in

BMW Mono’s. Nog meer onthaasting

BMW Mono’s. Nog meer onthaasting
Taxaties mobiel

Grappig, waar BMW-rijders doorgaans aardig strak in de leer zijn en een hang naar perfectionisme hebben, daar blijkt de Monoclub een stel ontspannen levensgenieters. En we zagen op een treffen wat we doorgaans niet van BMW rijders m/v verwachten, hoewel de weersomstandigheden er zeker mee te maken hadden: BMW rijders in korte broek en in T-shirt. Op de motor. En ergens in de loop van de dag vertelde een onbevangen clublid uit Amsterdam dat hij aan zijn sleutelbos zo’n sleutel had waarmee hij Amsterdammertjes even van het slot kon halen om zijn zijspan netjes te kunnen parkeren. Dat tot grote verbazing van de lokale Parkeerwachters die zich maar bleven afvragen hoe hij tussen de paaltjes was doorgekomen.

De BMW eencilinderfamilie komt uit de tijd dat het bezit van een zogenaamd ‘automobiel’ nog niet tot de plaag was geworden die het nu was. Heel veel overheidsdienaren, ambtenaren en dergelijke hadden dan ook geen dienstwagen, maar een ‘dienstfiets’. De eenpitter BMW’s waren dan ook voor die doelgroep gedacht: het waren ‘Behörden Kräder’. En ‘Krad’ is de vriendelijk compacte afko voor ‘Kraft Rad’. Maar ook lieden als veeartsen reden trots op een BMW mono. En de kleding? Die was toen van millimeters dik leer dat twee keer per jaar ingevet moest worden.

De club dus

Reden voor de oprichting van de club was voornamelijk dat aan het eind van de jaren zeventig de onderdelenvoorziening en het onderhoud voor klassieke BMW ééncilinders moeizamer werd. Er werd gezocht naar een manier om kennis en ervaring met elkaar te delen. Verder wilden de oprichters mensen met liefde en gevoel voor deze simpele motorfietsen bij elkaar brengen. De eencilinder motor mag dan misschien technisch minder indrukwekkend zijn dan de boxer of andere motor uitvoeringen, hij is ook goedkoper en op een dappere manier vertederend. Het ledental van de club is nu zo’n 400 man M/V. Waarbij er in elk geval één man blij vertelde dat het door zijn toenmalige verkering, zijn huidige vrouw, kwam dat hij was gaan motorrijden.


En die dapper brave BMW Mono’s?

Dat zijn gewoon tijdmachines. Net zoals de Tardis van Doctor Who, maar dan langzamer. Met een perfecte ergonomie gezegend boemelt zo’n BMW op een rustig drafje over de mooiste wegen. Een R27 rijdt zeker 100, maar loopt eigenlijk liever 80 kilometer per uur. Een R26 loopt volgens de liefhebbers mooier. Terwijl net zoveel andere liefhebbers daar minzaam tegenover zetten dat het blok van een R27 rubber gelagerd, en daarmee veel comfortabeler is. De eigenaar van een – Oost-Duitste naslag BMW eencilinder – een EMW met zijn rood/witte ‘BMW’ logo hoort het allemaal glimlachend aan en weet dat hij met zijn buitenechtelijke eencilinder ook gewoon welkom is binnen de BMW monoclub.

De BMW eencilinders van na WOII waren de R24 (1948), de diverse R25’s, de BMW R26 (1955-1960) en de R27 (1960-1966). De R26’s en R27’s zijn tot nu toe gewoon inzetbare klassiekers. Maar hun inzet blijft feitelijk beperkt tot secundaire wegen. Een R26 heeft 15 een R27 18 pk 

De onderdelenvoorziening is via de club en diverse specialisten voorbeeldig. De prijzen zijn nu nog redelijk, maar stijgend. De betrouwbaarheid is prima.

Meer lezen:
Motoren te koop in onze rubriek Oldtimers te koop
De slapende BMW R25/2 op Koningsdag
BMW eencilinder motorfietsen
BMW is geen ouwelullenmerk
Eencilinder BMW’s: Een goede keus

Feestdagen content banner

8 Reacties

Geef een reactie
  1. Mocht er nog een R 27 met kenteken ZL-87 -51 en framenr. 377535 rondrijden, dan is dat helaas mijn gestolen R27 uit 1954. Wat een heerlijke motor was dat toch ☺️.

  2. daags na het behalen van mijn rijbewijs kocht ik een R25 die al jaren bij een neef van mijn vader in de schuur stond. De Jawa uit mijn proefrijbewijsperiode werd van de hand gedaan en nog diezelfde middag lag ik al in een weiland omdat mijn stuurervaringen toch iets minder waren dan die van Agostini. Met een nieuw glas in de koplamp en een stuur dat altijd een beetje krom gebleven is, heb ik daar nog bijna een jaar plezier van gehad totdat ik een vijfhonderd wilde kopen die veel te duur was voor mijn portemonaie en tegen een heel mooie amerikaan aan liep die mijn motorwereld veel groter heeft gemaakt. Maar in ieder motormuseum kijk ik of er een R25 tussen de collectie zit.

  3. Perfecte onthaastmachientjes, zo’n tokkel-eenpitter.
    Ik heb zelf zo’n andere Oost-Duitse, goed-adgekeken van een R24…AWO/ Simson 425.
    Solo goed voor 100~110 km/u, met zijspan (en dito cardan-overbrenging) ongeveer 85.
    Ergens tussen de 50 en 75 zit ‘the sweet spot’, maw; op N-wegen heb je niks te zoeken..

    BMW Mono’s. Nog meer onthaasting

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het decembernummer, met daarin:

  • Restauratieverslag Fiat 1900 B Granluce
  • Restauratieverslag Renault 5 Alpine Turbo
  • Austin 3 Litre
  • De Golf Cabriolet en de Creme21 Youngtimer Rallye
  • Restauratieverslag Hoffmann Gouverneur MP 250-2
  • Kawasaki GTR 1000
  • Visser’s Ambulancemuseum
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen Deel XX
omslag 12 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens veel goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Mitsubishi Lancer EVO (2000) van Willem. Vertroeteld verzamelaarsobject

Mitsubishi Lancer EVO (2000) van Willem. Vertroeteld verzamelaarsobject

Ford Escort RS 2000 (1992) van Lammert. Meer waard op de weg.

Ford Escort RS 2000 (1992) van Lammert. Meer waard op de weg.