in

Ford Transit – de eerste generatie

De eerste generatie van de Ford Transit werd direct vanaf zijn introductie een groot succes. Foto: Ford

Op 9 augustus 1965 startte Ford in het Engelse Langley de productie van een nieuwe bedrijfswagen. De Ford Transit volgde de Duitse Taunus Transit en de Britse Thames 400 E op. In vijftig jaar tijd ontpopte de besteller van Ford zich tot een belangrijke pijler in de bedrijfswagenindustrie. De basis voor het succes werd onmiskenbaar gelegd door de eerste generatie.

De nieuwe Ford Transit zat vol innovaties, zoals een printplaat in het dashboard, een optioneel stuurslot, een laaddeur aan de zijkant en bevestigingspunten voor veiligheidsgordels. Kort na de introductie werden er nog meer innovaties geïntroduceerd, zoals halogeen koplampen, tubeless banden en gewichtsbesparende bladveren. De Transit kon worden uitgevoerd met twee achterportieren of een achterklep en met normale portieren of schuifdeuren voor de cabine. In de loop der jaren werden de gebruiksmogelijkheden en carrosserievarianten uitgebreid. Er werden Transits met lange wielbases leverbaar en ook de variëteit in laadvermogens nam toe. Het leidde in 1976 tot de introductie van de variant met een laadvermogen van 3.250 kilo. Dat imposante vermogen werd onder meer opgevangen door de kenmerkende dubbelluchtbanden, welke overigens ook tijdens eerdere bouwjaren konden worden toegepast.

High Speed Testing

De ontwikkeling van de eerste Ford Transit werd geleid vanuit Groot-Brittannië. De Ford Boreham testbaan werd gebruikt voor het testen van de betrouwbaarheid. Maar deze baan was niet ontworpen voor het testen op hoge snelheid. Dit testwerk werd dan ook op de openbare weg uitgevoerd. De laatste maanden van het testprogramma vonden plaats net voor er een 70 mph (113 km/h) snelheidslimiet in Groot-Brittannië werd geïntroduceerd. De lokale politie was vaak getuige van het testwerk waarbij de voertuigen ’s nachts op topsnelheid getest werden. De ingenieurs van Ford werden regelmatig aan de kant gezet door de politie die wilde weten waar ze mee bezig waren.

Een nieuwe Ford Transit voor £ 542

Tijdens de Britse lancering in oktober 1965, kostte de goedkoopste Ford Transit met korte wielbasis en benzinemotor £ 542. De duurste Transit was op dat moment een 15-zits personen uitvoering. De koper telde er vijftig jaar geleden £ 997 voor neer. De scherpe prijsstelling- ook op het vasteland van Europa- is één van de redenen geweest dat de Transit al snel succesvol werd.

Inzet op ’s werelds hoogste buslijnen

Internationaal werd de Transit steeds vaker ingezet door politie, brandweer en ambulancediensten. Enkele maanden na de lancering in 1965 is een vloot van Transit bussen ingezet op een aantal van ’s werelds hoogste buslijnen die regelmatig de Peruaanse Andes overstaken op een hoogte van meer dan 4.000 meter. De Ford Transit raakte ook snel populair onder muzikanten en ‘roadies’ die de betrouwbaarheid en snelheid van de Transit waardeerde om snel van optreden naar optreden te reizen.

“Britain’s Most Wanted Van”

De Londense politie zorgde in 1972 voor een kleine smet op de goede naam van de Transit door de Transit “de meest gezochte bestelauto van Groot-Brittannië” te noemen. Een woordvoerder van Scotland Yard destijds: “Ford Transits worden gebruikt in 95 procent van de bank overvallen. Door de prestaties en de ruimte voor bijna 2 ton aan buit blijkt de Transit het perfecte voertuig om in te vluchten…”

Motorengamma in Europa

Ford winkelde voor de toepassing van haar krachtbronnen uiteraard in eigen huis. Op het Europese vasteland kon de koper aanvankelijk kiezen uit meerdere V4 motoren van het type Köln. De cilinderinhouden varieerden van 1,3 tot 1,7 liter. Vanaf de jaren zeventig kwam de 2.0 liter Essex-variant beschikbaar en kon het vooronder van de inmiddels succesvolle bedrijfsauto ook worden voorzien van een 2,4 liter dieselmotor van Perkins. In Groot-Brittannië werd deze Diesel in 1974 vervangen door een “York” diesel. Overigens kon de Britse klant ook nog een 3.0 V6 Essex krachtbron laten plaatsen in het vooronder van de eerste generatie van de Ford Transit. De dieselvarianten en de sterkste benzinekrachtbron werden in een grotere neus ondergebracht.

Meer dan een miljoen

De eerste generatie van de Transit liep tot 1978 meer dan een miljoen maal van de band en werd onder meer gebouwd in Langley, Southampton, Amsterdam en Genk.

Lees ook:
Ford Amsterdam. Ford in Nederland
VW bus en Ford Transit… busje komt zo
100 jaar Citroën. De bedrijfswagenhistorie. Deel één
100 jaar Citroën. De bedrijfswagenhistorie. Deel 2 (slot)
Mercedes MB 100 D: Zeldzamer dan een dikke AMG

 

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

10 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik heb een 1700 MK1 transit (brandweer) gehad met dubbele achteras.
    Ford heb ik nooit begrepen, sommige onderdelen die er niet toe deden (zoals klep handschoenkastje) waren veel te solide, terwijl andere onderdelen zoals de achterbumper, ondergedimensioneerd zwak zijn, bumperhing gewoon aan het plaatwerk (met 0 zicht naar achteren geeft dit snel schade)
    Verder was het veel te zwak gemotoriseerd met de 1700. Op de autobaan moet iedere vrachtwagen voorbijsteken omdat je te traag bent, dit gaf een zeer onveilig en onprettig gevoel.(max (kort 115 en kruissnelheid 80)

  2. Heb er ook een gehad zoop als een dronken maleier met 1700 v motor met de kleine tank reed je iedere dag naar de pomp en de stoelen waren waardeloos na 4 jaar kwamen de veren door de bekleding heb die toen vervangen door stoelen van een renault estafette

  3. de perkinsdiesel was een 1600 cc veel te zwak de eerste yorks slechte koude start geen gloikaarsen maar een echte dkleine dieselbrander in de uitlaat en er werden er zelfs nieuw geleverd met een sdtart pilot systeem veel lawaai en stank maar de klanten wisten nog niet beter waren ook zeer roestgevoelig maar in de totaliteit toch een verkoopssukses voor ford

  4. Voordat je een reactie geeft over halogeen lampen.
    In 1933 lag het eerste patent al op de tafel. In 1965 waren er wel degelijk auto’s met halogeen verlichting.

  5. Volgens mij was dit niet de eerste traunsit. In 1962 had mijn leraarDuits er ook een. Was concurent van Volkswagenbusje T1.

    M.v.g. Marcel de zwart

    • Vredeveld in Turkije was best een wasmachine en koelkast te krijgen maar voor veel mensen was dat onbetaalbaar, dus kregen ze er eentje cadeau van de familie of de gastarbeider in Nederland. De Transits en Taunussen reden met een grindtegel-cruise control op het gaspedaal elke zomervakantie naar Turkije, dwars door de Alpen, Joegoslavië en Bulgarije. Waarom? Omdat de Turken dol waren op Fords. Die kenden ze namelijk goed en elke boerendorpssmid kon er een Ford repareren. Ford was de grootste Turkse autofabrikant. Een Ford was voor het Turk wat een Mercedes was voor een Marokkaan.

  6. Goede besteller; prima ding.
    Maar de innovaties die jullie noemen, waren toen ook al verkrijgbaar op bestellers van andere merken. Misschien alleen niet die printplaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *