in

Ford Mustang: een 1986’er. Geen 1968’er

Met mannen als The Boxerwhisperer en de fameuze Vlaamse (ex?) geheimagent Walter W. in de vriendenkring heeft Auto Motor Klassiek stevige links met Het Vlaamse, waar feitelijk een klassiekercultuur heerst die voor de wat uitbundiger soort Nederlanders wat low profile is.

Mustang: Een typevoud en een bezoek en route

En zo hoorden we van weer een andere Vlaamse bekende dat die door een typefout in een mailtje een heel leuke auto had gezien. Hij had de tip gekregen dat er bij de Mustang Garage in Heusden -Zolder een mooie rode 1968’er Mustang Convertible moest staan. En als je dan toch in de buurt bent? De rode Ford Mustang Convertible was inderdaad erg mooi. Het was alleen een 1986’er inplaats van een 1968’er. En dat is een Ford Mustang van de derde generatie. Gelukkig wel een met een vijf liter V8, alleen was hij voor onze kennis te jong. Maar hij gaf de tip, inclusief het correcte bouwjaar, door aan ons.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

De Generatiekloven

Als je een 1968’er Ford Mustang zoekt, dan is zo’n Mustang op Fords Fox platform uit 1986 een verrassing om te zien. Maar het was en bleef het een echte Mustang met achterwielaandrijving. En die achterwielaandrijving was voor Ford Mustang liefhebbers toch net zo essentieel als een slijter tijdens de Corona lockdown. Er was bij Ford even gespeeld met het idee om Mustangs te gaan bouwen op een Mazda platform met voorwielaandrijving. Maar de marketeers gaven dat idee een dikke ‘Nee!’

Mustangs bleven dus achterwiel aangedreven

En ze werden aangeboden in verschillende versies, waaronder de gemene Cobra’s. In 1982 werd het Cobra-model geschrapt ten gunste van de Mustang GT, een type aanduiding die na 13 jaar terugkeerde. De introductie werd ondersteund met de slogan: “The Boss is Back!” Dit nieuwe GT-model had een opnieuw ontworpen bijna 160 pk sterke 302 CID (4,9 l) “5 liter” motor met nieuwe kleppen, een hetere nokkenas, een grotere dubbele carburateur en een beter ademend in- en uitlaatsysteem. De GT kreeg de voorste luchtdam met mistlampen en de achterspoiler van de Pace Car uit 1979 en de Cobra’s uit 1980 en 1981.

De ‘powerbulge’ over de volledige lengte van die modellen werd echter niet getransplanteerd, maar de GT kreeg een dikke, matzwarte baan over de motorkap. Er werden slechts vier kleuren aangeboden voor het GT-model en dat waren donkerrood, felrood, zilver en zwart. De 5.0-motor was optioneel. Dat blok vormde ook de basis voor de ‘SSP’ (Special Service Package) auto’s die werden gebruikt door de politie, en die vrijwel uitsluitend werden besteld als tweedeurs sedans. De 4.2 liter V8 was voor het laatst beschikbaar op alle Mustang-modellen en dat alleen met automatische transmissie. De uitrustingsniveaus werden ook herzien tot L (basis), GL en GLX het GT-model. De levering van het luxe Ghia-uitvoering werd stopgezet.

Mustang met een 2,3 liter Pintoblok

Onderaan de lijn hadden deze Mustangs als ‘instappers’ 2,3 liter Ford Pinto viercilinders. Maar ze waren ook leverbaar met de V6 Fordblokken uit Keulen. Er kwamen ook nog 3,3 liter zes in lijnblokken in het aanbod. De turbo uitvoeringen hadden een wat twijfelachtige reputatie.

Een Mustang uit 1986 dus

Al met al is de 1986’er uit Heusden-Zolder natuurlijk niet zo iconisch als een vroege Mustang. Maar deze rode Mustang van de derde generatie (een van de 1119 in Canyon Red uitgevoerde exemplaren) heeft feitelijk erg mooie lijnen. Hij is zelfs elegant te noemen. Het ‘Echt Bruut Amerikaanse’ spat er eigenlijk alleen van af door de matzwarte streep op de motorkap. De gothic zwarte mascara om de lampen is ook stoer. En dan is er natuurlijk die V8 voor de handgeschakelde vijfbak. En zo kom je door een typevoud toch bij een heel mooie Mustang.

Lees ook:
Ford Mustang (1966). Amerikaanse icoon van Gerben van der Weg 
Ford Mustang, geesteskind van Lee Iacocca. (Deel één)
De eerste Ford Mustang, geesteskind van Lee Iacocca (deel twee, slot)
Speciale Ford Mustang
Ford Fairmont

 

4 Reacties

Geef een reactie
  1. 302 cid is dus bijna 5 ltr. Kan iemand nou eens uitleggen waarom in Amerika beide inhoudsaanduidingen (dus zowel metrisch als imperial) worden gehanteerd en in – nota bene – Groot Brittannie sinds mensenheugenis de cilinderinhoud uitsluitend metrisch wordt aangeduid. Denk aan Bentley 4 litre/Rover 3500/Morris 1100.

  2. Inderdaad de 68 er modellen zijn de ” echte ” en mijn zoon heeft een cabrio een beauty! . We hebben er samen veel aan gedaan en bij zo’n leeftijd blijf je natuurlijk bezig , maar ……. mooi is hij e zoonlief erg trots als hij op weg word gepasseerd en de mensen hun duim opsteken.

    • Inderdaad, je kan maar beter je geld in een 68 steken, indien je de auto ooit in je leven nog zou willen verkopen, ook wat de onderdelenvoorziening betreft. De latere modellen zullen waarschijnlijk nooit zo een hype meemaken als de jaren 60 modellen. In films is ook altijd de eerste serie die te zien, niet de latere.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *