Motoren

Suzuki GT380, Suzuki’s niet zo zware driecilinder

By  | 

‘Groter is altijd beter’ en ‘een zware is je ware’. Toch zijn er op motorfiets- en autogebied altijd meer middenklassers dan topstukken verkocht. De reden daarvoor is duidelijk: “Kost minder, maar lijkt genoeg op…”

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Driecilinders dus

Suzuki’s GT lijn had in de tweetakttijd de driecilinders als toppers en van de driecilinders was de GT750 de topste topper. En terecht. Die vloeistof gekoeldetoerfiets was groot, zwaar, sterk, mooi en kwalitatief onwaarschijnlijk goed. Bij Suzuki stond de aanduiding GT voor wat het was: ‘Grand Touring’. In tegenstelling tot de driecilinderaanpak bij Kawasaki, het merk dat driecilinders met een onstuitbaar temperament maakte. De Suzuki Suzuki GT380 was dan ook een beschaafde toermotorfiets. Uit kostenoverwegingen was hij niet vloeistofgekoeld. Maar de middelste cilinder werd voldoende geventileerd door Suzuki’s ‘Ram Air’ system: hij droeg een pet met een klep. Prima doordacht dus. Toch kregen deze motorfietsen de naam dat die middelste cilinder gevoelig voor vastlopers was.

Aparte smering

De smering van de GT werd trouwens verzorgd door Suzuki’s herziene aparte oliesysteem, dat vanaf dat moment ‘CCI’ heette. Nog iets uit de natte hoek: de Suzuki GT380 had een vacuüm bediende benzinekraan. Daaronder zaten drie Mikuni VS24SC carburateurs. Een Suzuki GT380 was niet erg sterk (krap 40 pk), niet erg snel (160 km/h) en was geen lichtgewicht (leeg 171 kg). Maar de zesversnellings GT380’s met hun versnellingsindicatoren waren degelijke, mooi afgewerkte motorfietsen en Suzuki had de reputatie van een mensvriendelijke prijsstelling. De krachtbron was niet nerveus en aan boord was er serieus ruimte voor twee personen. Maar bij heel dapper rijden werden ze wat onstabiel. Het feit dat de voetsteunen star waren gemonteerd (en het uitlaatsysteem) maakten dat de grondspeling in snelle bochten zijn grenzen had.

Intussen waren er natuurlijk wel luidkeelse, vermogen verhogende expansie uitlaten te koop voor deze best brave Suzuki. Het waren immers ‘the seventies’.

Later dan de GT750

Suzuki presenteerde de Suzuki GT380 en GT 550 in 1972, een jaar na het verschijnen van de GT750. De machines werden, met wat wijzigingen, maar een paar jaar gemaakt. Want tweetakten raakten uit de mode vanwege hun verbruik en milieuwetgeving. Gelukkig zijn ze er nog wel. En ze zijn nog niet meegegaan in de prijzenwaanzin voor klassiekers. Ons fotomodel. Een mooi winterprojectje, vonden we bij Dutch Lion Motors in Grubbenvorst. De motor is imiddels verkocht.

Een probleempje

Een bekend probleem was de ‘jankende’ versnellingsbak. Vooral bij rijden en de 4e en/of 5e versnelling kan er een gierend geluid uit de bak komen. Dit duidt op ‘pitting’ in de tandwielen. ‘Pitting’ is putsgewijze slijtage op de tanden van het tandwiel. Als de olie tussen de tandflanken wordt weggedrukt komen de beide metalen delen tegen elkaar, wat versnelde slijtage tot gevolg heeft. Dit ontstaat bij slechte of te weinig olie. Goede gebruikte versnellingsbakdelen zijn nogal schaars.

Ondertussen, in Italië

In Italië gebeurde er iets raars met de Suzuki GT380. De werkelijke cilinderinhoud zoals geïntroduceerd voor 1972 was 371cc en de 380 bleef op deze manier tot het einde van de productie voor de meeste markten. Alleen voor de Italiaanse markt groeide de Suzuki GT380 vanaf modeljaar 1975 tot 384cc. Deze cilinderinhoud werd alleen in Italië tot het einde van de productie toegepast Daar zat een administratieve reden achter. Er was een invoerverbod van de Italiaanse overheid op fietsen van minder dan 380 cc en minder dan 170 kg. Suzuki vergrootte dus de boring van de Suzuki GT380 tot 55 mm, waardoor de cilinderinhoud dus 384cc werd. Suzuki zorgde er ook voor dat het op het frame geklonken typeplaatje een trots het gewicht van 171 kg toonde.

Suzuki GT380

 

Nu in de winkel, het augustusnummer

Auto Motor Klassiek van augustus ligt nu in de winkel. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Deze maand een mooie opvallende omslag. De Opel Rekord die Erwin Roosink een paar jaar geleden kocht in slechte staat en volledig restaureerde. Waarna hij als fan van de Dukes of Hazzard aan het uiterlijk van zijn Rekord een eigen draai gaf.

Verder in dit nummer:

  • Fiat 850 Familiare die na een halve eeuw overging naar de tweede eigenaar, die vervolgens beloofde de volgende halve eeuw er goed voor te zorgen.
  • Suzuki GS1000 die in de eind jaren zeventig een nieuw hoofdstuk vormde in de betrouwbaarheid en rij-eigenschappen van de Japanse supersports.
  • De Volvo 340 GL is dan misschien wel geen uniek type auto, maar met zijn 58.000 kilometer op de teller, is de inmiddels 33 jarige klassieker wel in unieke staat.
  • In het praktjkartikel leren interieur opknappen wordt een uitgedroogd leren interieur weer mooi gemaakt.
  • De Toyota Corolla Coupé GT Twin Cam 16 is de laatste tien jaar behoorlijk in populariteit gestegen. Reden voor ons er eens een reportage aan te wagen. We vonden een mooi exemplaar.
  • BMW R100 Mono. In vergelijking met een R69S of een R90S heb je zo’n ‘nieuwe’ R100RT voor wisselgeld. En je rijdt er een mooie motor mee. Een signalement.
  • De Saab 96V4 van Ad van Beurden had al wat rally's gereden, maar om hem echt optimaal te laten presteren, moest er nog het een en ander aan gebeuren. In dit nummer een verslag van de werkzaamheden.
  • In 75 jaar later opnieuw een serie foto's uit de oude doos, waarmee we even terugschakelen naar de jaren van de Tweede Wereldoorlog.

Alle auto- en motorverhalen worden voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer, ook voor de komende vakantie. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Theo Teerenstra

    29 oktober, 2019 at 17:01

    Was mijn eerste motor, wel betrouwbaar maar binnen de kortste keren uit elkaar gerammeld, Nu een VX lekker eigenzinnige mannen motor die je heerlijk de bocht door moet sleuren

  2. jP

    17 augustus, 2019 at 11:35

    2-stroke RULES!

    Ik vind de Kawa’s toffer maar toch…

    Een ouwe kameraad van me had een jaartje of 20 geleden een GT380 in zo goed als originele staat.

    Liep mooi, echt dat ‘ringgdingggdinngggg’- tweetaktgeluidje!😍

    Ik heb geen idee wat ermee gebeurd is en/of ie hem nog heeft als ik erover nadenk!?

    En in m’n ouwe woonplaats in NH zit een kerel die tot op de dag van vandaag met 2takt-motorfietsies bezig is maar meer met Kawa en Yamaha, allemaal mooi spul!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *