in

Triumph Thunderbird – Een Thunderbird en een meisje

Triumph 6T Thunderbird

Op het dorp waar ik ooit vandaan kwam was eigenlijk maar één bezienswaardigheid. En dat was een jonge vrouw die een Triumph Thunderbird reed. Het was nog ver voordat ik in oude motoren en jonge vrouwen geïnteresseerd raakte, maar de brom van de twin gonst op mooie dagen nog in mijn geheugen.


Zo’n vroege T-bird was feitelijk gedateerd

Hij had een star achterframe. Zo’n frame geeft nog steeds de mooiste lijn aan een klassieker. Maar is slecht voor de  rug en nieren van de berijder M/V. Omdat Edward Turner niet alleen geniaal, en tamelijk gek, maar ook op de penning was, bedacht hij een goedkope manier om zijn Triumphs modern veercomfort te geven: de verende achternaaf. Het meest moderne daaraan was dat het het eerste motoronderdeel aller tijden was met een waarschuwende tekst op een onderdeel. En dat was terecht. Want bij onoordeelkundig sleutelen kon de onder voorspanning staande veer genadeloos wegspringen. Ik heb iemand gekend die een gat in de tussenvloer van zijn garage plus de schrik van zijn leven kreeg toen zo’n veer de vrijheid verkoos.

Rijtechnisch zat het ook niet goed met de ongeveer 5 cm veerweg leverende naaf. Frank Baker, de baas van de ontwikkelingsafdeling van Triumph, probeerde Turner er van de overtuigen dat deze oplossing slecht voor het weggedrag en zelfs gevaarlijk zou zijn. Helaas luisterde Turner louter naar zijn eigen meningen.

Turner had het idee zijn plan in 1940 publiekelijk te maken.

Maar daar kwam wat tussen. En na WOII was de naaf eigenlijk al gedateerd. Daarbij was het systeem eigenlijk gewoon een slecht systeem. Rugklachten voorkomen deed het ook nauwelijks. In 1955 was het feest voorbij. Nu is zo’n Triumph met geveerde achternaaf wel weer begeerlijk. Als de mooist denkbare rariteit.

De Triumph Thunderbird die we bij aankoop van wat onderdelen tegenkwamen bij Joost van JV Motors uit Zwartsluis heeft zo’n sprung hub, en die staat hem fantastisch. Striptekenaar Hergé was befaamd om zijn klare lijn, maar deze Triumph heeft dezelfde genen. Als je deze machine vergelijkt met de plastic zetpillen met weerhaken die tegenwoordig als motorfiets worden verkocht. Dan kan je alleen verzuchten dat er vroeger toch echt dingen gemaakt werden die mooier zijn dan de actuele producten. Producten of ‘platforms voor je Smartphone’ zoals we onlangs een motorfiets hoorden aanprijzen.

Triumph 6T Thunderbird

Op 20 september 1949 werd de Triumph 6T 650 cc Thunderbird gepresenteerd. De motor was ontworpen door Turner en doorontwikkeld door Jack Wickes. De presentatie was bijzonder: drie Triumph Thunderbirds reden 500 mijl met een gemiddelde snelheid van 145 km/uur op het circuit van Montlhéry. De 6T was gebaseerd op de 5T, maar tot 650 cc vergroot om aan de dringende wens, of zeg ‘eis’ van de Amerikaanse exportmarkt te voldoen. Een keihard verkoopargument was dat deze motor “a ton” (100 mijl per uur) kon halen. Een feestelijkheid die bij de ‘ton boys’ erg aansloeg en die onder de caferacers voor aardig wat ongevallen zorgde. De Triumph Thunderbird werd ook een populaire machine voor politiekorpsen.

En dat meisje dus

Daarover hoorde ik later bij de ex-eigenaar van de machine dat ze bij hem terug was geweest met de vraag of het erg was als een motorfiets erg nat werd. Hou nat dan? Nou ja… Bij een snelle rit langs de Vecht was ze uit de bocht gevlogen. De Triumph Thunderbird stond in een meter water. Maar het is allemaal goedgekomen.


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


 


Ook interessant om te lezen:

3 Reacties

Geef een reactie
  1. Jammer van de foto bij het artikel. Die Triumph heeft al achtervering en niet meer de verende naaf die de motor uit het verhaal zo interessant maakt.

    • Jawel, maar dan heb je opeens een Heel Serieus artikel waar nog meer werk in zit. De artikelen op de site zijn gratis. Maar ze kosten ons weldegelijk geld. Gelukkig maken we ook AMK in print. En als daar nog meer mensen zo’n spotgoedkoop abonnement op nemen, dan hebben we ook meer ruimte op de site. Overigens was de dame in kwestie hoegenaamd niet geïnteresseerd in leden van de zichzelf tevreden krabbende soort. Maar als je haar wilt zien moet je in de mid zeventiger jaargangen van de Margiet of Eva zoeken. Daarin stond ze als fotomodel bij kleding artikelen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

City-EL

City-EL. Het ‘guitige’ karretje van Joop Piersma

Autorijden. Kan dat eigenlijk nog wel?