijdgenoot van de zichzelf tevreden krabbende soort. Ik knikte de dame vriendelijk toe en stak haar glimlachend mijn helm toe. Ze keek even bedenkelijk, stond toen op en zei, terwijl ze mijn helm aannam: “Dat is echt een tijd geleden hoor!”

Ik startte mijn oude Guzzi

Met een sierlijk gebaar schikte de dynamische oma haar rok over de buddy, zette het machien in zijn één en reed vlekkeloos weg. Haar man keek haar glimlachend na en knikte me samenzweerderig toe. “Ze heeft vroeger bij de Amsterdamse politie gewerkt. Daar reden ze ook op Guzzies.” Grootmoeders rondje was niet verder dan over het parkeerterrein van het Calunaplein en achterlangs weer terug. Ze straalde en trakteerde op de ijsjes die ik eigenlijk was komen halen.

We hebben een fantastische zomer gehad!

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. Ed van der Meulen

    14 november, 2018 at 22:02

    Geweldig leuk geschreven stuk weer Dolf ! En wat gaaf dat je oma gewoon ff laat opstappen ! Daar zal ze het thuis nog vaak over hebben denk ik ? 😁😁😁

  2. Pim

    11 november, 2018 at 09:07

    Wat een leuk verhaal van een superactie!
    Oma blij en jouw glimlach heeft vast ook nog dagen geduurd. Klasse!

  3. Rjab

    10 november, 2018 at 20:01

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X