in

Opel GT (1968). Onweerstaanbare elegantie

Opel GT (1968)

De motieven waarom een klassieker wordt gekocht is bij iedereen verschillend. Dat kan nostalgie zijn. Maar ook vormgeving en techniek van de klassieker kunnen een rol spelen. Bij Hans-Peter was de Opel GT een familie avontuur.

Door: Dirk de Jong

Voor zijn vader Siep was de Opel degelijkheid spreekwoordelijk. Hij reed diverse modellen zoals de Opel Olympia cabriolet, de Opel Rekord en in de loop van de jaren diverse modellen. 

Fabrieksnieuw 

Achterom kijken moet je niet doen wordt er vaak gezegd. Maar gelukkig heeft Hans-Peter wel de behoefte om terug te blikken op zijn jaren van restauratie. Als de fotoboeken op tafel komen krijgen wij inzage in een zeer boeiend verslag. Bij aanschaf was de Opel GT zeker niet zo fraai meer. De eerste taak was het volledig demonteren van de auto en een algehele revisie van de motor. Elk onderdeel werd in een periode van 4 jaar onderhanden genomen, waarbij ook wel eens de gedachte ”waar ben ik aan begonnen” bij hem opkwam. Toch werd alles aan de Opel GT met oog voor detail en met originele onderdelen omgevormd tot een beeldschone klassieker die als fabrieksnieuw zijn tweede leven begon. 

25 jaar lid van de Opel GT club 

De Opel GT heeft het leven van Hans-Peter vanaf zijn 17e jaar bepaald en het is wel duidelijk dat de liefde voor deze beeldschone klassieker diep zit. De smetteloze auto is voor hem dan ook van onschatbare waarde. Het beleid van de genoemde Opel GT club is natuurlijk het in stand houden van het model. Maar ook de leden ondersteunen met onderdelen en technische informatie, wat heel belangrijk is bij een restauratie. Hans-Peter: Ook al heb ik de Opel GT al vele jaren, toch loop ik er soms even omheen om hem te bewonderen. Sterker nog de Opel GT maakt me blij en geeft me altijd weer energie. 

Opelbloed 

Er stroomt bij Hans-Peter en zijn vader Siep een enorme hoeveelheid Opel bloed door de aderen. Het verzamelen van folders, miniaturen en de vele Opel GT clubbladen maken ook deel uit van de hobby. De ‘witte tornado’ van Hans-Peter veroverde in Europees verband al eens een tweede plaats bij een Opel GT treffen in Duitsland. Respect voor deze liefhebber die de auto in concoursstaat bracht en en ongetwijfeld ook zo gaat houden. Zijn plezierige taak is nu om die passie over te brengen op anderen.

Ook lezen:
Opel Rekord 1700 restauratie
Opel Senator 2,5 E-Automatic. Een bewaarmodel
– De Opel Rekord E2. Wel pluche, geen poespas bij de beter geoutilleerde Opel
Opel Diplomat. De Opel-o-saurus Rex
Opel Ascona A. Succesvolle troef in de jaren zeventig middenklasse

Opel GT (1968)
Opel GT (1968)
Opel GT (1968)
We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

4 Reacties

Geef een reactie
  1. Aan Olav ten Broek.
    De GT die in 1965 op de IAA tentoon was gesteld was verre van uitontwikkeld en stond niet op de basis van een B Kadett. Het betrof een studie model welke Opel gemaakt had (als eerste autobouwer in Europa).
    Dat het dan nog 3 jaar duurt om een rijdend model op de weg te brengen is een korte tijd voor het ontwikkelen van een model.

  2. Te kort gebouwd! De eerste studie van de GT stond al in 1965 op de autotentoonstelling van Frankfort, maar de verkoop begon pas in 1968. Waarom? Het 1965-model was zo goed als uitontwikkeld en de GT deelde platform en techniek met de eveneens in 1965 uitgekomen B-Kadett.

    Het antwoord is: capaciteitsproblemen. De Kadett-fabriek in Bochem bezweek haast onder het succes van het Kompeltje, die de Kever van zijn plaats stootte als meestverkochte Europese auto.

    Daarom werd de GT volgens een rare en dure oplossing gemaakt: het koetswerk kwam uit de Elzas, van Chausson, van daar ging het naar Brisonneaux $ Lotz om afgemonteerd te worden, waarna de GT’tjes opnieuw op de trein werden gezet om in Bochum de Kadett-onderdelen te krijgen. Over Europese samenwerking gesproken.

    De GT verdiende in 1973 een tweede jeugd op het verbeterde onderstel van de C-Kadett met zijn schroefveren, maar tegen die tijd werd Brisonneaux & Lotz opgekocht door Renault, toen nog een 100% staatsbedrijf. En de Franse Staat wilde niet produceren voor een Duitse fabrikant. Over Europees gekissebis gesproken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *