Nieuws

De eerste generatie Ford Transit

By  | 

Op 9 augustus 1965 startte Ford in het Engelse Langley de productie van een nieuwe bedrijfswagen. De Transit volgde de Duitse Taunus Transit en de Britse Thames 400 E op. In vijftig jaar tijd ontpopte de besteller van Ford zich tot een belangrijke pijler in de bedrijfswagenindustrie. De basis voor het succes werd onmiskenbaar gelegd door de eerste generatie.

De eerste generatie van de Ford Transit werd direct vanaf zijn introductie een groot succes. Foto: Ford

De eerste generatie van de Ford Transit werd direct vanaf zijn introductie een groot succes. Foto: Ford

De nieuwe Transit zat vol innovaties, zoals een printplaat in het dashboard, een optioneel stuurslot, een laaddeur aan de zijkant en bevestigingspunten voor veiligheidsgordels. Kort na de introductie werden er nog meer innovaties geïntroduceerd, zoals halogeen koplampen, tubeless banden en gewichtsbesparende bladveren. De Transit kon worden uitgevoerd met twee achterportieren of een achterklep en met normale portieren of schuifdeuren voor de cabine. In de loop der jaren werden de gebruiksmogelijkheden en carrosserievarianten uitgebreid. Er werden Transits met lange wielbases leverbaar en ook de variëteit in laadvermogens nam toe. Het leidde in 1976 tot de introductie van de variant met een laadvermogen van 3.250 kilo. Dat imposante vermogen werd onder meer opgevangen door de kenmerkende dubbelluchtbanden, welke overigens ook tijdens eerdere bouwjaren konden worden toegepast.

High Speed Testing
De ontwikkeling van de eerste Transit werd geleid vanuit Groot-Brittannië. De Ford Boreham testbaan werd gebruikt voor het testen van de betrouwbaarheid, maar deze baan was niet ontworpen voor het testen op hoge snelheid. Dit testwerk werd dan ook op de openbare weg uitgevoerd. De laatste maanden van het testprogramma vonden plaats net voor er een 70 mph (113 km/h) snelheidslimiet in Groot-Brittannië werd geïntroduceerd. De lokale politie was vaak getuige van het testwerk waarbij de voertuigen ’s nachts op topsnelheid getest werden. De ingenieurs van Ford werden regelmatig aan de kant gezet door de politie die wilde weten waar ze mee bezig waren.

De Transit onderscheidde zich vanaf de introductie door diversiteit en een lage aanschafprijs. Afbeelding: Ford.

De Transit onderscheidde zich vanaf de introductie door diversiteit en een lage aanschafprijs. Afbeelding: Ford.

Een nieuwe Transit voor £ 542
Tijdens de Britse lancering in oktober 1965, kostte de goedkoopste Transit met korte wielbasis en benzinemotor £ 542. De duurste Transit was op dat moment een 15-zits personen uitvoering. De koper telde er vijftig jaar geleden £ 997 voor neer. De scherpe prijsstelling- ook op het vasteland van Europa- is één van de redenen geweest dat de Transit al snel succesvol werd.

Inzet op ’s werelds hoogste buslijnen
Internationaal werd de Transit steeds vaker ingezet door politie, brandweer en ambulancediensten. Enkele maanden na de lancering in 1965 is een vloot van Transit bussen ingezet op een aantal van ’s werelds hoogste buslijnen die regelmatig de Peruaanse Andes overstaken op een hoogte van meer dan 4.000 meter. De Transit raakte ook snel populair onder muzikanten en ‘roadies’ die de betrouwbaarheid en snelheid van de Transit waardeerde om snel van optreden naar optreden te reizen.

“Britain’s Most Wanted Van”
De Londense politie zorgde in 1972 voor een kleine smet op de goede naam van de Transit door de Transit “de meest gezochte bestelauto van Groot-Brittannië” te noemen. Een woordvoerder van Scotland Yard destijds: “Ford Transits worden gebruikt in 95 procent van de bank overvallen. Door de prestaties en de ruimte voor bijna 2 ton aan buit blijkt de Transit het perfecte voertuig om in te vluchten…”

Engelse Transit met schuifdeur aan de bestuurderszijde. Het is één van de vele varianten welke de koper ter beschikking stond. Afbeelding: Ford

Engelse Transit met schuifdeur aan de bestuurderszijde. Het is één van de vele varianten welke de koper ter beschikking stond. Afbeelding: Ford

Motorengamma in Europa
Ford winkelde voor de toepassing van haar krachtbronnen uiteraard in eigen huis. Op het Europese vasteland kon de koper aanvankelijk kiezen uit meerdere V4 motoren van het type Köln. De cilinderinhouden varieerden van 1,3 tot 1,7 liter. Vanaf de jaren zeventig kwam de 2.0 liter Essex-variant beschikbaar en kon het vooronder van de inmiddels succesvolle bedrijfsauto ook worden voorzien van een 2,4 liter dieselmotor van Perkins. In Groot-Brittannië werd deze Diesel in 1974 vervangen door een “York” diesel. Overigens kon de Britse klant ook nog een 3.0 V6 Essex krachtbron laten plaatsen in het vooronder van de eerste generatie van de Ford Transit. De dieselvarianten en de sterkste benzinekrachtbron werden in een grotere neus ondergebracht.

Meer dan een miljoen
De eerste generatie van de Transit liep tot 1978 meer dan een miljoen maal van de band en werd onder meer gebouwd in Langley, Southampton, Amsterdam en Genk.

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X