in

Fiat Panda. Ultieme trots van Giorgetto Giugiaro.

Afbeelding: Fiat

In 1980 zag de Fiat Panda het levenslicht. De kleine hoekige Italiaan werd op de markt gebracht om te voorzien in goedkoop en praktisch vervoer. De Panda vervulde daarnaast de wens van zijn maker om het succesvolle voorwielaandrijving-concept uit bijvoorbeeld de 127 en de Autobianchi A112 in de allerkleinste klasse te introduceren. Ontwerper Giorgetto Giugiaro slaagde erin om een markant en buitengewoon succesvolle auto te ontwerpen. Hij bleef 23 jaar in productie.


De Fiat Panda werd aanvankelijk geproduceerd in drie motorvarianten. De tweecilinder 650 cc motor uit voorganger Fiat 126 vond zijn plek in de goedkoopste versie. Ook werden de bekende 847 cc (in de Panda 34) en de 903 cc motor (in de Panda 45). De motoren vonden hun weg binnen een verbluffend eenvoudig, maar o zo doordacht concept. Giugiaro hield zich uitstekend aan zijn opdracht door veel moeite te steken in het ontwerp, maar de kosten zo laag mogelijk te houden. Het vernuft was zichtbaar in de vormgeving van de dunne, maar verrassend comfortabele stoelen. De bekleding was daarnaast afneembaar én uitwasbaar. Verder bood het interieur tal van variatiemogelijkheden. Het dashboard was eenvoudig van snit, maar heel herkenbaar. Aan de buitenzijde vielen vooral de grote kunststofdelen aan de onderzijde van de carrosserie op.

Wijzigingen

In 1984 onderging de Fiat Panda een eerste facelift. De blikken grille maakte ruimte voor een kunststof exemplaar inclusief het logo met vijf strepen. Ook kreeg de Panda andere typeaanduidingen. De wijzigingen van 1986 waren ingrijpender. De carrosserie werd verstevigd en gegalvaniseerd. De kunststofpanelen rondom werden kleiner van omvang. De voorportieren kenden nu één groot glasoppervlak. En de Panda kreeg nu schroefveren aan de achterzijde. Hij kreeg in alle opzichten een meer volwassen uitstraling. De nieuwe FIRE motoren (allen viercilinders met 769cc, 999cc en 1108 cc) met bovenliggende nokkenas en een vijfvoudig gelagerde krukas droegen daar ook aan bij. Vanaf 1987 maakte de carburateurs van deze motoren plaats voor een injectiesysteem, ook ingegeven door de komst en de toepassing van de katalysator.

Panda met Hollands tintje

In 1991 begroette de eerste generatie van de Fiat Panda zijn laatste facelift. De grille werd weer licht gemodificeerd. En één model kreeg een Nederlands tintje: de Selecta kreeg de continu variabele transmissie van Van Doorne aangemeten, gekoppeld aan de 1.108 cc motor. Verder was de CLX een opvallende versie. Hij kreeg een vijfversnellingsbak. Vanaf 1991 werd de Panda sowieso in diverse uitrustingsniveaus en speciale versies aangeboden.

Bijzondere versies

Over bijzondere versies gesproken: de 4×4 werd de eerste kleine auto met dwarsgeplaatste motor die vierwielaandrijving kreeg. Hij debuteerde in 1983 en hield het – steeds gelijke tred houdend met modificaties en grotere motoren – met de modelwijzigingen. De auto werd door Steyr Puch in Oostenrijk ontwikkeld. De eindmontage vond ook in het Alpenland plaats. Verder werd de Panda nog als diesel (1.3) en ‘elettra’ gebouwd.

“Mijn meest geslaagde ontwerp”

Uiteindelijk werd de eerste Fiat Panda in 2003 afgelost door generatie twee. Ongeveer viereneenhalf miljoen keer werd de kleine Fiat gebouwd. Simpel van opzet, maar o zo functioneel en sympathiek, bleek de Panda veel modegrillen te kunnen weerstaan. Het is één van de redenen dat Giugiaro juist deze Panda zijn meest geslaagde ontwerp noemde. Hij ontvouwde ooit waarom. “Het was een tijdloze en functionele auto in optima forma die een miljoenenpubliek aansprak en de basis van vervoersbehoefte nieuw elan gaf.” Vandaag de dag zijn Panda’s van de laatste bouwjaren voor schappelijke prijzen te koop en eenvoudig voorhanden. De Panda’s uit de eerste bouwjaren zijn inmiddels zeldzaam en stijgen in de klassiekerwereld in aanzien. Hoe dan ook: de Panda was een verbluffend eenvoudig concept, dat bijna een kwart eeuw invulling gaf aan een nieuwe basis van autorijden.

Lees ook:
Fiat 128 rally. Geliefde variatie op een populair thema.
NSU-Fiat, een vechtscheiding
Fiat Ritmo 130 TC Abarth (1984): Goedkeurende blikken voor Bouke. 
Fiat 127. Herinneringen aan een icoon
Fiat 126 als bijvangst


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


10 Comments

Leave a Reply
  1. Ik kom net terug uit Italië en daar is, vooral in de bergachtige stukken, de oude en nieuwe panda zo gruwelijk populair. Ik schat in dat één op de 5 auto’s een panda is en de helft daarvan het oude model. Ook heel veel 4×4.
    Geweldig om te zien hoe een auto zoveel heeft betekend voor de mobiliteit.

  2. Het ontwerp was tijdloos en zeer doelmatig. Dat kon in die tijd ook nog. De tijd toen de 1e plek voor de slechtste luchtweerstandscoëfficiënt werd opgeëist door een kleerkast, op de voet gevolgd door de vierkante panda met vlakke voorruit. En stoelen die meer weg hadden van hangmatten dan van echte stoelen. Dat alles zou tegenwoordig alleen al om veiligheidsredenen niet meer mogen.
    Maar hoe dan ook blijft het een van de meest iconische auto’s in de geschiedenis. Het onderhoud kon je zowat met een zakmes uitvoeren. De T-Ford verbleekt hierbij.

  3. Ik kan mij herinneren dat dat 1 van de weinige auto’s was (samen met de Seat variant) waarbij ik de grootst mogelijke moeite moest doen om niet met 1 voet (maatje 47) drie pedalen tegelijk in te trappen 🙄

  4. Ook nog genoten van zo’n Pandarari…. de auto met de beste reclame in zijn tijd. De “34” motor had ik er snel uitgewipt en vervangen voor een UNO “70”. Gekoppeld aan de originele 4bak gaf dat leuke effecten. Wel moest eea in de motrruimte opzij geduwd worden met een pers om het passend te krijgen… erg mee gelachen….

      • Ik wil niet zomaar stoere verhalen doen…maar ik heb echt de 34 bak erachter gehad. Wellicht met wat gefreubel. Wilde ook in eerste instantie de 5 bak van de UNO gewoon laten zitten, maar dat ging niet met de aandrijfassen. Zojuist nog even wat pics gezocht van de 128 motor. Herkenbaar ja. D-riem, oliefilter op de hoek. Voor dat filter moest ik nog een kronkel smeden in de diagonale balk waar de voorste bevestiging van de draagarm aan vast zit. Motor was met luchtfilter ook te hoog om de kap dicht te doen, dus binnenste verstevigingen uit de motorkap geslepen en aan de voorzijde twee extra rubberen sluitingen gedaan.

  5. Blijft een leuk ding!
    Vooral eigenlijk de fase 1. De fasen erna proberen teveel een serieuze auto te zijn.
    De 4×4 is helemaal top natuurlijk!

    Volgens mij waren de ‘kunststof stroken’ aan de zijkanten niks meer dan een hele dikke laag verf. Prima tegen krasjes e.d.

    • Zwarte Magica rijdt Panda. De panda 4×4 is een auto die soepel bovenop de Vesuvius klimt en er heelhuids ook weer van afdaalt en dat ook dagelijks nog steeds doet.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

ijsselclassics

Komende zaterdag, IJsselclassics in Welsum

Ford 20 M 1968 2

Ford 20 M (1968). Verbazingwekkend mooi en elegant