Historie

Suzuki Fronte: Klein volgens toen

By  | 

In Japan waren en zijn er allerlei regels. Dat moet ook wel want de Japanners zitten met relatief veel mensen op relatief weinig bruikbare grond. Dus toen Japan ging motoriseren kwamen er ook al snel regels voor auto’s zoals de hier beschreven Suzuki Fronte. De Japanners hadden regels omtrent cilinderinhoud, vermogen  en afmetingen. Plus de winst dat vroeg na-oorlogse Japanners door een gebrek aan zuivel en McDonalds aanzienlijk kleiner waren dan west Europeanen.

Suzuki en de Kei cars

Dat soort autootjes waarvoor de wettelijke basis in 1949 werd gelegd, werd bekend onder de naam Kei cars of ‘keijidōsha’ (licht automobiel).  En dat waren dus de kleinste autootjes waarmee je in Japan legaal de snelweg mee op mocht. Ze mochten eerst zelfs maar 150 cc cilinderinhoud hebben (dat groeide naar 660 cc) en hun vermogen was ook aan beperking onderhevig. Ze waren fiscaal erg interessant en makkelijk te parkeren in de drukke Japanse steden. In 2013 bestond de helft van de in Japan verkochte auto’s uit dit soort schaalmodellen. Dus het concept was een succes.

De Suzuki Fronte

Dat was een autootje dat helemaal naar systeem was geboetseerd. De Suzuki Fronte werd geïntroduceerd in 1967 als beschaafde uitvoering van de Suzulight Van.

De oervader van de Suzuki Fronte was… De Lloyd LP400. De Suzuki had een dwars geplaatste tweetakt twin in het vooronder die de voorwielen aandreef en onafhankelijke wielophanging. De motor kreeg al na een jaar een apart smeersysteem waardoor er geen mengsmering getankt hoefde te worden. En er werd met de Suzuki Frontes geracet.

In 1967 kwam de tweede generatie Suzuki Fronte

De tweede generatie Suzuki Fronte had de 360 cc driecilinder tweetaktmotor achterin en rolde op 10 inch wieltjes. Suzuki zette de nieuweling in de markt als ‘de koningin onder de Kei cars’ en maakte er reclame voor op de tv. Het plan was om er 3000 per maand te maken. Maar dat werden er al snel bijna drie keer zoveel. Dat succes bracht Suzuki er toe ook een versie voor Amerika te maken. Maar dat werd geen succes wegens ‘te klein’.

De Suzuki Fronte SS uit 1968 leverde 27 pk en daarna kwam er zelfs een nog sportiever SSS. Suzuki huurde niemand minder dan Stirling Moss en de TT winnaar Mitsuo Itoh in voor een rit van Milaan naar Napels. Over de autosnelweg. De gemiddelde snelheid op dat traject was 122,44 km/u.

De 475 cc, 29 pk exportversie zag het licht in 1969

In dat jaar kreeg de Suzuki Fronte ook een facelift. In april kreeg hij er weer eentje. En in 1970 was het tijd voor de derde generatie Frontes. Die had – voor wat het waard is bij zo’n ukkie – een ‘agressieve’ styling die bekend werd als de ‘Stingray’ styling. Iets waar de bij General Motors smakelijk om moesten lachen.

Qua type-aanduidingen gingen de Japanners ook lekker los: boven de basisversie van de Suzuki Fronte zaten de ‘S’, de ‘SS’, de ‘SSS’ en de ‘SSS-R’. De ‘R’ was daarbij de aanduiding dat de Suzuki radiaalbanden had. In 1970 kwam de letter ‘W’ er nog bij. Die stond voor waterkoeling.

1971 Was het jaar van de door Giugiaro getekende Suzuki Fronte Coupé

De tweezitter was uitgerust met de vloeistofgekoelde ‘W’ krachtbron. In 1973 kwam er dan de Suzuki Fronte LC20 met een heel nieuw lijnenspel. Die kreeg een 2 cm grotere wielbasis, maar de afmetingen bleven 1995 x 1295 mm om binnen de Keicar reglementen te blijven. Maar binnen die maatregelen was er toch de mogelijkheid om een vierdeurs Fronte te presenteren. Suzuki maakte het onderscheid in aanbod duidelijk: de leverbare types waren de tweedeurs GU, GD, GH, GC, GT, GT type II en de vierdeurs  FU, FD, FH, FC, FT.modellen.

In de tussentijd maakte de regering plannen om de stedelijke luchtvervuiling te beperken door de Kei car wet aan te passen zodat maximaal 550 cc grote viertaktmotoren zouden helpen de lucht te klaren. En zo kwam er in 1976 de Suzuki Fronte 7-S. En waar die zeven ‘Ssen’ voor stonden? Natuurlijk voor Space, Safety, Sense, Save money, Silent, Stamina, en Suzuki TC. Duidelijk.

Omdat Suzuki de eigen tweetaktmotoren in 1978 niet meer door de emissiekeuringen kreeg, was het tijd voor een slim plan. Of een noodgreep. Suzuki sloot een contract met Toyota om Daihatsu blokken te kunnen kopen. Die dwergen met een ‘4’ in de grille waren geen verkoopsucces. De tweetakten hadden aanzienlijk prettiger motorkarakter.

De verdere ontwikkelingen van de Suzuki Fronte?

Daar komen we nog een keer op terug. Maar we hebben ons in elk geval verbaasd over de wonderlijke wereld van de Kei-cars. En de ‘trigger’ werd in dit geval gevormd door het foldermateriaal dat de intussen gepensioneerde auto redacteur Ted Sluymer op zijn Facebookpagina aan het zetten is. Wij hebben ook een indrukwekkend archief, waarvan de digitalisatie maar niet op gang wil komen door de dagelijkse drukte. Daar doken we dus ook maar eens in.

En het is heel leuk als je in onze grijze kasten duikt. Want er is zoveel meer dan Rollsen, Mercedessen en Citroëns. En zelfs die merken hebben heel veel gemaakt dat eigenlijk vergeten is. Ik heb hier bijvoorbeeld een persmap liggen over de Citroen 3CV… Ooit van gehoord?

Suzuki Fronte

Suzuki Fronte

suggestiebanner


Ook leuk om te lezen…


Nu in de winkel

Het decembernummer van Auto Motor Klassiek, met deze maand de restauratie door een vader en zoon van een felgele Simca 1100 Ti, die ook de omslag siert. De Ford Escort van Andreas van Zoelen, die de auto van zijn vader koestert. En die het ook nog eens tot televisiester heeft geschopt. 

En verder:

de reïncarnatie van een Porsche 914-6, reizen met en restaureren van een Mazda MX-5, rijden met diverse DAF’s, een Honda CB500 in jaren zeventig joggingpak, een Motobi 175 Catria Lusso en bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Abonneer nu en bespaar bijna 40% per maand.
En ook nog:
Wings & Wheels
Opel Blitz treffen
Goodwood Revival Meeting
ClassicsNL Leeuwarden

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Joop Grammer

    2 december, 2019 at 19:26

    Lijkt me dat het Ted Sluymer is. Dit is respectloos en echt slordig.

    • Dolf Peeters

      10 december, 2019 at 09:37

      Het is gecorrigeerd. Maar als een vergissing respectloos is, dan is deze wereld verloren

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *