in

Volvo 340: Spotgoedkoop klassiek rijden

Volvo 340

De allerlaatste Daf werd  als de DAF 77 in het begin van de jaren zeventig ontworpen door de trotse Nederlandse autofabrikant DAF. In 1975 werd de personenautodivisie van dit bedrijf overgenomen door Volvo. Met de DAF vrachtwagentak gaat het tot op nu fantastisch. Volvo deed zijn Scandinavische ding om er een Echte Volvo van te maken, verbeterde dus het ontwerp, en bracht de herboren Daf in 1976 op de markt als de Volvo 343. De 343 werd gebouwd in het Limburgse Born door de Volvo Car, later NedCar, fabriek. De Volvo 340.

Ook interessant: De laatste personenauto met de merknaam DAF: de 46

De Volvo 300-lijn was een kleine gezinsauto met achterwielaandrijving die werd verkocht als hatchback en als conventionele sedan.

De nieuweling werd, zoals we in ons archief lezen, door de pers en het publiek positief ontvangen. Er was echter ook kritiek over de onbalans in prestaties en prijs: De 1.4 (Renault) 70 pk motor was aan de lichte kant in verhouding met het gewicht van de auto en de prijs was aan de hoge kant. De 343 werd conform Dafs gedachtegoed geleverd met een variomatic-versnellingsbak. Uit publiciteitsoverwegingen noemde Volvo de Variomatic ‘CVT’, continu variabele transmissie. De topsnelheid werd opgegeven als 150 kilometer per uur. Vanaf het modeljaar 1979 was de 343 ook verkrijgbaar met een handgeschakelde vierversnellingsbak, afkomstig uit de Volvo 240-serie. Volvo hoopte hiermee de verkoopaantallen van de 343 te op te krikken. Van de 343 verscheen weer een nieuwe uitvoering op de markt. Deze heette de 343 GL. Ook kwam er een vijfdeurs versie op de markt, onder de benaming Volvo 345.

Deze Volvo’s waren nooit echte verkoopknallers. Toch leverde de fabriek  een volledig programma aan uitvoeringen en bracht Volvo met enige regelmaat speciale edities uit.

De 340’s: Jelyll and Hyde

Heel lang en vastberaden werd de Volvo 300-serie (vooral in de CVT-uitvoering) gezien als vervoermiddel voor de wat oudere, erkend saaie mensen bolknakrokers en viltenhoedendragers met hun van een blauwspoeling voorziene echtgenotes.  Dat de Volvo 300-serie ook een erg dynamische tweede persoonlijkheid had, bleek wel uit het feit dat veel 340’s en 360’s hun laatste dagen sleten op allerlei circuits, waar ze heerlijk – en goedkoop – speelgoed waren door hun conventionele achterwielaandrijving met een starre De Dion-as. Ook was er voor sportieve Volvorijders het R-Style Volvo Competition and Performance Parts programma met motor tuning kits, speciale remmen, verlagingssets, sportsturen, sportuitlaten, spoilersets, en verstralers en mistlampen. Die dingen zijn erkend schaars.

Zo’n R style Volvo (in wording) vonden we bij Theo Voskuil. En de werdergeboorte van de Daf HERSTEL: Volvo was er eentje uit passie. De opdrachtgever beseft volkomen dan zijn heel zeldzame Volvo nimmer ‘zijn geld zal opbrengen’.

De 340’s nu

We kennen inmiddels allemaal de verhalen over klassiekers die voor tonnen en miljoenen van eigenaar verwisselen. Zeg nooit nooit, maar we zien het bij de Volvo 340 met zo’n vaart nog niet lopen.

De vraagprijzen voor rijdende Volvo 340’s met APK liggen tussen de €500-1.000. Vanaf € 1.500 mag je best eisen stellen en boven de € 2.500 wordt het smullen. Er worden ook duurdere exemplaren aangeboden. De hoogste vraagprijs die we vonden was bijna tien mille voor een exemplaar uit een collectie met maar een paar duizend kilometers op de klok. Helaas zaten daar geen boekjes bij. Een ander mooi exemplaar moet € 5.950 + € 995 voor het garantiepakket opbrengen. Kortom: deze Volvo’s zitten in de categorie klassiekers waarbij prijzen zitten tussen ‘vraagprijzen’ en ‘droomprijzen’.

Maar aan de goede Volvo 340 voor de goede prijs kun je een enorm leuke, lief gedateerde klassieker hebben die je ook nog eens gewoon kunt gebruiken om boodschappen te doen.

Koopt Nederlands product!

In de jaren tachtig hadden veel Nederlandse politiekorpsen Volvo’s uit deze-serie in dienst. Verreweg de meesten daarvan waren Volvo 340 hatchbacks. Bijzonder interessant was dat er ook 340 DL’s met een tweelitermotor geleverd werden aan de politie. De tweelitermotor werd doorgaans alleen gebruikt in de 360.

Deze 2 liter Volvo komt van Replicars. En we weten natuurlijk dat je met ex politievoertuigen niet zomaar het verkeer in mag!
We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

7 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik vond deze uitvoering va Volvo de meest mooie model en betrouwbare auto die ze gemaakt hebben,heb zelf er aan mogen meewerken van 1979 tot aan 2016 ,van de 340 was ook nog een VAN uitvoering zonder achterbank,de opvolger de 440 was geen succes zoals de 480 die veel te duur was wel een mooie concept.Mijn eerste 343 was een 1400 uit 1982 daarna een 340 uit 1987 die ik 10 jaar heb gehad en toen gekocht voor 1500 gulden.Zoek nog een 340 van de laatste productiedagen met injectie motor BJ 1989.

  2. De Rijkspolitie heeft alleen de 1400 cc Volvo 340 in dienst gehad. Mogelijk een verdwaalde 1700 maar de 2000 cc heeft naar mijn weten nooit als opvallende auto dienst gedaan. Echter wel bij veel Gemeentepolitie korpsen. Ik weet nog dat deze collega’s ons inhaalden met die 2 liters of wij stil stonden. Helemaal toen men overstapte op 340 diesel. 90 km max tegen de wind in. Stiekem werd door een bevriende monteur de pomp wat opgeschroefd zodat je wat harder kon. We werden gevraagd ’s nacht niet door de buurt te rijden want van de herrie van deze diesel werd men wakker?? Maar toch goede herinneringen aan deze auto. Want de Fiat 127 was echt niets. De voorganger van de 340. De 440 was ook een goede vervanger.

  3. zo,n 360 glt heeft hier een poos gereden , met 7×15 ats cup velgen en 195 50 15 banden , de eerste die zulke lage banden had
    nu op bijna elke boodschappenkar…
    wat een schril contrast met de meeste 343 met 1400 motor en variomaat , doorgaans met een zilverkleurig behaarde en bedaarde chauffeur met een gehaakte wcrolhoed op de hoedenplank.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *