in

Goggomobil TS 250 (1964). Kleine rakker met magische aantrekkingskracht. 

Goggomobil TS 250

De eigenaar van deze Goggomobil TS 250 uit 1964 werkt aan een bonte verzameling oldtimers en klassiekers met het accent op de jaren 50/60/70. Om de sfeer uit de tijd van opa en oma nog eens te proeven en anderen ervan te laten genieten. 

Door: Dirk de Jong

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Zijn vriendin verzameld spulletjes die veel herkenning zullen geven aan die tijd, zodat voor ouderen en jongere bezoekers veel te beleven is. Ze gaat dan gezellig en onderhoudend babbelen over de erfstukken uit het verleden. Waarbij eenieder kan kennismaken met deze op een heel aparte schetsen van vroegere jaren. Als de deuren opengaan maken we ongetwijfeld het nieuws wereldkundig.

Het rijden van een klassieker 

De eigenaar vertelt: “Als ik met mijn moderne auto rustig rij dan krijg ik meewarige blikken, maar als ik met mijn Goggomobil TS 250 met een slakkengangetje rondom het dorp rij… Dan gaan de duimen omhoog, wordt er getoeterd als blijk van waardering en gaat men zelfs langzamer rijden.” 

Koning der dwergen 

Deze Goggomobil Coupé heeft de tand des tijds uitstekend doorstaan en heeft inmiddels een heuse cultstatus. Het is een uitzonderlijke auto, die eenieders sympathie opwekt. Zijn uitstraling is zijn sterkste wapen. Het is gewoon een guitig karretje. Een glimlach om de mond wat is overgegaan naar respect en bewondering voor het feit dat dit rijdend erfgoed een plaatsje krijgt in het trefpunt van liefhebbers.  

Gegevens Goggomobil TS 250: 

Fabrikant GLAS, het type Goggomobil is de TS 250 Coupé Bouwjaar 1964, land van herkomst: Duitsland 2 cilinder ( 2 tact) 250 cc, een top van 85 km per uur Gewicht 460 kg, Aantal geproduceerd 66.511. 

Lees ook:
Goggomobil: Das Ding aus Dingolfing
De Goggomobil Dart. Zeldzame Australiër met Duitse microgenen
Dwergauto’s. Een nieuw begin na WOII
Norso. een heel lelijke dwergauto
De Shelter. Een Nederlandse dwergauto

7 Reacties

Geef een reactie
  1. Hartstikke geinig. Maar geef mij maar mijn Autobianchi Panorama. 5en erin, bagageruimte voor/achter, én goedkopere, makkelijk verkrijgbare onderdelen!

  2. In 1967 heb ik ook een Goggomobil tot mijn vervoer mogen rekenen. Best wel plezier mee gehad. Ik zat toen als dienstplichtig militair in militaire dienst en gebruikte de Goggo voor vervoer van en naar huis. Uiteraard niet alleen maar 3 maten reden met me mee. Leverde een paar guldens voor benzine op. Het gaspedaal werkte niet goed meer maar met een touwtje ging het prima. Op mijn commando trok de passagier aan het touwtje zodat het gaspedaal weer omhoog kwam.
    Toen was ik best wel een poosje vreemd zuinig op de Goggo. Op de kazerne stalde ik de Goggo op mijn kamer. Ik moet er nog een foto van hebben.
    Nadeel van de Goggo was dat de accu niet meer oplaadde. Zonder gebruik van verlichting kon ik best ver rijden. Het blok, een 2 cilinder 2takt, heb ik een keer geheel dedemonteerd maar kon het probleem niet verhelpen. Geld was er toen niet in overvloed, dienstplichtig militair met een soldij van fl 1,10 per dag.
    Op een dag moest ik voor mijn ouders aardappelen gaan halen in Waddinxveen. Samen met mijn zwager naar die boer. De achterbank en de passagiersstoel had ik thuis gelaten en van stevig karton een kuip gemaakt. Bij de boer werd de Goggo volgestort met aardappelen. Mijn zwager is languit op de aardappelen gaan liggen maar wel met zijn benen uit het raam. Uiteraard veel en veel te zwaar beladen. Daar hebben we niet opgelet. Maatstaf was: vol is vol en gewicht was niet van belang.
    De versnelling was ook een beetje vreemd, 2 zat rechts van de 1. Je wende daar gauw aan.
    Ik heb toen de Goggo fabriek aangeschreven voor een werkplaatsboek. Kreeg een prachtig in kleur uitgevoerd werkplaatsboek toegestuurd. Vele jaren later kon ik daar een Goggo eigenaar een plezier mee doen.
    Helaas weet ik niet meer waar de Goggo gebleven is.

  3. Onze. nogal forse buren en vrienden van mijn ouders, zijn er 1959 met de “Sedan” versie, met hun hoofd in schuine houding en met oordoppen in, op vakantie naar Sweden gereden, wij hadden diepe respect hiervoor, in de koude tijden van het jaar reden ze met een deken over hun benen, wij hebben ze nooit horen klagen, ze waren blij in die tijd, dat ze vervoer hadden en onafhankelijk waren!
    Harald

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *