Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Renault 12 TS (1975) van Bram Kloosterman: Douze points …
Kunnen warme herinneringen de aanleiding zijn om een klassieke Renault 12 te kopen? Kan een oude auto van gisteren nog zoveel betekenen dat hij je hele leven lang bij zal blijven? Het antwoord is natuurlijk: Ja, het aantal punten wat Bram geeft (Douze points) is de hoogste waardering.
Door: Dirk de Jong
Bram: “Voor mij is nostalgie constant aanwezig als ik mijn felgele Renault 12 TS zie, het was de eerste auto van mijn vader in precies dezelfde kleur en uitvoering. Toen ik deze auto op internet ontdekte kwamen al die herinneringen en gedachten direct bij me terug. Ik besloot – ondanks dat er veel werk aan moest worden gedaan – tot aankoop. Onverantwoord? Nee, ik vond het fantastisch.”
Succesvol in het thuisland
Het model was – ook in Nederland – succesvol in de jaren 70. Het was eigenlijk een wereldauto, want hij werd in diverse landen gebouwd. In Frankrijk is deze inmiddels klassieke Renault nog redelijk veel te zien, maar in Nederland is hij niet veel meer in het wild te ontdekken en dus bijna verdwenen. Renault omschreef de 12 als een 4-deurs sedan met een eenvoudige, maar betrouwbare techniek. Een royale kofferruimte, een comfortabele reiswagen en economisch in het gebruik.
Tekenen van ouderdom
De motor was geen enkel probleem. Bram is dagelijks actief als ondernemer en automonteur en kon de motor weer in technische topstaat brengen. De carrosserie daarentegen had veel laswerk, aan dorpels, wielranden, deuren en er zat roestvorming op andere plaatsen. Het werd geen totale restauratie, maar ‘opknappen’ zou een betere omschrijving zijn.
Beleving
Het is romantiek om in deze 40-plusser te rijden, zonder alle moderne gemakjes, geen elektrische ramen, geen stuurbekrachtiging en zelfs geen airco. Is het geen beauty in deze felgele kleur? Toch een prachtig model wat nog heel gemakkelijk is te herkennen, bij de moderne heilige koeien is dat wel eens wat moeilijker. Bram stapt met zijn Renault 12 terug in de tijd en dat geeft een goed gevoel. Kunt u dat – als u zijn beweegredenen leest – voorstellen?
Lees ook:
– Renault Dauphine Gordini
– Renault 10, sympathieke klassieker
– Renault 8 Gordini. Gepeperd en grensverleggend
– Renault 15 en Renault 17. Fraaie jaren zeventig coupés uit Sandouville
– Renaults vergeten generatie
Prachtauto, is mijn juweel geweest van eind negentiger jaren t/m medio 2015, meen ik. Zoveel lol mee gehad, nostalgie ten top en een rijplezier dat onovertroffen bleek. Nog eens snel gemaakt met Pierre Ferry spruitstuk en dubbele Weber, wat de 1289cc serieus van zijn plaats deed stuiven. Super dat ie zo goed terecht is gekomen. De Cibie mistlampen zijn nog door onze dorpsspuiter destijds in kleur van de carrosserie gespoten. Veel plezier ermee!
mijn eerste auto was een Renault 12 tl van 1976 en heb daar veel plezier mee gehad Ik heb er namelijk 486 000 km mee gereden en dan een Fuego gekocht maar en nu vel jaren later altijd spijt gehad dat ik mijn eerste auto heb weg gedaan
en mijn vrouw rijd hier met een Dacia sandero en heeft daar al 15 jaar plezier mee bijna 160 000 km gereden en nog maar enkel 4 nieuwe banden moeten doen en een nieuwe batterij en het gewone onderhoud als dat geen koopje was ( 8000 € nieuw gekocht)
mijn eerste auto was een Renault 12 tl van 1976 en heb daar veel plezier mee gehad Ik heb er namelijk 486 000 km mee gereden en dan een Fuego gekocht maar en nu vel jaren later altijd spijt gehad dat ik mijn eerste auto heb weg gedaan
en mijn vrouw rijd hier met een Dacia sandero en heeft daar al 15 jaar plezier mee bijna 160 000 km gereden en nog maar enkel 4 nieuwe banden moeten doen en een nieuwe batterij en het gewone onderhoud als dat geen koopje was ( 8000 € nieuw gekocht)
Bezit een oranje 12 tl break uit 1974. Roest alom. Dus mijn meters wel gemaakt met het lasapparaat. Maar ja het is dan ook geen importexemplaar. Inmiddels zit er een Volvo B14 motor in. Zelfs bij een Citroënmeeting heb je de aandacht al gauw getrokken!
Begin jaren 90 een R12 gekocht voor 100 gulden. Ik had net m’n rijbewijs gehaald na 4 keer afrijden. De auto zou helemaal perfect zijn. Hij was van een Turkse rijschoolhouder. Na 1 dag heb ik hem meteen doorverkocht aan een toevallig weer een Turkse man. Die kon de stoelen goed gebruiken voor zijn eigen R12. 50 euro kreeg ik ervoor. De auto werd doorverkocht omdat hij niet startte. Thuis noemen wij Renaults FR.
Dus een Clio FR of een Megan FR. Gr staat voor Franse Rotzooi. Want dat is het. Peugeot, 🍋 en Renault/Dacia blijf er ver vandaan. Het is allemaal troep.
wat verwacht jij dan voor 100 euri’s? een mercedes???? Dat blijkt wel met 4 pogingen !
Wat een onzin zeg. Franse auto’s zijn heus niet slechter dan auto’s uit andere landen. Er zit weleens een zeperd tussen, maar dat komt ook hij alle (alle!) andere merken voor.
2 Opels gehad en vele VW’s bedrijfsmatig gereden.
Nooit dergelijke onderhoudsgevoelige, om maar niet te zeggen, pechgevoelige auto’s gehad en/of gereden.
Daarna 2 Lancia Dedra’s (1 op LPG), Fiat Punto 75 LPG, Alfa 146 2.0TD gehad.
Tezamen bijna 25 jaar Italiaans gereden, zeer veel, snelle, hoogtoerige kilometers gemaakt met een werkelijk minimum aan onderhoud en nooit pech of malheur.
Nu al weer 3 jaar Peugeot, de dame is inmiddels nagenoeg 19 jaar oud en heeft net voor het eerst een lasapparaat gezien, terwijl ze 6 jaar op het vlissingse strand heeft gewoond. Qua onderhoud en kosten bij APK, zeer minimaal, net als mijn Berlingo (zakelijk een dieseltje, privé benzine) een bejaarde Saxo, die een X5 op de neus kreeg.
Ook ooit een Swift gehad en 2x een Alto alle onverwoestbaar.
Nou ja, die Saxo uitgezonderd dan haha.
Die Duitsers haalden geen van alle de 1,5ton met zeer veel onderhoud en verscheidene motoren, de Italianen en de Fransen dik boven de 2ton of zelfs dik 3ton (Dedra 1.6SW en Berlingo Diesel)
Zoals je ziet veel ervaring met verscheidene merken.
In mijn omgeving verscheidene Renaults met ook vele kilometers, met normaal of hoognodig onderhoud.
Dat jij toevallig een miskoop hebt gehad…….kun je niet een heel merk op afrekenen.
De beroepsmatige VW’s heb ik het over Polo t/m Crafter. Wat een ELLENDE.
Wat een hoop reacties! Ik heb ook zo’n gele R12 gehad, nikeuw gekocht in 1973, was een break. Eerg veel ruimte en een praktiscvhe gezinsauto. 3 jaar gehad. Met veel plezier mee gereden.
Ik heb een 12 TS gehad uit 1976, dus phase 2, na 7 jaar heb ik heel wat roest moeten herstellen. Renaults uit het tweede gedeelte van de zeventiger jaren waren echter roestbakken. Ik was in 79 – 80 carrossier bij een renault dealer. Daarna had ik een R12 TS break uit 1978, deze auto werd in Spanje gebouwd (Renault FASA) en was veel roest bestendiger.
Fijne auto’s, maar niet simpel te restaureren voor de gewone sterveling door de vele herstellingen die aan de carrosserie dienen te worden uitgevoerd.
@DHB
Zit er de mogelijkheid in dat die 12 gewoon genadeloos afgeragd was? De beschrijving herinnert namelijk aan niets van hetgeen ik mij kan herinneren van een R12. Scheef trekkende remmen naéén enkel jaar, dat duidt er toch op dat die auto klappen gekregen heeft. Maar goed, zelfs in die staat overleefde hij menig Alfa Sud, die je na zes jaar of zo aan roest bij elkaar kon vegen. Ook jammer van zo’n leuke auto met zulk hemels motorgedrag. Snik….
De 12 ts heb ik ook verschillende jaren gehad na mijn eerste Simca 1100
fijne auto aangehad ruim en goed rijdend daarna nog heel veel Renaults gehad
o.a 18 break 20 ts 21 Nevada verschillende 5 ts 5 turbo 25 gtx en Espace
Ik had een nieuwe baan; een mooie promotie. Het was 1976. Ik mocht een nieuwe auto uitzoeken en kwam uit een 2jr oude Alfasud Ti. Een probleempje … In afwachting van de levering van mn nieuwe Alfetta een half jaar rijden in de auto van mijn voorganger. Ja, precies: een 12TS van een jaar oud.
Ik vond het een uitgesproken rampenauto. bronsgroen, Frans waggelweggedrag, weke vering, zachte stoelen, geen porrie, geen smoel, scheeftrekkende remmen enz. enz.
Brrr.
War was ik blij toen mn Alfetta werd afgeleverd!
Als de dag van gisteren, die R12.
Ik herinner hem mij categorisch als een auto met een super wegligging en goed comfort. Vroeger bepaalde hij heel regelmatig het straatbeeld. Vader van een schoolvriend vroeger had een metallic groene TS. Daarmee heeft hij ons vaker naar een klassenfuif gebracht. Leuke herinneringen aan.
Ik heb enkele jaren met een R12TS gereden, met sportieve hoge zetels. Heel sportieve wagen : aan verkeerslichten was ik zowat altijd als eerste vertrokken; Ook heel baanvast in bochten, op reis in Frankrijk. Eenvoudige mekaniek, maar heel betrouwbaar. Top-auto ! Omdat ik meer ruimte nodig had (want het was een 4-deurs) , heb ik hem verkocht, om een R18 American Break te kopen. Ook een fantastische wagen !
Twee jaar geleden kwam ik een Renault 12 “Litostroj” tegen in Kroatië, gebouwd in Slovenië, erg verleidelijk, hij staat er nog..
Erg mooi om deze 12 weer terug te zien, jaren terug eens in deze auto gereden.
Veel goede herinneringen aan de 3 12’s die mijn vader had.
Nu zelf in het bezit van een 12 bestel.
Geweldige wagen! De R15 en 17 deelde dezelfde basis en techniek. De 12 TS was het topmodel van de 12-reeks met diverse extra’s, zoals een toerenteller en een klokje op het dashboard, zogenaamde vliegtuigstoelen met geïntegreerde hoofdsteunen, wat extra chroomstrips en andere wielen. Het was ook de sportiefste, op de 12 Gordini na, maar die maakte vroegtijdig plaats voor de 17 Gordini. In Frankrijk was dit jarenlang de best verkochte auto in z’n klasse. Werd daar een beetje gezien zoals de Opel Ascona hier.
Voor de echte 12-liefhebbers: https://www.youtube.com/watch?v=7ceNf9qJjgc
Daarna nog jarenlang zeer goedkoop te koop als Dacia in Belgie, met een zeer beroerde kwaliteit, dit in tegenstelling tot de zeer goede kwaliteit van de R12
Op mijn 19e heb ik een 12 ( helaas TL ) gekocht voor een prikkie met een versleten koppeling.
Ik moest toen een ruimere auto hebben vanwege mijn hobby.
Ik heb er toen na vervanging van de koppeling in een half jaar probleemloze 20 tkm mee gereden.
De 12 was uit 1973 en ik geloof in Dordogne groen
Ik ben het model altijd blijven volgen.
Mooie auto Bram.
Groet
Huub.