in

Veteranen: Heel oude motorfietsen

Doorgaans zijn onze klassiekers de motoren uit onze jeugd. En laten sommigen van ons nu zo omstreeks de zestig jaren eigen ervaring laveren, dan zie je wat we als onze klassiekers ervaren: de late Britten, de vroege Japanners, BMW en Harley.

Wat er voor de tweede wereldoorlog gebeurde?

Tja… Een paar foto’s van familieleden op de plantage in ons voormalige Indië. Assen… ’Stoomfietsen’. Wat er nog ver voor die tijd aan motorfietsen was? Dat was de basis van onze passie: de motorfiets en de evolutie daarvan.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

In den Beginne

Klassiek is maar het begin: ‘Veteran’ is in Britse binnen de Vintage Motor Cycle Club de aanduiding voor motorfietsen van 1905 t/m 1914. Aanduidingen voor andere klassen zijn: Pioneer, Vintage en Post-Vintage. Veteran is ook een klasse-indeling bij Classic Reliability Trials, de motoren van vóór 1915.

En er zijn in de vroege tijd honderden motorfietsmerken geweest.

Veel fietsenbouwers zagen de nieuwe ontwikkeling wel zitten en de eerste motorblokkenleveranciers leverden hun krachtbronnetjes gewoon aan iedereen die ervoor wilde betalen. Veel namen en informatie over de motorische oertijd vind je alleen maar op papier en na een hoop zoekwerk. Dat wordt gelukkig wel makkelijker gemaakt door Internet. Maar dan nog.

Unieke oplossingen

Dat de techniek toen nog in de kinderschoenen stond resulteerde vaak in intussen (terecht) vergeten oplossingen. Tegenwoordig vraagt dat een groot denkraam en een massief inlevingsvermogen plus echt technische genen om sommige dingen te kunnen snappen. Zeker bij doosprojecten inclusief ‘missende delen’. Want je zult vaak eerst moeten doorgronden hoe zo’n ding nou eigenlijk zou moeten of kunnen werken.

Om zo’n veteraan weer tot leven te wekken heb je een serieuze metaalbewerkingswerkplaats nodig, of je moet gelijkgestemde mensen kennen die dat hebben. Gelukkig zijn er veel mensen in deze tak van dienst die elkaar kennen en die samen vaak alles weten. Veteraanliefhebbers zijn mogelijk de vriendelijkste mensen ter wereld.

Van veel van die oude machines is er misschien nog wel ergens documentatie, maar in elk geval (nog) niet op Internet. En of dat gaat komen? De brongroep is ons al lang ontvallen. De doelgroep is feitelijk minimaal en doorgaans op zijn minst 60++.

Blij met bijna niets

Als je dan als liefhebber zo’n oud gebakje opduikt, dan kun je daar reuze blij mee zijn. De passie in die hoek is nog het best te omschrijven als: “Ik weet niet wat het is, het ligt uit elkaar en er missen allerlei spullen. Leuk!”
Dan volgt een traject van passen, meten en zoeken. En maken. En je verbazen. Want in de babyjaren van de 1900’s stond de techniek nog in de kinderschoenen. Er werd nog van alles bedacht en ge-WillieWorteld.

De club

De Veteraan Motoren Club is een vereniging van mensen, die eigenaar zijn van een oude motorfiets of daar belangstelling voor hebben. Het gaat hierbij om motoren met een bouwjaar tot en met 1940. De V.M.C. telt momenteel ± 1200 leden en donateurs.

De belangstelling beperkt zich niet alleen tot het restaureren van de motoren en het in standhouden van een ‘rijdend museum’, maar strekt zich ook uit tot andere zaken die met de motorfiets te maken hebben, zoals documentatie, reclamemateriaal, foto’s, accessoires, etc.

4 Reacties

Geef een reactie
  1. als je naar zo’n rit van de VMC gaat, blijf je je ogen uitkijken op de constructies van vroeger. Ook al rijd ik zelf nieuw spul, die oudjes blijven facinerend. En het levert stapels foto’s op om na te genieten.

  2. Enj als je dan na heel lang zoeken, puzzelen, werken, enz.dat ding een trap geewft en hij loopt……..
    We zouden het allemaal een keer mee moeten maken.

    • Is dat gevoel niet bij alle “lange” reparaties zo ?
      Of je nu een 40 jaar oude brommer repareert na lange stilstand,
      Een auto een erg grote service geeft waarbij hij 3 mnd in de lucht op een brug hangt
      Of een vmc na 30 jaar weer laat lopen.
      Die eerste ploffen, dat eerste lopen, geeft altijd een moment van YESSSSS.
      We zijn weer op de weg terug (vaak nog lange niet dus . . . .;) )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *