Historie

Goggomobil: Das Ding aus Dingolfing

By  | 

De 66 jarige Hans Glas had wat gasten in zijn villa bij Dingolfing. “We zijn eenvoudige Beierse ondernemers” begon hij zijn gesprek aan de eettafel. “Maar als je ziet hoeveel exemplaren van de Goggomobil we de afgelopen maanden hebben verkocht, dan mogen we dat met een mooie maaltijd vieren.”

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

De Goggomobil had vier wielen, een stalen dak en een differentieel. Het was dus een auto.

Er waren op het moment van het Beierse feestmaal 60.000 exemplaren van de Goggomobil van de band gelopen. Glas liet de grote schaal met plakken gebraden zwijnenvlees op tafel zetten door zijn, naar verluid, rondborstige huishoudster Maria. Hij had het vlees zelf gesneden. Dat had hij geleerd toen hij in de States in de catering zat. Glas was van de laatste generatie voor wie zo’n Duits degelijke maaltijd nog als pure luxe gold.

Want intussen had zijn personeel ook al geld voor een goed stuk vlees

Zeker omdat Glas zijn mensen goed betaalde. Zo goed zelfs dat andere bedrijven boos waren omdat hun beste mensen naar Glas gingen. In de jaren dat de Duitse economie weer helemaal op dreef kwam waren de dwergauto’s als de Goggomobil, die makkelijk 1 op 20 liepen en qua belasting even duur waren als het houden van en dashond in de grote stad verkooptoppers.

En een Goggo koste 800 mark minder dan een Kever. De Goggomobil was de droom van zowat elke motorrijder. En dat voor de prijs van een middelzware- tot zware (en dat was indertijd een 500 cc) motorfiets.

Dwergauto’s waren big business. En iedereen probeerde zijn graantje, of een stuk van de koek, mee te pakken in die markt. Maar veel van die dwergauto’s hadden het niet serieuze aantal van maar drie wielen en kettingaandrijving. Het waren gevoelsmatig geen ‘automobielen’.

En de in automotive kringen vrijwel onbekende Hans Glas, hij zat in de landbouwmachinehoek, stapte dapper in dat strijdgewoel. Zijn zuivere insteek was om een auto voor motorrijders te maken. En dat werd dus de Goggomobil. Een auto met plek voor twee volwassenen en twee kinderen. En een echt differentieel. Belangrijk!

De tweecilinder tweetaktmotor met zijn wat lomp schakelende versnellingsbak en de bijterige koppeling hadden zomaar onder een motorfiets kunnen zitten.

De vering was stug op een manier die alleen motorrijders konden waarderen. De Goggomobil gaf ambitieuze motorrijders het gevoel echt automobilist te zijn. Ondanks de beperkte ventilatiemogelijkheden en het Spartaanse interieur waar ‘comfort’ ver te zoeken was. Maar: Je had vier wielen onder de kont en bleef droog.

Bovendien was de Goggomobil best levendig en had hij een goede wegligging. Het autootje bleef daarbij onder de prijsgrens van 3000 mark die de geleerden als maximaal aanvaardbaar hadden bepaald. Er werden in Dingolfing elke dag 200 Goggo’s gemaakt. En dat allemaal zonder dat banken erin  geïnvesteerd hadden.

De concurrentie had het er maar moeilijk mee. Want hoe kon een stel boeren uit een dom dorp waar ze alleen verstand van landbouwmachines hadden zoiets op poten zetten?

Dat kwam omdat Glas ‘out of the box’ dacht en geen rekening had te houden met allemaal mensen die het beter wisten. Die aanpak had hij meegenomen uit the States. Daar had hij als jonge vent de razendsnelle motorisering van een hele natie mee gemaakt. Hij begon daar helemaal onderaan de ladder in een ijswinkel. Zijn belangrijkste taak daar werd het afwimpelen van schuldeisers. Er volgde nog meer gekruip op de bodem van de economie. Maar via via kwam hij terecht bij Ford en daarna vond hij een goedbetaalde baan bij Harley-Davidson.

Toen hij in 1924 naar Duitsland terugkeerde kocht hij zich daar in bij de noodlijdende Isaria landbouwmachinefabriek

Die bracht hij weer tot bloei. Natuurlijk gingen de zaken in WOII weer anders, maar het bedrijf overleefde en het idee om vervoer voor de massa te maken, een soort Volkswagens 0,9 vatte post. De naam van dat autootje zou ‘Goggo’ worden. Waarom? Omdat een kleinzoon van Hans Glas ‘Goggo’ als koosnaampje van zijn oppas had gekregen. Duidelijk! Net zo duidelijk als dat ze zoveel mogelijk in eigen regie maakten. Alleen de motor en transmissie kwamen van Adler.

Het was een enorm waagstuk, maar had succes. En de baas van BMW, die Glas gewoon had uitgelachen, trok een zuur gezicht. De Goggomobil was een Echte Auto.

Goggomobil

 

Nu in de winkel, het julinummer

BMW 318i, Fiat 500 Abarth, Chevrolet Fleetmaster

Auto Motor Klassiek van juli ligt nu in de winkel. Dus snel naar de boekwinkel voor een nieuw nummer. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Lekker zomers prijkt op de omslag de BMW 318i cabriolet van Femko de Jong. Hij bracht de auto tot in perfectie. U leest er alles over in nummer 7.

Erg interessant vinden we zelf de ombouw van een Chevrolet Fleetmaster naar een custom. Dat is niet zomaar klakkeloos gedaan. Het was een echt ingrijpend project. Zelfs de klompen van de eigenaar moesten eraan geloven. Ook de restauratie van de Fiat 500 waarvan in dit nummer een verslag, zou je onder de noemer custom kunnen scharen. De auto was in erbarmelijke toestand, dus een intensieve restauratie volgde. Eigenaar Henrique Linde gaf er meteen een eigen 'Abarth'-draai aan. Wij vonden het resultaat meer dan geslaagd. Hendri Kampherbeek heeft zijn hart gegeven aan Peugeot. Zelfs wanneer deze voor de tweede keer onder handen moet worden genomen. Zijn Peugeot 405 mi16 kocht hij met een kapotte motor en na de restauratie was het weer bijna mis.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Aprilia Moto 6.5 restauratie
  • Honda CB 550
  • Mercedes-Benz 600 Pullman
  • Herinnering aan Stirling Moss
  • Beleef de bevrijding deel 2

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

6 Comments

  1. Jacob

    20 juni, 2020 at 12:32

    Pierik,

    zeker was er een GLAS auto, en die was niet de minste. Wij hadden een ‘roekeloze’kennis die er met zijn GLAS een sport van maakte in te halen op de toen nog veel bestaande doorgaande 2-baans hoofdwegen (100 km-wegen dacht ik). Wachtte dan tot een snelle voorligger 2 auto’s verderop “ging” en “ging dan mee”, zo van de ene naar de andere mogelijkheid springend. Levensgevaarlijk, maar ja een GLAS, die kon dat…

  2. Hanslanz

    7 december, 2019 at 11:10

    Wij hadden in de winter een ven dat voldoende bevroor om er te schaatsen. 4, hele grote broers uit het dorp hadden een Goggomobiel en reden daarmee tussen de bomen door tot aan het ijs. Na het schaatsen pakten ze de auto op, draaiden deze om, gingen er in zitten en reden er mee weg. Wij wachtten altijd, helemaal onder de indruk, totdat ze weggingen.

  3. pierik

    6 december, 2019 at 11:49

    Zo ver ik mij kan herinneren is er ook een GLAS auto geweest , Was dat niet de voorloper van de nu bekende AUDI kan mij ook vergissen , Komt AUDI niet van Auto Union vandaan die had ook van die ringen voorop de auto , heb er nog een gehad 1000 cc drie cilinder met een mengsmering pomp naast de carburateur twee takt lopen als een gek Had ik hem nog maar maarja dat is met alles iedereen keek naar mooier en sneller weg met die twee takt reng deng deng ja ja !!!!

  4. Jan

    5 december, 2019 at 07:12

    Goggomobil , samen met een Renault Dauphine en een Chevrolet Belair en soms een Chevrolet van de taxichaffeur ( nog een echte met pak en pet en de opdracht na elke rit bij de standplaats de zwarte auto op te poetsen voor de volgende klant ) de enige auto in de straat begin Jaren 60 . Het was er 1 met een 20 km beperking . Waarom dat was weet ik niet , denk dat er toen al een sort brommobiel idee bestond voor een bepaalde groep zonder rijbewijs .

    • Jelle Sanders

      5 december, 2019 at 10:12

      Weer een mooi verhaal, nieuw voor mij was ,dat Adler de motoren leverde ! Een vriend van mij reed in een Goggomobil en ik lees hier over moeilijk schakelen ? Ik herinner mij dat dat je met een schakelaartje elektrisch schakelde, en dat vond ik een wonder. Verder was het zaak om de Goggomobiel met flink wat toeren te rijden, pit genoeg !

      • Henk Westerop

        5 december, 2019 at 11:48

        Kijk dan ook nog even op YouTube onder “Goggomobil mit 150 PS” waar een ingenieur er een Yamaha blok in heeft getransplanteerd. Gaat naar de 12.000 toeren. Verder ook aangepast, niet zomaar een engine swap. Eindresultaat is een 4-wielig monstertje; geeft de term “zelfmoorddeurtjes” opeens een heel andere betekenis.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *