Er is momenteel één ding dat ons bindt: onze verbazing over de klassiekerprijzen. We lezen wat ze op hebben gebracht bij de internationale veilinghuizen. En bij Chasing Classic Cars zien we hoe dubbeldik glanzend gespoten auto’s en wat motoren voor huiveringwekkende prijzen naar… Verveelde rijke mannen en kille investeerders gaan.
Op de huizenmarkt is de vraag blijkbaar veel groter dan het aanbod. Als er voor een hut € 650.000 gevraagd wordt is het dus blijkbaar al zinnig om een ton boven de vraagprijs te bieden: ‘de jubelton’. Je zult maar een huis zoeken. Je zult maar veel te besteden te hebben.
Er was niet zo lang geleden iemand uit het buitenland die op de site van iemand anders uit het buitenland de BMW van zijn dromen zag staan. De tekst bij de foto's maakte duidelijk dat het ging over zijn absolute droommotor in een onberispelijke droomstaat. De prijs was heel stevig. Maar perfectie kost nu eenmaal geld.
[vc_section][vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”337201″ img_size=”large” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] Wat u allemaal in de nieuwe AMK kunt lezen, ziet u hieronder. Elke maand volop pagina’s gevuld met van alles en nog wat over klassieke auto’s en motoren, soms zelfs een enkele vrachtwagen. Auto…
Op Internet vind je geen koopjes. En dan hebben we het niet over Ali Express, maar over de klassiekers op Internet vanaf Marktplaats, alle buitenlandse equivalenten daarvan en veilinghuizen. Want iedereen die wat op Internet te koop zet, die oriënteert zich eerst prijstechnisch op… Internet.
Eind jaren zestig was het concept van de adventure-motorfiets nog lang niet bedacht. Dus als je met een motorfiets in het zand wilde spelen, dan moest je kiezen uit de ‘Scramblers’ die toen te koop waren, zoals iets uit Honda's CL-assortiment. Dit waren echt geen serieuze off roaders, maar straatmachines met een hoge uitlaat en een cross stuur.
Voordat Honda de CB 750 OHC schiep was er maar één zware, snelle, betrouwbare motorfiets: de 594 cc BMW R69S.
De seventies waren de topjaren uit de korte geschiedenis van de tweetakten. Aan het eind van die periode, in 1979, introduceerde Yamaha de ultieme tweetakt street fighter: de Yamaha RD 350 LC (1979-1983).
[vc_section][vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”336516″ img_size=”large” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] Wat u allemaal in de nieuwe AMK kunt lezen, ziet u hieronder. Elke maand volop pagina’s gevuld met van alles en nog wat over klassieke auto’s en motoren, soms zelfs een enkele vrachtwagen. Auto…
Een cardanaandrijving was vroeger je van het. Het was tenslotte onderhoudsarm (niet onderhoudsvrij). Maar een ketting? Dat was een slijtage onderdeel dat tijdens het slijten ook nog eens een hoop aandacht vroeg. Want de ketting elke 500 kilometer demonteren, reinigen en opnieuw in het vet zetten? Dat was werk hoor!
Nu even niet, maar vroeger en straks wel weer wordt er op basisscholen blijkbaar aan wensvervulling gedaan. En als er dan een kind is dat graag een keer in een zijspan mee wil rijden? Dan stel je je als lokale driewieleraar natuurlijk beschikbaar.
In het midden van de jaren zestig werd motorrijden – kantje boord – van een wisse dood gered. Want motorfietsen stonden op uitsterven omdat de economische situatie na WOII intussen zo florissant was geworden dat De Gewone Man zich een autootje kon veroorloven. En als je – toendertijd nog als Gezinshoofd - een auto als transport en vervoermiddel gaat vergelijken met een motorfiets? Dan was er letterlijk geen enkele reden te bedenken om motor te blijven rijden. Motorrijden was voor armoedzaaiers zoals studenten en andere minder bedeelden en sociale randfiguren.
Dat was ooit een 'wetenschap' van elke kroegtijger wiens Triumph of Ducati stuk was. Maar feitelijk was het gewoon een urban legend. Want een verse Japanner met een goede piloot was een geducht wapen in de strijd tegen de wankelende, maar gevestigde orde. Het feit dat de Japanse motorfietsen wel gewoon heel bleven? Dat was geen reden tot gemopper, maar zorgde voor de aanwas van klanten. Steeds meer klanten.
Retro is een trend. De grote merken hebben intussen allemaal iets dat een eerbetoon aan vroeger is. In de meest doortrapte PR aanpak wordt er blij van zin verwezen naar een historie die er nooit is geweest. Dat is iets uit marketingoverwegingen. Uit de budgethoek zijn een stel merken die – al dan niet onder Europese supervisie – in China worden gemaakt. Doorgaans zijn die motorfietsen/motorfietsjes gebaseerd op jaren tachtig modellen van Honda, Suzuki en Yamaha.
Schuurvondsten, ‘verkeerd afgelopens’. Ze zijn er allemaal. Inclusief verhalen. We vonden op een morsige sloop in Waals België een desolate Jaguar Mk 2. Bij het verdelen van de tanden had de kettinghond de hoofdprijs gewonnen.
Vroeger? Toen reden we op ouwe motorfietsen. We hadden geen geld, maar wel schik en tijd. En dat er dingen stukgingen? Dat was niet te vermijden met die ouwe zooi die er nog niet over nagedacht had om klassiek te worden. Bovendien konden we sleutelen omdat we dat wel moesten kunnen. Nu bellen we de ANWB.
Wij klassiekerrijders zijn toch anders dan moderne motorrijders. Hoe vriendelijk die ook kunnen zijn, rijden ze doorgaans braaf achter het pijltje van hun GPS aan op hun welhaast perfecte motoren. Tijdens lunchstops eten ze broodjes gezond en drinken ze Spa of cafeïnevrije koffie. Roken doen ze ook al niet meer. We hoorden van iemand die een trip van een week gepland had tot en met de locatie en tijd van lunchstops aan toe.
[vc_section][vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”331412″ img_size=”large” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] Wat u allemaal in de nieuwe AMK kunt lezen, ziet u hieronder. Elke maand volop pagina’s gevuld met van alles en nog wat over klassieke auto’s en motoren, soms zelfs een enkele vrachtwagen. Auto…
Of onze hobby over 25 jaar nog nieuwe aanwas kent? Geen flauw idee. Maar ik vrees het ergste. Ik heb de persmappen van 2021 gehad en de eerste complete tests gelezen. Motorrijden anno nu gaat blijkbaar voor 80% over electronica, hulpsystemen, connectiviteit en communicatie. En over het feit dat je onder de 100 pk toch wat minnetjes gemotoriseerd bent. Want je leest dan mild verbaasd: ‘Ondanks het feit dat deze motor slechts 105 pk heeft, heb je nooit het gevoel dat je vermogen tekort komt’.
Dan een grote die weigert. Dat is een oude zegswijze die keihard in tegenspraak is met het Oud Hollandsche credo: “Een zware is je ware”. Toch ontdekken meer, en ook jongere mensen, de ongecompliceerde pret van het rijden op de lichtste of erg lichte motoren.