Bijzonder

VW bus en Ford Transit… busje komt zo

By  | 

Komt een man bij de dokter: HERSTEL: VW specialist. De man heeft een heel eerlijke VW bus bij zich en wil die in concoursconditie brengen. Daarom maakt hij zich zorgen over de niet 100% correcte naden tussen de panelen en deuren. De VW specialist zat op een andere gedachtentrein.


We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Goed is perfect genoeg

VW bussen en hun verschillende versies waren  – net als Ford Transits – gemaakt als ‘gereedschappen’, niet als statussymbolen. Ze waren goed gemaakt en afgemonteerd. Maar dat werd al snel en massaal gedaan door hordes goedkope Turkse lopende band medewerkers, die goed opgeleid en geïnstrueerd hun dagquota moesten halen. En in de productieplanning en -lijnen was er geen rekening mee gehouden dat er meer dan een halve eeuw later mensen zouden zijn die een perfectie zouden eisen, waar de fabriek die niet in de verste verte had gedacht. Het was sowieso bij niemand opgekomen dat de voor noeste arbeid bedoelde auto’s zo lang na hun geboorte nog zouden bestaan.

De man die bij de VW specialist niet geholpen kon worden was blijkbaar een liefhebber van de nieuwe soort. Hij wilde zijn zin en het mocht kosten. Als u dus ooit een VW bus met perfecte naadvoering ziet, dan mag u respectvol aan te pet tippen. Of op uw voorhoofd wijzen.

In gedachten zie ik nog de overbeladen aannemersbusjes rijden

In Zeeland was er een aannemer die vier ton puin op zijn tandemasaanhanger had gestort. De insteek was dat als de wielen de spatborden nog niet raakten, de zaak volledig onder controle was. Bij het verlaten van het bouwterrein werd de trekhaak compleet onder de bus vandaan getrokken. Een lokaal aanwezige lasser loste het probleem met de ter plekke aanwezige mogelijkheden op.

Die Ford Transit werd voor het eerst gemaakt in 1965 en 40 jaar later waren er 5 miljoen exemplaren van gemaakt. Inmiddels zijn er meer dan 8 miljoen van verkocht, wat de Ford Transit de derde plek bezorgt van best verkopende bestelwagen aller tijden. In de jaren 70 tot aan 1981 werd de Ford Transit ook in Nederland geassembleerd in de Nederlandse Fordfabriek.

We praten over de tijd dat luchtkoeling in combinatie met de motor achterin bij VW erg gedateerd werd voor het gebruik in personenauto’s, de crisis met de VW 412 was daar het hoogte- of dieptepunt in. Bij de bedrijfswagens met hetzelfde concept was er echter geen sprake van een crisis. De VW T2 bus was een groot succes en ook zijn opvolger, de VW T3 zou een verkooptopper blijven.

De overlevenden

Er zijn meer VW busjes, transporters en dergelijke overgebleven dan dat er overlevende Ford Transits zijn. Allebei leefden ze hun levens vaak net als de Griekse ezeltjes: Ze moesten lang, zwaar en hard werken voor weinig vreten en ze kregen veel slaag. De structurele kwaliteit van de VW Bus bedrijfswagens was echter aanzienlijk beter, zeker als het op de standtijden van het plaatwerk aan kwam.

Echt oude bedijfswagens die naar hun oude staat zijn of worden teruggebracht zijn er niet zoveel. En als ze er zijn worden ze doorgaans als ‘reclameobject’ gebruikt. Veel overlevenden evolueerden eerst tot campers en de laatste jaren hebben veel van deze voormalige harde werkers een soort van bestemming gevonden als food truck.

De mogelijkheden om een VW Bus weer in conditie te brengen zijn enorm, voor de wedergeboorte van een Ford Transit moet doorgaans meer moeite worden gedaan. Om Citroën’s befaamde ‘ribbelbussen’ weer functioneel en verkeerscompatibel te krijgen is er doorgaans ook heel wat werk te doen. Daarbij liepen de vroege modellen niet sneller dan een km of tachtig. En dat is niet snel.

Updates zijn goed

Oude busjes krijgen vaak – heel vaak – zwaardere- of recentere motorblokken. De eigenaar van een origineel gemotoriseerde tot camper omgebouwde bus vertelde onbevangen dat hij met een topsnelheid van 85 km/h tevreden was. Hij verbaasde zich er wel over hoe nerveus medeweggebruikers werden als zijn voertuig, loeiend in de tweede versnelling tegen een helling op kroop.

Maar een VW bus met een 1600 cc blok of een Ford Transit met een tweeliter motor is nu een volwaardige verkeersdeelnemer. Maar deze auto’s blijven utiliteitsvoertuigen uit de tijd voordat de chauffeurs ervan het genot van luxe en comfort gegund werd. Zo kwam er een enthousiast stel bij een klassiekerhandelaar. Ze hadden online hun droomauto gevonden. En kochten hem ter plekke van de handelaar die nog nooit zo makkelijk zaken had gedaan.

Een week later kwamen de dertigers beduusd terug.
Ze wilden van hun aanschaf af.
Hij was te oncomfortabel.

VW Bus

De zegen voor kleine ondernemers van toen

Gewoon een gemotoriseerde doos op wielen

 

En die is al meer dan een halve eeuw zo

 

 

 

 

Nu in de winkel, het juninummer

Auto Motor Klassiek van juni ligt nu in de winkel. Dus haast u om een nieuw exemplaar te bemachtigen. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Als hoofdartikel hebben we een uitgebreid aankoopadvies van de Mercedes-Benz S-klasse W116. Alles wat u moet weten, vanaf zwakke punten tot specialisten en lectuur. Een must voor de koper, maar zeker ook voor de liefhebber.

In het juninummer hebben we weer een paar mooie restauratieverslagen. Een daarvan is er een van de restauratie van een Innocenti 90L uit 1981. Maar zeker interessant is ook de restauratie van de Victoria Vicky type 117, van een jonge Belgische bromfietsliefhebber. Hij heeft er nog meer gerestaureerd of in de planning staan. Waaronder een DKW en Express. Ook de Moto Guzzi V7 Special uit 1971 is helemaal gerestaureerd.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Ford Thunderbird 1966
  • Panhard 24 CT
  • Solex van Tivan
  • Beleef de bevrijding
  • ROZ Classic 2020

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Ook leuk om te lezen…


Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

4 Comments

  1. Maurice

    15 november, 2019 at 10:37

    1980, ik werkte op de zaterdag bij de dakdekker om samen met enkele collega’s het volledige wagenpark, dat enkel en alleen uit Transits bestond, te poetsen, om ze ooglijk te houden, na de zware belasting die zij dagelijks en de hele week door moesten ondergaan.
    Ik heb reeds op jongjeugdige leeftijd leren autorijden in die Transits. Ook met heel korte knap lastige aanhangers! En als er thuis een aanhanger achteruit de oprit in gestoken moest worden, in onze smalle straat, zo kreeg ik op 15 jarige leeftijd al de autosleutels door mijn vader toegegooid. Zo van “doe jij dat maar”.

    T1 modellen en T2 Transit modellen waren geweldige voertuigen. Nog hoor ik het geluid van die schier onverwoestbare V4 motoren en nadien van die 2 liter lijnmotoren, die je ook in de Taunus kon vinden. Telkens als ik er nog eens eentje zie rijden komen de warme herinneringen boven. Geweldig!! Echte nostalgie

    • Dolf Peeters

      17 november, 2019 at 11:42

      Mooi is dat. Naar gelang je ouder wordt heb je meer herinneringen

  2. Wim van Loon

    15 november, 2019 at 08:55

    Hallo redactie,

    Even reactie op het artikel VW bus en Transit. Ik ken ze allebei erg goed. Heb tot 1984 in een VW garage gewerkt en bezit momenteel een Transit Mk 1 pickup uit 1972, een Mk 2 bus uit 1979 en een Mk2 beastel van 1981. Bestelauto’s werden vroeger doorgaans gemaakt voor een gebruik van zo’n 5 à 6 jaar bij de eerste eigenaar. Dan was deze afgeschreven. In die periode presteerde deze het meest optimale. VW was altijd erg goed in personenvervoer. De busjes waren comfortabel. De motorknobbel achterin vormde ook geen probleem. Transits werden gekocht vanwege hun enorme sjouwvermogen, gunstigere laadruimte en vooral betere motoren. VW T1 rijders staken voor de grap weleens naar elkaar hun vingers op, om aan te geven de hoeveelste motor er al in zat. Onder de 100.000 km kon dat al makkelijk de derde zijn. Bij Ford was dit ondenkbaar. De carrosserie was van VW wel een stuk minder roestgevoelig. Tot zelfs de T3 waren de motoren steeds te zwak en gingen nogal eens stuk. Bij de dealer reageerde men nonchalant van “een ruilblok kost niet zoveel”. Voor mij is de Transit wat ontwerp en constructie betreft, de beste. Voor veercomfort is een VW beter, maar wat zijwind gevoeligheid betreft? Bij een T1 en T2 heb je dan wel wat te doen, je blijft sturen!

    Groeten,
    Wim van Loon / Transmobiel truck & busmagazine

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *