in

Volkswagen Kübelwagen? Een vondst bij laag water. UPDATE

De Kübelwagen was de tegenhanger van de Jeep. De kleine alleskunner was gebaseerd op de voorloper van de Volkswagen Kever en werd gebouwd in de Volkswagenfabriek in KdF-Stadt, het huidige Wolfsburg. Er zijn circa 55.000 stuks gebouwd. Dat waren er zo’n 600.000 minder dan er Jeeps zijn gemaakt. Omdat de Volkswagen Kübelwagen alleen achterwielaandrijving had, waren de prestaties in ruw terrein marginaal slechter dan die van de vierwielaangedreven jeep. Maar de Kübelwagen scoorde op zijn geringere gewicht en zij superieure wielophanging.

We doen niet veel aan veteranen

In Auto Motor Klassiek doen we doorgaans niet veel aan klassiek militair vervoer. Op een of andere manier zit dat groene spul ons niet erg tussen de oren. Maar we zitten nu in het jaar dat we op 75 jaar na de bevrijding zitten. En zonder militair vervoer waren we nooit zo ver gekomen. Aan de andere kant: zonder al dat gemechaniseerde vervoer was de hele Tweede Wereldoorlog er niet gekomen.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Militaire voertuigen zijn niet door en voor autoliefhebbers gemaakt. Sterker nog: Zelfs ver na de oorlog hebben Nederlandse Defensie genieën de gezonde concepten van bijvoorbeeld de DKW Munga’s en de Laro’s totaal verpest. Maar in essentie waren en zijn militaire voertuigen werktuigen, bedoeld om effectief een bijdrage aan het oorlogsgedoe te leveren. Dat daarbij niet voor de meest subtiele en technisch hoogstaande oplossingen werd gekozen? Dat was vanzelfsprekend.

Bodemvondsten

In de oorlog is er met onthutsende onachtzaamheid omgegaan met mensen en materieel. En daarvan worden nog steeds voorbeelden gevonden. Want er is hier in Nederland stevig gevochten. En lang niet alle bewijzen daarvan zijn keurig begraven, geborgen of in nieuw staal herboren.

Want onderschat het niet: al die kapotte en verlaten voer-, vaar- en vliegtuigen waren in de tijd kort na de oorlog een bijna onuitputtelijke bron van grondstoffen voor de werderopbouw en het Wirtschafftswunder.  Maar niet alles was te bergen en te hergebruiken. En soms komen zulke stukken vergankelijkheid weer tevoorschijn. Bijvoorbeeld ter hoogte van een IJsselhaven in de buurt van Arnhem, waar het ook erg lang onrustig bleef. We citeren:

Net buiten de haven

“Ik ben van jongs af aan altijd al geïnteresseerd geweest in onbekende dingen die onder onze voeten kunnen liggen en er gewoon op wachten om door mij aan de vergetelheid te worden onttrokken.

Zo heb ik in de loop der jaren heel wat dingen mee naar huis kunnen nemen, niet altijd tot vreugde van ouders, politie of echtgenote.

Tot nu toe beperkte zich die onderzoeksdrift alleen tot de vaste wal, omdat een duikbrevet er nooit van is gekomen.

De historisch lage waterstand van 2018 (!) maakte echter zoektochten mogelijk op plaatsen die tot dan toe onbereikbaar leken.

Van Romeinen tot de laatste wereldoorlog en alles wat daar tussenin ligt kwam letterlijk boven water, soms zelfs zonder hulp van detector of schop.

Ik zal u niet vermoeien met een opsomming van de vondsten. Maar wat een tweetal betreft, daarvan wil ik graag een uitzondering maken. Ook omdat die zowat op het terrein van de haven werden aangetroffen.

Speurend langs de drooggevallen oevers van de dode IJsselarm viel mij ca. 100 meter voor de uitgang, ingebed in klei en zand en nog een eindje onder water een hoeveelheid metaal op met vormen die mij bekend voorkwamen. Er naartoe lopen ging niet omdat het daar te modderig was, maar een paar dagen later was het water zo ver gezakt dat ik er met een roeiboot naast kon komen om wat foto’s te maken.

Door een stuur dat overduidelijk boven water stak was wel duidelijk dat het om een auto ging, maar welke werd niet direct duidelijk, laat staan uit welke tijd hij stamde.

Met de roeispaan heb ik op strategische plaatsen wat slib weggewerkt om meer details zichtbaar te krijgen, maar ik moet zeggen dat mijn kennis op dat gebied toch niet toereikend is. Want ik kan het merk nog steeds niet thuis brengen. Wellicht heeft één van u bij het zien van de bijbehorende foto’s het verlossende antwoord op de prangende vraag om wat voor auto het hier gaat.

Een Volkswagen (kever) is het niet, maar het zou om een militaire variant kunnen gaan (Kübelwagen, Schwimmwagen?).

Terugvarend stootte ik op een obstakel dat bij nadere inspectie een zware metalen bak leek met wanden van ca. 2 cm dik. Het lijkt op de schep van een graafmachine, maar gezien de ‘uitwassen’ aan de beide zijwanden ook weer niet.

Ook hier heeft iemand van u wellicht een briljant idee waarmee dat raadsel ook weer is opgelost. Ik houd mij aanbevolen”.

Gerard van Essen.

UPDATE: Na plaatsing van dit bericht kregen we een mail uit…. Zuid Afrika. De onderduiker blijkt een Goggo 300 te zijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *