Artikelen

Volkswagen Buggy: leuk!

By  | 

Zo’n honderd jaar geleden was ik bij een treffen van de ABC, de Algemene Buggy Club op een of ander Utrechts industrieterrein. Een vriendje van me had een Volkswagen Buggy en bestuurslid Jan van der Lid kende ik vanwege mijn werk. Het regende. Er zou een buggy in de brand worden gestoken en geblust. Of zo. Bovendien bleek een buggy met een 1600 cc motor en heel brede banden een verrassend weggedrag te hebben. Kortom het was een leuke dag.

Het buggyidee is al oud

Intussen is het al meer dan 55 jaar geleden dat de Amerikaan Bruce Meyers de Manx Buggy bedacht. En dat was bijna de eerste echt goed rijdende buggy. Wel was het de eerste van GPR, glasvezel versterkt polyester. Maar al in 1960 bood de in LA gevestigde VW-dealer en leverancier van tuning-onderdelen EMPI een metalen kit aan met de naam Sportster. Zo’n kit kostte ongeveer $ 500 en was ontworpen om direct op een verkorte bodemplaat, inclusief onderstel, van een VW gemonteerd te worden. Maar er was een probleem. De nieuw te monteren carrosserie was een rechttoe-rechtaan constructie met hoeken en rechte lijnen. Het zag er niet uit. De buggy zoals Meyers die bedacht zag er helemaal goed uit. Gelikt, stoer, maar toch speels. En waarom de wielkasten platte bovenkanten hadden? Dan kon je er je bier opzetten natuurlijk.

 

Ingekorte platforms

De dune- of beachbuggies werden sinds Meyers geniale inval bijna per definitie op ingekorte VW onderstellen gezet. Daardoor konden ze beter hobbels pakken zonder ‘in het midden’ vast te lopen. Door hun achterwielaandrijving met het motorgewicht achter de aangedreven assen hadden ze – ook met maar 35 pk of zo aan boord – verrassend goede terreinvaardigheden. En doordat ze – net als puppies – naar verhouding veel te grote ‘voeten’ hadden raakten ze ook niet snel verzakt in het zand. Heel wat mannen in serieuze 4WD Jeeps met daverende V8’s hadden het nakijken…

Intussen is er een soort scheiding van geesten ontstaan

Er zijn dune en/of beach buggies en er zijn buggies die 100% asfaltgericht zijn qua looks en uitrusting. Ook leuk.


Bruce Meyers was een man met een leuk idee en een hoop creativiteit. Zijn idee werd vanaf het begin heel breed opgepikt en er zijn tienduizenden van zijn buggies gemaakt. Door anderen. Zonder dat hij er een cent aan overhield. Zijn idee was namelijk niet waterdicht door patenten afgeschermd. Daarom had hij het een tijdlang helemaal gehad met zijn geesteskinderen.

De buggies werden steeds populairder

Volkswagen Buggy boekOok aan de andere kant van de Grote Vijver, in Europa. Op 29 februari 2000 ontvingen we van de ABC, de Algemene Buggy club het boek ‘De Buggy, onze Heilige Koe’. Dat boek werd uitgegeven naar aanleiding van het 25-jarig bestaan van de ABC. Buiten een interessant stuk historie staan er ook een heleboel buggies in. Want op een gegeven moment leek het wel of iedereen buggies maakte. In het boek tellen we dik 200 ‘merken’. Dat het  Amsterdamse Ruska daar ruim in vertegenwoordigd is, daar mogen we natuurlijk trots op zijn. Ooit verkocht Ruska bijna 400 buggies per jaar.

Intussen zijn buggies nog even leuk als ooit. Maar een buggy kan intussen ook een klassieker zijn. Daarbij zijn Buggies dan de enige klassiekers waarbij niemand over de originaliteit kan vallen. Hoewel: als het even kan moeten alle op- en aangeschroefde delen natuurlijk wel uit het passende tijdvak komen. Maar: de montage van een Porsche of Chevrolet Corvair motor in een Volkswagen Buggy. Een luchtgekoelde zescilinder? Moet kunnen. Een vloeistofgekoeld Subarublok? Daarmee zit je in de schemerzone.

Alle VW buggy’s lijken op elkaar

Toch? Maar ze zijn in elk geval duidelijk herkenbaar als zodanig. En dat zijn de ‘buggies’ die doen alsof ze een Bugatti T35 of een Jaguar SS100 zijn niet. Lijken die op hun voorbeeld? Of lijken ze nergens op? De Ruska Regina doet ons in elk geval wat denken aan de Schicht van Ollie B. Bommel.  Over smaak valt nu eenmaal niet te twisten. Maar een op de Ford GT40 geïnspireerde FT (Fiber Technics) Bonito? Daar willen we best mee gestraft worden.

Niet meer voor een paar knaken

Voor een nette, goede Volkswagen Buggy betaal je tegenwoordig aanzienlijk meer dan kleingeld. Bedragen tot omstreeks € 10.000? Daar schrikken mensen niet eens echt meer van. Denk bij instapprijzen aan bedragen van zo’n € 3.000. Maar koop er nooit een zonder kenteken. Bij de RDW hebben ze het concept van de ingekorte VW onderstellen gedag gezegd.

Maar met een buggy combineer je op een perfecte wijze de nadelen van het autorijden met de nadelen van het motorrijden. Prima! En momenteel zijn er niet veel mensen die daarover dromen. Deze tijd is de beste tijd om een buggy te kopen.

Volkswagen Buggy

Meer dan 200 ´fabrikanten´

Volkswagen Buggy

Een FT Bonito. Een buggy? Een wannabee? Een replica? Of gewoon leuk?

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Henk

    27 november, 2019 at 22:27

    Als je een maal besmet bent met het buggy virus is er geen houden meer aan. De buggy gaat er komen. Of een bestaande of je bouwt een nieuwe op een bestaand buggy onderstel, met compleet kenteken.
    Veel kennis, onderdelen en zelfs een nieuwe body haal je bijvoorbeeld Bij Hot Rod in Doesburg.
    Stalen velgen kan je nog steeds laten verbreden, en met een goede pasplaat en aangepast vliegwiel kun je bijna elke watergekoelde motor aan een kever of vus versnellingsbak koppelen..
    Bedrading en vaterkoeling geeft hoofdbrekens, maar eenmaal gefixt rijdt het prachtig.
    Daarnaast is er veel kennis bij de bugggclubs, waar men elkaar graag ter zijde staat.
    De meetings zijn ook prachtig en leerzaam.
    Bruce bedankt voor dit moois!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *