in

Wat geven we ervoor?

Op de huizenmarkt is de vraag blijkbaar veel groter dan het aanbod. Als er voor een hut € 650.000 gevraagd wordt is het dus blijkbaar al zinnig om een ton boven de vraagprijs te bieden: ‘de jubelton’. Je zult maar een huis zoeken. Je zult maar veel te besteden te hebben.


In ons wereldje, de klassiekerscene, zijn de prijzen voor topstukken al net zo daas geworden

Want als genetische klassiekerliefhebber moet ik blijkbaar niet verbaasd meer zijn als er een ton voor een motor of een miljoen voor een auto wordt geboden. Dat is dan voor topstukken en door investeerders. Ik heb geen ton, laat staan een miljoen en ik kan me ook gewoon niet voorstellen dat ik dat soort bedragen ook maar zou willen aftikken voor een oud stuk ijzer, hoe zeldzaam of mooi het ook mag zijn.

Maar blijkbaar is dromenland nu ook doorgelekt naar de wereld waarin ik me tot voor kort nog wel op mijn gemak voelde. Op dat verdraaide Internet worden nu prijzen gevraagd waarvan ik duizel. Natuurlijk zijn of waren er klassiekers die in de heel prettig betaalbare hoek zaten. Die blijkbaar voor bijna niemand interessant waren. In dat soort gevallen kon je tot voor kort – en als je wat oplet ook nu nog – voor een vertederende prijs/kwaliteitsfactor gaan. Zo rijd ik al 25+ jaar oud Russisch, Ural en Dnepr. En tot voor niet eens zo lang geleden had je in dat segment voor zo’n € 2.500 een 650 cc kopklepper in een welhaast perfecte conditie.

Intussen zijn die oude Sovjets een soort van ‘hot’ geworden

Het aanbod stijgt. De prijzen stijgen. Al zijn het alleen al de vraagprijzen. Bij de aanbieders van het eerste uur is de kwaliteit van de aangeboden waar geheel in die trend meegestegen. En intussen hebben ook aardig wat old school klassiekerliefhebbers de 750 cc zijkleppers van IMZ en KMZ – Irbitskiy Mototsikletniy Zavod,en Kievskiy Mototsikletniy Zavod –, de lokale werknamen van Ural en Dnepr ontdekt. Die machines met BMW’s R71 als eerstelijns voorouder vallen technisch en historisch onder dezelfde noemer als de roemruchte WLA en C modellen van Harley-Davidson. Een goed exemplaar zit kwalitatief en technisch op hetzelfde niveau als zo’n zijklep V-twin van Harley. En voor iets van een derde van de prijs krijg je er dan nog een derde wiel bij cadeau.

Die zijkleppers zijn zo gedateerd dat ze doorgaans wel bij echte liefhebbers terechtkomen

Die weten ook dat de KMZ K750’s niet uit WOII komen, maar tot iets van 1970 zijn gemaakt. De M72’s zijn ‘the real stuff’. Maar de 650 cc kopkleppers hebben blijkbaar hun aantrekkingskracht op het moderne soort mannen met verzorgde woeste baarden, knotjes, tattoos en merkkleding. Dat zijn in tegenstelling tot de elementaire Russenrijders geen lieden die alles te duur vinden en die alles zelf kunnen repareren. Ze zien zo’n ex-Sovjet werkpaard als een lifestyle item en verwachten in hun onbevangenheid dezelfde kwaliteiten van zo’n driewieler als dat ze die van alle moderne dingen verwachten.

En daar wil het nog wel eens mis gaan vanaf de aankoop tot het moment van verbittering bij het afscheid. Een Ural of Dnepr combinatie van € 3.000-3.500 hoeft nog helemaal niet te duur betaald te zijn. Maar dan moet hij wel zover in orde zijn als zo’n utliliteitsgereedschap maar kan wezen. En hij vraagt daarbij de aanpak en het onderhoud van een motorfiets die een jaar of zeventig oud is. Anders breekt gegarandeerd de pleuris los.

Dus: beginnen met echt klassiek rijden kan nog goedkoop tot goed betaalbaar zijn

Maar als je een klassieker als lifestyle dingetje koopt? Dan heb je een grote kans dat je met een oude Rus meer werk in huis haalt dan dat je lief is. Deze markt is in ontwikkeling. Buiten de paar mensen die zich er al 20+ jaar prettig mee bezig houden zijn er nu dus vrij opportunistische aanbieders die van de hele materie niet de hoed en de rand weten. Zo zagen we een kop voor een Russische zijklepper dapper aangeboden voor € 350. En als je ook maar een beetje in het wereldje thuis bent, dan weet je dat een setje je doorgaans minder dan € 100 hoeft te kosten. En als je als koper op hetzelfde niveau zit als de verkopende partij, dan kunnen die paar honderd extra euro’s winst bij aankoop nogal eens duur uitvallen.

De Russen kunnen dan nog steeds wel als B-merken gezien worden

De prijzen zitten in de lift. Ook al omdat het voor ´de handel´ moeilijker wordt om aan goed (basis)materiaal te komen. Maar we zagen op Internet een 1986’er Honda CB250 voor 4.800 euro en een niet originele CB750 K2 voor 8.500 euro. En zeg nu eens zelf: Dat is toch te gek voor woorden?

In de ex Sovjet republieken zijn nog voldoende onderdelen te vinden

Een KMZ zijklepper. Omdat 23 pk soms gewoon te bruut is. Vervanging was trouwens een roadside repair. Even een vriendje bellen of hij een andere cilinder, zuiger en wat pakkingen wilde komen brengen.

Een IMZ kopklepper. Er zit veel kaf onder het onderdelenaanbod. Deze zuiger (en zijn tegenligger) heeft zo´n 500 km gedraaid. Iets met kartonnen zuigerveren of zo

Bij voldoende zorg en verstandig gebruik trouw door weer en wind


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


12 Reacties

Geef een reactie
  1. De gekte slaat overal door .
    Niet alleen in auto of motor , ook bij bromfiets , Tapedecks en ander ” vintage ” HiFi apparatuur .
    KOn je een jaar of 8 geleden nog een heel mooie Licoln MK IV of Towncar nog tussen de 10 a 12000 euro vinden , nu slaat de teller al vaak tussen de 18 tot 22000 euro , en een Zundapp CS , GS 50 voor 5000 Euro ? Ook te gek toch .
    En bij HIFI spul het zelfde , spul waar je 10 jaar geleden 75 Euro in goede staat voor betaalde zijn nu vaak het 10 voudige in prijs , al dan niet voorzien van feestelijke LED verlichting .
    Nog een voorbeeld : Flipperkasten , kocht een 12 jaar geleden een zgan DATA EAST StarWars voor 500 Euro , nu vraagt men voor vergelijkbaar spul rustig tot 5000 euro , sommige items nog wel meer . De gekte zit overal , vooral in de mens zelf .

  2. Ooit zat hier in de buurt, in Fijnaart, een zaakje die de Ural importeerde. Daar kwamen (b)aardige mannen op af die liever geen hoogmoderne Honda of cliché-Harley Davidson wilden maar zo’n BMW-achtige klassieke Rus. De machines moesten wel eerst zowat helemaal uit elkaar om betrouwbaar genoeg te worden voor de verkoop aan de Nederlandse klant en voor het Nederlandse verkeer. Kwaliteitscontrole deden ze in Rusland niet echt. In elk geval niet in de barre jaren ’90. Er ging toen zelfs een reclamefilm van IMZ rond waarop mensen met een literfles bier aan de montageband stonden.
    Allereerst moesten de wielen worden gericht, gebalanceerd en de spaken nagetrokken. De asbest remschoenen werden vervangen door toegelaten exemplaren, er kwam een nieuwe o-ringenketting op, de hele motorafstelling werd opnieuw gedaan en het blok en de cilinders werden helemaal nagelopen op aanhaalmomenten en eventuele lekjes.

    Dit was een motor uit de tijd van vér voor de probleemloze Japanners zoals de Honda CB750. Als je een Ural of Dnepr de aandacht gaf die hij in zijn thuisland kreeg (en de service zoals hierboven omschreven), was hij betrouwbaar. In elk geval niet slechter dan een BSA, Triumph of Harley uit die tijd. In Rusland, Oekraïne en omstreken reden ze vijftig jaar rond, of langer. Hou je aan het boekje als het gaat om het smeerschema, aanhaalmomenten, afstellingen, spelingen, bougies, olie en filters. Behandel hem niet als een derderangs product, maar onderhoud hem alsof het een klassieke BMW of Moto Guzzi is. In de basis is het een prachtige motor.

  3. Voor de prijzen waar tegenwoordig de ooit ‘wegwerpwerkschoen’ van HD (lees; WLA/C) van eigenaar verwisselen (en dan vaak ook nog 90% replica ..), daar kun je wel vier keer je I/KMZ voor reviseren…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Opel Kadett B Coupé. Onderweg met een geliefde klassieker

Ford Custom (1967)

Ford Custom (1967): Een ‘stopteken’ voor Han Holman