in

Suzuki T20

In het midden van de jaren zestig werd motorrijden – kantje boord – van een wisse dood gered. Want motorfietsen stonden op uitsterven omdat de economische situatie na WOII intussen zo florissant was geworden dat De Gewone Man zich een autootje kon veroorloven. En als je – toendertijd nog als Gezinshoofd – een auto als transport en vervoermiddel gaat vergelijken met een motorfiets? Dan was er letterlijk geen enkele reden te bedenken om motor te blijven rijden. Motorrijden was voor armoedzaaiers zoals studenten en andere minder bedeelden en sociale randfiguren.


Honda redde het motorrijden

En toen bedacht Honda de Honda Cubs en de kreet ‘You meet the nicest people on a Honda’. Daarna ging het snel. Motorrijden werd ‘fun’. Dus de brave woonwerkverkeersfietsen, die trouwens doorgaans niet zwaarder dan 350 cc waren, verstoften in hoeken. Want het nieuwe motorrijden was niet alleen fun, maar ook dynamisch en sportief!

In dat licht bezien was de Suzuki T20 de juiste motor op het juiste moment

Hij was licht (135 kilo), betrouwbaar en snel. Met 29 pk uit 250 cc had hij meer vermogen dan een BMW R50 van 500 cc. Een stevig deel van dat vermogen kwam overigens uit de serieus berekende uitlaten. Zijn tweetaktnadeel was gecompenseerd door de Posi Force olie injectie. Hij had maar liefst twee versnellingen meer dan zijn concurrenten, goede remmen en knipperlichten. De T20 was een snelle betrouwbare gezel voor inzet op de openbare weg. En natuurlijk kwam hij door zijn specificaties ook bijna direct op de circuits terecht.

Ook snel op de openbare weg

Voor mensen die op de openbare weg pret wilden hebben op een T20 in gevechtstenue was het feestelijk shoppen. Met clip ons, een enorme polyester tank en een klein zitje plus een stel naar achteren gezette voetrusten was je de schrik van de regio. Want in die tijd mochten motorfietsen er niet alleen snel uitzien. Er werd ook zo hard mogelijk mee gereden. Op de openbare weg. Met een stel – ongedempte – expansie-uitlaten en aangepaste carburatie werd zo’n T20 een machine waar je eerder een wapenvergunning dan een rijbewijs voor nodig had. Ik herinner me twee T20 anekdotes. Bij de ene raakten een T20 en zijn piloot op een onwaarschijnlijke snelheid van de dijk af. Indertijd woonden er nog geen stilte minnende kapitalistische uit de Randstad gevluchte linksmensen langs de dijken.

Dus waren de dijken feitelijke circuits

Al uitrollend werd de onfortuinlijke Suzukipiloot letterlijk in het prikkeldraad van een gesneuveld hek gerold. Het ontrollen was een pijnlijke affaire. Een andere T20 rijder lette even niet op. Hij knalde achter op een VW Kever en rolde over het dak tot hij voor de auto lag. De VW chauffeur was zo geschrokken dat hij gas gaf en de motorrijder overreed.

Duidelijk een klassieker

Vanwege het groter is beter werd de Suzuki T20 pas populair als klassieker toen de voorraad GT750 en T500’s wat op raakte. Een originele T20 is nu dus ook een gezochte klassieker. Maar het exemplaar dat we bij vriend en schatgraver  Alex Janssen – hij heeft een buitenhuisje op FB waar hij laat zien hoe leuk het in de betaalbare klassiekerwereld kan zijn – is er eentje dat zo uit de tweede helft van de sixties is geplukt. En daarmee stappen we blij van zin van ‘fabrieksorigineel’ naar ‘tijdsorigineel’… Wij vinden dat hartveroverend. En we dromen weg over alle sluimerende klassiekers in bijna vergeten schuren. Want het zal verdorie toch niet zo zijn dat Alex de enige is die ze kan vinden!

Let wel even op: De huidige benzine lost polyester op.

Het origineel

Een van de meest recente vondsten van vriend Alex


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


21 Comments

Leave a Reply
  1. Wij reden met twee omgebouwde T 20 ‘s, nationaal 250 bij de KNMV van 71 tot 76.
    Als SRTR team, suzuki racing team rotterdam.
    Geen podium plaatsen, maar wel veel lol beleefd op de straten circuits door heel nederland.
    Later kwamen er twee Yamaha’s TD 2 B voor in de plaats, wel sneller.

  2. 1968. Helemaal gek van motoren. Bij Motorhuis Riemersma op de Grote Berg in Eindhoven stond een Honda Dream, 305cc. Wist ik (toen nog) veel. Maar…..hij had een racekuip! En dus werden 700 guldens neergeteld en trots als een aap met zeven poten reed ik naar huis in Limburg. De pret duurde welgeteld twee weken, want toen liep de olie er aan alle kanten uit……

  3. Een studievriend van me had een T 20 eind jaren 70: oerbetrouwbare fiets met electric starter, fatsoenlijke verlichting, en altijd werkend. Op het circuit viel die door de mand, zoals zoveel standaard fietsen in die tijd: ik ging op mijn neus met zijn T 20 in de Tarzanbocht zonder enige waarschuwing van het rijwielgedeelte. Ook al hadden de Japanse 2 takten de reputatie de snelsten te zijn: met mijn licht aangepaste Duc 250 MK 3 was ik ze op dijkjes gemakkelijk de baas: ook 29 pk, 120 kg, 50 CC GP kuipje, fabrieks megafoon en een woest betrouwbare wendbaarheid en vergevingsgezindheid. Het waren fantastische tijden voor ons straatarme studenten…

  4. niks terugbouwen! er reed geen enkele motor rond die niet opgeleukt was met M stuurtjes, racezitjes, stuurkuipen of whatever, prachtig tijdsbeeld oh ja, stickers niet te vergeten😃

  5. Helemaal mee eens Ap had in die tijd een H1 500cc de weduwe maker , 1Was 196950000 km probleemloos meegereden toen waren de zuigers wel volledig versleten rammelen dat het een lust was bij gas dicht. Erg veel DIKKE LOL van gehad. Was in1969 achteraf zeg ik NOOIT weg moeten doen.

  6. 1967. De plaatselijke brommerboer ging over op het zwaardere werk. In zijn vitrine werd een blauwe
    T 20 gestald waar ik als jochie van 15 op mocht plaatsnemen. De teller tot 180 geloofde ik onvoorwaardelijk. Alsof ik door de bliksem getroffen werd. Drie jaar later stond bij mij een nieuwe CZ 175 op de stoep. Geen 180 op de klok, geen zes versnellingen, maar waarschijnlijk verder mee gekomen dan ik ooit op een T20 gekomen zou zijn. Maar wat zijn de Asia’s uit die tijd allemachtig mooi.

  7. 2-takt in je collectie ( in mooie staat ) mag je nooit wegdoen , worden zeldzaam !!! En ’n waar genot om mee te knallen ( fun en speed ) !!! Koester ze enorm ( RD 350 ’76 en RD 350 LC YPVS ’85 ) , echte moto’s zonder computerprul !!!!!!

    • Indien je computerprul definieert als een toetsenbord en muis begrijp ik deze opmerking, maar een YVPS blok heeft toch echt meer electronica nodig dan de ontsteking alleen. Ook in motortechniek komt er maar weinig extra’s voor niets.

  8. 2Takt, geweldige herinneringen aan mn Kawa 750, 3cilinder. Toen nog gezegend met een geweldige haardos scheurend over boulevard en binnenwegen. Voor mij probleemloze motor. Later geruild tegen een 900 vier cilinder. Had m nooit weg moeten doen.

    • Helemaal mee eens Ap had in die tijd een H1 500cc de weduwe maker , 1Was 196950000 km probleemloos meegereden toen waren de zuigers wel volledig versleten rammelen dat het een lust was bij gas dicht. Erg veel DIKKE LOL van gehad. Was in1969 achteraf zeg ik NOOIT weg moeten doen.

  9. Mijn eerste motor, gekocht met een problematische elektrische installatie en een automonteurvriend die wel even zou fiksen. De motor aan hem meegegeven, zelf toentertijd te weinig kennis ervan. De motor is uiteindelijk bij een boer terechtgekomen. Ik maakte toen de meters op een Honda CB500. Dan duurt het lang voordat je vragen gaat stellen over de T20. En de boer kon niet wachten. Eens in de zoveel tijd kwam er altijd een oudijzer mannetje. Nog altijd droom ik van de T20.

  10. Wat heb ik een plezier gehad van mijn Suzuki 750 3 cilinder 2 takt. Met die motor heb ik het meest gescheurd. Dat ik nog leef is gewoon een godswonder.

  11. Gauw terug brengen in de originele staat, met de mooie tank en lak en voorspatbord. Het is een mooie echt jaren zestig / zeventig motor. Doet ook een beetje denken aan de Jawa 350 Oilmaster van die tijd, maar dat waren echte robuuste werkpaarden.

  12. Qua remmen en sturen was die Suzuki ’n ramp , de T-series allemaal , Yamaha is altijd de betere en onovertroffen 2-takt geweest en gebleven in alle opzichten!!!

    • Dat wilde ik net zeggen. De trommelremmen en velgen waren gewoon veel te klein berekend en ze zaten zelfs op de bloedsnelle GT500. Deze Suzuki’s waren in mijn herinnering ook niet echt duurzaam gebouwd, volgens mij moest je al bij 30.000 kilometer de zuigers vervangen.

  13. Wie zijn (of haar) goed te luister legt, weet men enig geduld de mooiste pareltjes uit schuren te mogen trekken..
    Ook in Ollanda, je hoeft de grens niet over…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

MRB-overgangsregeling. U mag weer rijden vanaf 1 maart

Porsche 911. HERSTEL: 912