Gisteravond tot in de kleine uurtjes zitten praten over… klassiekers. Wat zijn het? Hoe origineel of perfect moeten ze zijn en wat gaan klassiekers worden. Lijkt me een heel herkenbaar gespreksonderwerp en gisterenavond ging het over een Lomax, een eigen interpretatie…
Veel BMW liefhebbers hebben de fabrieksoriginaliteit van hun Beierse ros hoog in het vaandel staan. Er zijn er zelfs die in hun oprechte liefde voor het blauw-witte merk vrij fundamentalistisch zijn. En die groep BMW-rijders, want let wel: ze rijden doorgaans wel degelijk serieus, slaat soms woest schuimbekkend achterover bij het zien van een BMW tweeklepsboxer die getransformeerd is tot scrambler, bobber, caféracer of wat voor fantasievols ook.
Dat is niet als in het flauwe raadseltje: "Wat is het verschil tussen een krokodil?" Het antwoord daarop is overigens: des te groener, des te zwemtie. Goed. Bij een bevriende specialist staan twee Laverda 750’s. Er is een aanmerkelijk verschil tussen de twee giganten uit Breganza, die wel eens onrespectvol ‘XXL CB72 Clones’ worden genoemd. Dat is overigens terecht.
Na 25.000 km een koprevisie, inclusief nieuwe klepgeleiders en verse zuigers en zuigerveren? Ach, zo omstreeks de mid jaren zestig tot begin zeventig keek niemand daar van op. Zeker Triumph Trident rijders niet. Maar ook een mechanisch topstuk als een BMW had bij zo’n halve ton doorgaans al echt meer nodig dan alleen verse olie.
Jawa maakte ooit hoogst moderne, betrouwbare motorfietsen. Motorfietsen waar je op gezien mocht worden. Maar net als het zoveel moois verging, bleef de ontwikkeling van het ooit zo trotse merk hangen in de netten van de planeconomie. De regering bepaalde wat voor motorfietsen er gemaakt moesten worden. (En wat voor gewassen er gekweekt moesten worden en nog wat basisdingetjes.) Lekker overzichtelijk toch?
Momenteel maakt Royal Enfield een perfecte doorstart. Met de nieuwe in India gemaakte 650 cc twins heeft het merk een schitterend eerbetoon aan zijn eigen verleden. Het zijn nagelnieuwe motorfietsen die zo in Auto Motor Klassiek zouden passen. Maar we…
Jaren geleden zagen we daar onze eerste Project Imola Ducati in het wild. en machine op basis van een 1992’er 900 Supersport met 11,5:1 Arias zuigers. Op de testbank leverde het blok aan het achterwiel dik 80 pk. Maar omdat de Imola zo’n veertig kilo minder woog dan de donor, was het daarmee een extreem rappe fiets.
1993? Dat is 27 jaar geleden! Een motorfiets van 27 jaar. Is die oud? Is die klassiek? We hebben het over een Honda Fireblade, een CBR900 RR. Waarop moet je letten bij aankoop…
Of de APRILIA Motó 6.5 mooi is? Ai, daar zijn de stemmen over verdeeld. Maar net als zoveel motoren die in hun leven (bijna) onverkoopbaar waren is de APRILIA Motó 6.5 nu best een gezochte klassieker. Met dank aan de man die slecht zittende stoelen en een bizarre sinaasappelpers ontwierp: Philippe Starck.
Al in 1969 werden er berichten naar de pers ‘gelekt’ en gestuurd over de Laverda driecilinder. De machine zelf werd getoond op de motorshow van Milaan. Pas vanaf 1972/73 was de ‘1000’ (980) cc Laverda 1000 3C feitelijk beschikbaar. Geheel volgens Italiaanse traditie was de dikke Laverda dus al jaren eerder gepresenteerd, maar bij Italianen wil er na de uitbundigste introducties nogal eens de diepste stilte intreden.
Je komt ze met een zekere regelmaat tegen. En Italo technicus Oebeles Herder vond er ook weer eentje. Zoals het hoort: in een schuur en onder het stof. Soms krijgen we het idee dat Groningen er nog vol mee staat. …
Op het dorp waar ik ooit vandaan kwam was eigenlijk maar één bezienswaardigheid. En dat was een jonge vrouw die een Triumph Thunderbird reed. Het was nog ver voordat ik in oude motoren en jonge vrouwen geïnteresseerd raakte, maar de…
Na ongeveer een kwart eeuw op oude ‘grote’ Moto Guzzi’s te hebben rondgereden is er onlangs een V65C aangeschaft. Ik rij tegenwoordig maximaal zo’n 10D kilometer, en dat kan ook met minder dan 1000 cc. Moto Guzzi: een zaak van…
Met de Suzuki GSX-R750 leverde Suzuki in oktober 1984 de eerste betaalbare racer voor op de openbare weg. De motor was geïnspireerd op Suzuki’s lange afstandsracers. Om gewicht te besparen waren de motorblokken niet vloeistof-, maar lucht- en oliegekoeld. De Suzuki…
Ooit walmde de wereld blij en onbezorgd. Met de tweede wereldoorlog in de rug ging het economisch bergopwaarts en ‘iedereen’ ging aan het gemotoriseerde transport. Dat transport bestond hier in Nederland voornamelijk uit onafzienbare kuddes bromfietsen. 49 cc tweetakten met…
De maximumsnelheid hoeft nog maar een beetje omlaag. Dan kan ik ook eens echt te hard rijden. Tot nu toe heb ik het moeten doen met een oplichtend rood matrixbord: “U rijdt 84 km Dat zet geen zoden aan de…
In Nederland zaten ooit tientallen motorfietsfabrikanten. Nou ja: het waren meer in elkaar zetters van gekochte componenten, maar ze hadden een ‘merk’. In Duitsland hebben honderden motorfabrikanten gezeten. Die hadden vaak heel eigen op Duits vernuft gebaseerde constructies. Imme is…
Dat zijn er dus vierhonderd miljoen. ‘Das veel!’ Dat Honda de grootse motorfietsmaker ter wereld is, dat weten we. Het merk is zo sterk aanwezig dat ‘Honda’ de verzamelnaam voor alle motormerken is in het Maleis, de taal van –…
Heeft u er wel eens over nagedacht wat er allemaal verdwenen is? Hoeveel klassieke motorfietsen er gemaakt, en verdwenen zijn? Dat moeten er enorm veel zijn. Dat verdwijnen doen oude motorfietsen op een paar manieren: ze verstoffen in oude schuren,…
MV is zoveel meer dan de onbetaalbare viercilinders. Nou ja: de 350 cc stoterstangen MV’s zijn natuurlijk van een heel ander kaliber. Maar het zijn wel Echte MV’s en dat staat ook trots op de tanks. Van de ‘rondcarter’ 350’s…