in

Harley-Davidson en AMF… A bittersweet symphony

Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 

Een roerige geschiedenis. Het ging beroerd met Harley-Davidson in 1969. Maar Harley-Davidson werd gered door de American Machine and Foundry Co. (AMF). Dat  bedrijf saneerde en investeerde. Maar het mocht niet baten. De zaak dreigde weer te kantelen. 1981: Dertien Harley-Davidson directieleden kopen het bedrijf uit bij American Machine and Foundry Co. Onder de bezielende leiding van de geniale Willy G Davidson maakte het bedrijf een levensreddende sprong voorwaarts, het verleden in. Harley was een van de eerste merken die retro ging. Dat is een ‘lang verhaal kort’.


Vallen en opstaan

Over de geschiedenis en het wel en wee van Harley – let op het verbindingsstreepje, daar zijn ze in Milwaukee nogal scherp op – Davidson is heel veel geschreven en gepraat. Het is buiten, maar ook binnen Harley kringen een regelmatig terugkerend onderwerp van gesprek hoe slecht de Harleys waren in de tijd dat het merk viel onder de A(merican) M(achine) F(oundry) Company. Dat bedrijf had serieus geld verdiend met de productie van dingesten voor bowlingbanen en tennisrackets. Iets wat voor Old School Hard Core Harley Bikers te gek voor woorden was.

Dat kan allemaal wel aardig waar zijn, maar als AMF Harley-Davidson niet had ingelijfd had het merk 1970 niet gehaald.

Een nieuwe baas, een nieuw bewind

In 1969 kocht American Machine and Foundry (AMF) dus het op omvallen staande bedrijf, saneerde de productie en verminderde het personeelsbestand. Deze aanpak leidde tot arbeidsstakingen en kostenbesparingen en aanvullend – onder andere door de demotivatie van de makers – in motoren van mindere kwaliteit. Om het eens vriendelijk te zeggen.

Veel kant-en-klare motorfietsen kwamen niet door de eindinspectie en werden daarna gebruikt als donorfietsen voor wel geleverde, maar defect geraakte Harleys. Harleys waren te duur en inferieur qua prestaties en kwaliteit en ze waren geen partij voor de inmiddels florerende Japanse motorfietsen. De verkoop en kwaliteit liepen nog verder terug en het bedrijf ging – weer eens – bijna failliet. De naam ‘Harley-Davidson’ werd bespot als ‘Hardly Ableson’, ‘Hardly Driveable’ en ‘Hogly Ferguson’, en het ooit als geuzennaam ‘Hog’ werd smalend in plaats van stoer. Door listig lobbyen wist Harley te ervoor te zorgen dat er een extra belastingheffing op Japanse motorfietsen van boven de 750 cc kwam. En daarom worden er nu nog steeds allerlei 700 cc Japanse Harley-achtigen uit die tijd voor kleingeld aangeboden.

In de AMF-tijd zijn er heel leuke Harleys bedacht

Maar die zijn nooit in productie gekomen. Bij de plannen en dromenmakerij werd ook gebruikgemaakt van onderdelen of ideeën van de Europese Harleys zoals die van Aermacchi, een bedrijf dat de Amerikanen gekocht hadden om de slagkracht van het merk in de breedte uit te bouwen. In 1969 verwierf namelijk AMF een belang van 50% in Harley-Davidson en 1972 werd dit omgezet naar 100%. Harley-Davidson had in die tijd een meerderheidsbelang in Aermacchi. Daarin werd winst gezien. Het leidde tot het aanbod aan lichte motoren met een motorinhoud van 125 tot 350 cc in verschillende modellen en uitvoeringen. Deze motoren hadden een tweetakt of een viertakt motor.

De tweetakt motorfietsen werden gebouwd van begin 1970 tot en met 1978. Een aantal voorbeelden van deze modellen zijn de sx-350, SS-350, SR-100, Z-90, X-90, TX-125. En ze zijn het beste voorbeeld als je het wilt hebben over serieuze afschrijving op Harleys.

Wat later en nu

De managementbuy-out waardoor er weer een echte Harley aan het roer kwam was een succes. Het verleden bleek de toegangspoort naar de toekomt. Harley ging retro. Intussen is dat tijdperk voorbij. Harley-Davidsons USP’s (Unique Selling Points), de V-twin en het ‘Made in America’ zijn ten eerste gemeengoed geworden. En dat een Harley verkocht kan worden als zijnde The real American Steel? Het huidige Harley koopt zijn onderdelen wereldwijd in. Tot aan China toe.

Daardoor – en door standaard inzichtloze management – is het merk weer eens in de gevarenzone gekomen. Je herkent een nieuwe Harley nu alleen nog aan het logo. En voor alweer een paar generaties staat dat logo niet meer voor de Legende, maar gewoon voor ‘een merk’.

Meer verhalen over klassieke motoren via deze link

Lees ook:
Zo uit de doos: Harley-Davidson XLHC Sportster
Harley-Davidson boat tail. Een brug te ver
Harley-Davidson Nova Project
Iets over Harley-Davidson
Een Aermacchi Ala Verde 250

Tweetakt Harleys. Dat werd het hem niet. Kijk maar: Hij wordt uitgelachen

De streepjesbebiezing was kenmerkend

Een model dat het niet gehaald heeft. Jammer toch?


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie. Een preview van het actuele nummer vindt u trouwens via deze link. Dan heeft u alvast wat te lezen, want daarin staan pagina’s van diverse artikelen.


 


3 Reacties

Geef een reactie
  1. HD is en blijft de cult-machine. Willy-G voelde die tijdgeest(bikercultuur ,films,muziek,kleding) toen feilloos aan mede geholpen door zijn komaf als telg vd Davidsons,zijn designer- en marketingtalent kwamen daarbij zeer goed van pas. En daar is toen ook wel wat in de markt gezet hoor!! HD was niet ‘just a brand but a way of living’.De fietsen waren niet aan te slepen en de mensen lustten er wel pap van. Maar zoals zo vaak gaat een topmerk aan zijn eigen succes ten onder.De mensen willen weleens wat anders, het is uit de mode,een generatie sterft uit, het wordt onbetaalbaar voor de ‘gewone man,de jeugd vindt het maar niks,Willy G vertrekt,etc etc.En het blijft erg erg lastig om altijd maar weer wat ‘nieuws’ te verzinnen.Daarom gaan ze het met die ‘Pan-Am’ ook niet redden. BMW is al jaren heer en meester binnen dit segment. Niemand zit op een ‘crossfiets’van HD te wachten. De electrische Live Wire heeft potentie(reizen over de Interstates op een grote electrische Harley)maar de grote omslag moet nog komen binnen de motorwereld. Het merendeel vd verkochte motorfietsen heeft nu nog een verbrandingsmotor.En ik denk dat ze bij HD te snel zijn afgestapt van het klassieke design.Het is allemaal veel te hoekig en hoog in het zadel. De lekkere smoel en het lage en lange frame is weg.En alles is ‘black’. Ik mag barsten als het niet waar is. Nou genoeg geluld. Ik wens de firma HD veel succes.Lieve motorgroetjes van Eric M.

  2. “inzichtloze management”?…dát verdient verheldering..

    H-D heeft een koperspubliek dat nóg conservatiever is dan dat van BMW..
    Daar waar de BMW-rijder allang niet meer alleen op een boxer zit, wil de gemiddelde H-D rijder alleen gezien worden op een schuddende luchtgekoelde V-twin.
    Het management doet al decennia verwoedde pogingen ‘andere’ publieks-bronnen aan te boren, met producten als ééncylinders, boxers en in deze tijd watergekoelde (oh..de gruwel..) 60-graden V-twins…maar het publiek vreet alleen de bekende pot; stampende luchtkoelers..
    Ik hoop dat hun laatste poging om de Revolution-motor nieuw leven in te blazen (de Pan American, een GS(A)/ African Twin-achtig allroader) meer kansen krijgt…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Citroën Acadiane van Evert van Benthem

De eerste rijles van mijn dochter en mijn eigen herinneringen