in

Als het om de poen gaat….

Veel van ons begonnen hun carrière op oude motorfietsen. Omdat we geen geld hadden voor nieuwere exemplaren. En die oude motorfietsen? Die waren gewoon weinig waard. Ik kocht een Norton 88 voor 75 gulden. Een BSA caféracer zonder kenteken voor honderdvijftig piek. Bij Muts in Soest kocht ik voor vijfentwintig gulden een frame met kenteken. Een mooie T500 kostte me zeshonderd gulden. Toen ik rijk was kwamen er een heel mooie CB 750 K2 voor tweeduizend piek en een Laverda SF voor 3.250 keiharde guldens.


Intussen zijn die prijzen alleen nog maar om over te dromen

Want alle motorfietsen die ik noemde zijn niet ‘oud’ meer, maar ‘klassiek’. Het is alleen maar wanneer je de huidige klassiekerprijzen met de nieuwprijzen van huidige motoren vergelijkt dat ze nog steeds eigenlijk niet gek duur zijn. Want ‘veel geld’ hoeft nog niet duur te zijn.
Motorrijden vanuit de zuivere budgethoek uit onze vroege jeugd gaat nog wel. Maar dan moet je gewoon met de kalender meegegroeid zijn. Aan motorfietsen uit de tweede helft van de jaren tachtig, eerste helft jaren negentig is er nu een bijna overweldigend aanbod voor bedragen onder de € 1.000. Daarbij praten we dat over nette, goede motorfietsen tussen de 400-1200 cc. Het grootste deel van dat aanbod bestaat uit Japanse viercilinders van 600 cc. En je kunt nu nog zien hoeveel 600 cc Diversions er toen zijn verkocht. Maar ook FJ1100 en 1200’s heb je voor minder dan € 1.000. Veel van het aanbod bestaat uit spul met kuipen uit het yoghurtdozen kleurentijdperk. Uit machines die me optisch nooit hebben kunnen bekoren. Maar op de schaal van lelijkheid worden die motoren nog riant voorbijgestreefd door de soft custom twinnetjes van een cc of 400-450. Daarbij zijn de Kawasaki Ltd’s zo overtuigend onbeholpen gestileerd dat het een kennis van me niet eens lukt om zijn exemplaar weg te geven. Maar als we even terugdenken aan onze jongste jaren: motorrijden kan nog steeds heel goedkoop zijn.

Het einde van het sleutelen

Daarbij is de huidige generatie goedkope – misschien ooit klassieke – motorfietsen zo ongeveer de laatste waar je als motorrijder zelf enig technisch onderhoud aan kunt doen. Ze zijn nog verregaand – nou ja: laten de ontsteking en toerenteller elektronisch zijn – gevrijwaard van elektronica. Qua vermogen en prestaties zijn zelfs die gruwelijk lelijke Kawa Limited twinnetjes nog meer dan verkeerscompatibel

Maar ja: het huidige budgetaanbod heeft weinig met onze herinneringen en emoties

Sterker nog: veel van ons vinden de styling uit die tijd domweg lelijk. Dus wat moet je met zo’n ding? Nou ja: gewoon mogelijk hetzelfde als wat we vroeger met onze toen nog niet klassieke motorfietsen deden. Rijden. De motor even pakken om shag, sigaretten of een kratje bier te halen. Dat even buiten het feit dat veel van ons tegenwoordig rookvrij en alcoholarm leven. Zo’n ‘knakenfiets’ dampt dan wel niet van de passie. Maar het is een motorfiets. Een motorfiets waarover je je niet al te veel zorgen hoeft te maken over een onverwachte regenbui of een krasje op de tank. Gewoon een ding om prettig zinloos op te rijden als je even een frisse neus wilt pakken. Want voor de echte genietmomenten heb je je echte klassieker. Dat is de machine voor de toegevoegde emotionele waarde. En dat hij tegenwoordig ook een zekere financiële waarde heeft? Ach, het is al gezegd: een heel nieuwe motorfiets is duurder. Maar wie wil er nu gezien worden op een machine die ‘het ideale platform voor je smartphone is’? Dus doe eens gek: koop voor € 700 een keurige Diversion 600 met koffers. Dan wordt boodschappen doen in elk geval leuk.

En als je je aankoop een beetje netjes houdt? Dan heb je over 25 jaar een enorm waardevolle, inzetbare klassieker in huis. Top!

Die kostte 2.250 gulden. Net voor de euro tijd
Een knakenfiets: Neo klassieker of Handig voor erbij?
Een soort mopshond…
Een wereldfiets voor kleingeld

50 cc rijden kan ook nog goedkoop


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


Daily driver. Met cardan. Voor 1.000 euro

12 Reacties

Geef een reactie
  1. Mijn eerste motor.
    Een rode Honda CB500 uit 1976.
    Er zat een Rickman racekuip die er als eerste af ging.
    Ik vond het niks.
    De kleppen en de carburateurs laten stellen door Bas van Asten.
    Die sloeg me bijna om m’n bek omdat ie er bij het proefdrijden achter kwam dat de voorrem niks deed.
    Wel m’n hele diensttijd naar Utrecht en later Mönchen- Gladbach gereden.
    Ach, m’n arme moedertje.
    Nu al dik 20 jaar op een CX uit 1978

  2. Een Yamaha XJ 700 S van 1985 zit nog genoeg power in voor mij en is sinds 9 jaar mijn tour fiets om op 68 jarige leeftijd nog wat leuke km`s te rijden eventueel met mijn bikerbabe achterop, lekker ontspannen had nog maar 22.000 mijl gelopen toen ik hem kocht voor € 775,= nog een paar leren tassen toegevoegd met een toolrol en een scherm voorop.
    Motor kan ik zelf nog onderhouden (gelukkig) blijft ie lekker goedkoop tot ik stop met rijden.

  3. Er wordt door veel mensen geen verschil gemaakt tussen klassiekers en gewoon oude motoren of auto’s, zolang het maar oud is is het geld waard! Onzin !!

  4. VX800, heb ik ook nog mee gestuurd.
    Op een wat slappe voorvork na een brommer die zwaar ondergewaardeerd is.
    Stuurt prima.
    Was het slappe frame van mijn Kawa 1000 gewend en de eerste de beste bocht wachtte ik op de signalen van het frame.
    Zo hard was ik nog nooit door een bocht gegaan…
    Er zat enig frameontwikkelingswerk tussen de Kawa en de Soes.
    Reed de halve wereld het snot voor ogen met dat ding..
    Uiteindelijk weggeven.

  5. Klassieke brommertjes (dus ja: 49cc) zijn tegenwoordig ook niet goedkoop meer; menig oudje heeft een vraagprijs waar je stil van wordt…

    Knakenfietsen zijn leuk voor d’rbij; tis niet wat en wordt ook nooit wat, daarvoor zijn er teveel geproduceerd..

    • Aan de andere kant: ze zijn ook massaal weg geflikkerd of omgesmurft tot caferacer, scrambler, bobber of waddannook. Er zijn minder Opel Kadettjes over gebleven dan Ferarri’s. Dat idee.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Dit wil je weten over een klassieker importeren

Alfa Romeo ‘Duetto’ Spider