in

Jawa. Vooruit het verleden in

Retro is een trend. De grote merken hebben intussen allemaal iets dat een eerbetoon aan vroeger is. In de meest doortrapte PR aanpak wordt er blij van zin verwezen naar een historie die er nooit is geweest. Dat is iets uit marketingoverwegingen. Uit de budgethoek zijn een stel merken die – al dan niet onder Europese supervisie – in China worden gemaakt. Doorgaans zijn die motorfietsen/motorfietsjes gebaseerd op jaren tachtig modellen van Honda, Suzuki en Yamaha.


Eindelijk weer mooie motorfietsen

Buiten dat de retrolook een terugkeer is naar de tijd toen motorfietsen er nog niet uitzagen als iets uit een mangastrip dat gekruist is met een middelgrote Transformer is er nog een pluspunt: Bij veel van ons is na jaren gebruik de kickstartknie aan wat slijtage onderhevig geraakt. En veel, zo niet de meeste, retrofietsen hebben gewoon een E-starter. Wel zo handig.

En zo komen we bij Jawa

Jawa was ooit een mondiaal leidend merk. Jawa’s waren modern, betrouwbaar, innovatief en heel succesvol in allerlei takken van motorsport. Het merk ging feitelijk ten onder aan de geleide economie aanpak die aan het toenmalige politieke systeem vastzat. En zolang de Sovjet Unie een miljoen Jawa’s van het type 634 afnam ging dat niet onaardig. En in India werden er heel veel Jawa’s onder licentie gebouwd. Jawa had daarna een lang sterfbed met talloze bijna dood ervaringen en wonderbaarlijke wederopstandingen. Zo waren er Jawa’s met 500 cc viertakt Bombardier blokken. Gebruikte, oude of klassieke Jawa’s? Daar was na de val van het communisme niemand in geïnteresseerd.

De eigen geschiedenis werd verpatst

Alle inwoners van voormalige socialistische heilstaten wilden zo snel mogelijk inburgeren in het westerschap. Alle oude dingen moesten daarom weg. Slimme handelaren haalden ze naar het westen. Maar qua handelsprijzen bleven ze heel prettig geprijsd. Totdat de Tsjechen en Slowaken, net als de voormalige Oost-Duitsers met hun MZ’s, tot het besef kwamen dat ze hun rijdend erfgoed in de uitverkoop hadden gedaan.

Toen er daar wat werd verdiend gingen ze hun historie terugkopen

Nu is een mooie Jawa 350 daar een mille of zes waard. De vroegere Peraks en Ogars gaan voor prijzen tot vlak zeven mille. Voor een Jawa Californian zagen we een vraagprijs van 20.000 euro. Even voor de goede orde: In 1971 koste die twin 1.950 gulden. Of dat realistisch is? Of dat leuk is? Ach, als je er eentje wilt hebben en je hebt het geld ervoor over?

Maar Jawa heeft een geweldige historie. En het merk bestaat nog steeds. Het idee om wat met die historie te doen hebben ze opgepakt op de meest stijlvolle manier die we in retroland hebben gezien. En zo’n nieuwe Jawa kun je hier in Nederland gewoon kopen. Want Jelle Venema (geen familie van Albert Venema van adverteerder Venema Antiques en Classic Cars) uit Burum is er de importeur van. Jelle heeft nog geen advertentiebudgetten, maar wel de liefde voor het merk. Hij meldt dan ook trots en bescheiden dat hij al een handvol nieuwe Jawa’s mocht verkopen.

De advertentietarieven van AMK heeft hij intussen wel

En daar zal hij niet van schrikken. De nieuwe 300 cc ziet eruit als een authentieke klassieke Jawa. Hij heeft een degelijk, chique uitstraling. Door de wimpers bekeken lijkt hij op de 500 cc OHC modellen waar er weinig van zijn gemaakt. (Dat is al een verhaal op zich.) Voor die machines worden intussen prijzen van boven de 20.000 euro betaald, maar dat terzijde. De demo die Jelle binnenhad werd na de eerste proefrit meteen al verkocht. De tweede demofiets wordt momenteel rijklaar gemaakt en Jawa biedt ook alweer een 500 cc motor. Maar qua looks heeft de 300 onze harten gestolen. En de prijs? Die is nog bijna op een ouderwets Jawa niveau.

Het goede gevoel voor 2021? De Corona verdwijnt, het wordt lente en Jelle gaat zoveel Jawa’s verkopen dat hij in AMK gaat adverteren.

Lees ook:
MZ, Jawa en Planeta: Socialistische werkpaarden
Een Jawa, als je hem kunt betalen tenminste
Terug van weggeweest: de Jawa 360 (en de 559)
– Rolfs Reizen: De DDR
– Meer verhalen over klassieke motoren


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


Dat is nog steeds een budget optie
Daar wordt nu tot 6.500 euro voor betaald
Die kost nu nieuw, rijklaar 6.750 euro

 

3 Reacties

Geef een reactie
  1. Er zijn veel merken die pochen op hun niet-bestaand verleden, de enige reïncarnatie die het niet of nauwelijks doet is Triumph.
    Welliswaar geven ze aan dat ‘Bonneville’ en ‘Trident’ namen zijn uit een roemruchtig verleden, maar zijn wijs genoeg om daar niet hún verleden van te maken.
    Indian doet dit wel, waarschijnlijk om H-D rijders over te halen, met wisselend succes..
    Marketing is de kunst der verleiding, en als dat lukt is de opzet geslaagd.

    • Hadden we het onlangs over: Marketing 1.0 was de analyse wat de markt wilde. Marketing 2.0 is We hebben wat bedacht/we hebben eigenlijk geen idee en hoe stampen we ze het door hun strot. Maar wat grappig is: Al die voor ons roemruchte namen zeggen ‘de jongeren’niets. Norton? Das oude software! Maar als het aan komt op betaalbare motorfietsen die in mijn optiek respectvol op hun voorouders lijken? Ik ga mijn knopen eens tellen om weer Jawa rijder te worden!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded.

Porsche 911. Onder de kap gekeken

Audi 50. De eerste Supermini uit Duitsland