Motoren

BMW Mono (en de club)

By  | 

BMW Mono rit

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

BMW heeft haar BMW Mono zo ongeveer over de hele wereld geëxporteerd. Maar alleen in Nederland bestaat er een club die de liefhebbers van deze motorfietsen verenigt. De BMW Monoclub.

De BMW Mono: rustige beschaving

Grappig, waar BMW rijders doorgaans aardig strak in de leer zijn en een hang naar perfectionisme hebben. Daar blijkt de Monoclub een stel ontspannen levensgenieters. En we zagen op een treffen wat we doorgaans niet van BMW rijders m/v verwachten, ondanks dat de weersomstandigheden er zeker mee te maken hadden. BMW rijders in korte broek en in T shirt. Op de motor. En ergens in de loop van de dag vertelde een onbevangen clublid uit Amsterdam dat hij aan zijn sleutelbos zo’n sleutel had waarmee hij Amsterdammertjes even van het slot kon halen om zijn zijspan netjes te kunnen parkeren. Dat tot grote verbazing van de lokale ParkeerWachters die zich maar bleven afvragen hoe hij tussen de paaltjes was door gekomen.

De BMW eencilinderfamilie komt uit de tijd dat het bezit van een zogenaamd ‘automobiel’ nog niet tot de plaag was geworden die het nu was. Heel veel overheidsdienaren, ambtenaren en dergelijke hadden dan ook geen dienstwagen, maar een ‘dienstfiets’. De BMW Mono was dan ook voor die doelgroep gedacht: het waren ‘Behörden Kräder’. En ‘Krad’ is de vriendelijk compacte afko voor ‘Kraft Rad’. Maar ook lieden als veeartsen reden trots op een BMW Mono. En de kleding? Die was toen van millimeters dik leder dat twee keer per jaar ingevet moest worden.

Nog een actie die je eerder binnen de Ural-Dnepr club dan bij een Echte BMW club verwacht: om de gevolgen van  een stukgelopen cardan op te lossen wordt er geen beroep gedaan op een Mobiliteits Garantie of een lepelwagen van de onovertroffen WegenWacht. Met wat belwerk werden de vervangende delen gelokaliseerd, opgehaald en op het keurig strakke grasveld van camping gemonteerd.

De BMW Monoclub dus

Reden voor de oprichting van de club was voornamelijk dat aan het eind van de jaren zeventig de onderdelenvoorziening en het onderhoud voor klassieke BMW ééncilinders moeizamer werd. Er werd gezocht naar een manier om kennis en ervaring met elkaar te delen. Verder wilden de oprichters mensen met liefde en gevoel voor deze simpele motorfietsen bij elkaar brengen. De ééncilinder motor mag dan misschien technisch minder indrukwekkend zijn dan de boxer of andere motoruitvoeringen, hij is ook goedkoper en op een dappere manier vertederend. Bovendien zijn er mensen die nu eenmaal gecharmeerd zijn van sober gestileerde eenvoudige degelijkheid.

Het ledental van de club is momenteel zo’n 400 man M/V. Waarbij er in elk geval één man blij vertelde dat het door zijn toenmalige verkering, zijn huidige vrouw kwam dat hij was gaan motorrijden. Ze stonden er allebei nog bij te stralen. We hebben het niet helemaal geturfd, maar geloven dat het jongste officiële clublid ongeveer 10 jaar jonger is dan de club.

En die dapper brave BMW Mono motoren? Dat zijn gewoon tijdmachines

Net als de Tardis van Doctor Who, maar dan langzamer. Met een perfecte ergonomie gezegend boemelt zo’n BMW op een rustig drafje over de mooiste wegen. Een BMW R27 rijdt zeker 100, maar loopt eigenlijk liever 80 kilometer per uur. Een BMW R26 loopt volgens de liefhebbers mooier. Terwijl net zoveel andere liefhebbers daar minzaam tegenover zetten dat het blok van een BMW R27 rubber gelagerd, en daarmee veel comfortabeler is. De eigenaar van een – Oost Duitste naslag BMW eencilinder – een EMW met zijn rood/witte ‘BMW’ logo hoort het allemaal glimlachend aan en weet dat hij met zijn buitenechtelijke eencilinder ook gewoon welkom is binnen de BMW monoclub.

De BMW eencilinders van na WOII waren de R24 (1948), de diverse R25’s, de BMW R26 (1955-1960) en de R27 (1960-1966). De R26’s en R27’s zijn tot nu toe gewoon inzetbare klassiekers. Maar hun inzet blijft feitelijk beperkt tot secundaire wegen. Een R26 heeft 15 pk en een R27 18.

De onderdelenvoorziening is via de club en diverse specialisten voorbeeldig

De prijzen zijn nu nog redelijk, maar stijgend. De betrouwbaarheid is prima. Maar bij oude machines gaat er nu eenmaal wel eens wat stuk. De sleutelvriendelijkheid is top! En dat is met de cardantransplantatie op het gras van de camping weer eens bewezen. Dus: BMW K 1600 rijders: “Eat your heart out! “

 

BMW Mono

 

Nu in de winkel, het augustusnummer

Auto Motor Klassiek van augustus ligt nu in de winkel. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Deze maand een mooie opvallende omslag. De Opel Rekord die Erwin Roosink een paar jaar geleden kocht in slechte staat en volledig restaureerde. Waarna hij als fan van de Dukes of Hazzard aan het uiterlijk van zijn Rekord een eigen draai gaf.

Verder in dit nummer:

  • Fiat 850 Familiare die na een halve eeuw overging naar de tweede eigenaar, die vervolgens beloofde de volgende halve eeuw er goed voor te zorgen.
  • Suzuki GS1000 die in de eind jaren zeventig een nieuw hoofdstuk vormde in de betrouwbaarheid en rij-eigenschappen van de Japanse supersports.
  • De Volvo 340 GL is dan misschien wel geen uniek type auto, maar met zijn 58.000 kilometer op de teller, is de inmiddels 33 jarige klassieker wel in unieke staat.
  • In het praktjkartikel leren interieur opknappen wordt een uitgedroogd leren interieur weer mooi gemaakt.
  • De Toyota Corolla Coupé GT Twin Cam 16 is de laatste tien jaar behoorlijk in populariteit gestegen. Reden voor ons er eens een reportage aan te wagen. We vonden een mooi exemplaar.
  • BMW R100 Mono. In vergelijking met een R69S of een R90S heb je zo’n ‘nieuwe’ R100RT voor wisselgeld. En je rijdt er een mooie motor mee. Een signalement.
  • De Saab 96V4 van Ad van Beurden had al wat rally's gereden, maar om hem echt optimaal te laten presteren, moest er nog het een en ander aan gebeuren. In dit nummer een verslag van de werkzaamheden.
  • In 75 jaar later opnieuw een serie foto's uit de oude doos, waarmee we even terugschakelen naar de jaren van de Tweede Wereldoorlog.

Alle auto- en motorverhalen worden voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer, ook voor de komende vakantie. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Pascal

    13 december, 2019 at 19:46

    Ik ben wel eens op een treffen van de Mono’s geweest, uiteraard op ‘die andere Duitse mono’ (AWO425).
    Heel gemoedelijk allemaal, men was zelfs onder de indruk van de magneet ontsteking van mijn oost-duitser…en dat van BMW-rijders!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *