Motoren

Van trots tot oud ijzer

By  | 

Heeft u er wel eens over nagedacht wat er allemaal verdwenen is? Hoeveel klassieke motorfietsen er gemaakt, en verdwenen zijn? Dat moeten er enorm veel zijn. Dat verdwijnen doen oude motorfietsen op een paar manieren: ze verstoffen in oude schuren, ze verdwijnen in struikgewas, ze worden gedemonteerd voor onderdelen of ze gaan bij het oudijzer.


Abonneer voor slechts € 39,50 en ontvang daarvoor een jaar lang elke maand AMK in de bus.

Dat oudijzerconcept heeft iets troostend duurzaams: ergens reïncarneert de motor weer een keer. Dat kan zijn als het onderstel van een strijkplank of iets anders bescheidens, maar misschien zitten er ook oude motorfietsgenen in de stalen profielen in het dak van uw garage.

Vergeten vondsten

Zulke verlatenheden vind je in de Randstad weinig meer, in het noorden en oosten van het land tref je ze nog wel eens. De Franse werkplaatsjes, garages en rommelveldjes langs de RN wegen zijn verregaand geruimd. Maar toch: Frankrijk is groot, en al zwervend kom je nog wel eens nostalgische resten tegen, zoals een totaal in struiken opgegane Honda 160 cc Dream, zo’n klein hobbelpaard met een plaatstalen frame. Het ding zag er eigenlijk nog best presentabel uit. We besloten te proberen hem te bevrijden uit zijn groene omhelzing. Na wat snoeiwerk was de zaak zover vrij dat we probeerden het ding los te trekken. We duikelden met een halve motorfiets in onze handen achterover. De kleine Honda was dwars doormidden getrokken.

Op Internet zwerven natuurlijk foto’s van hele bospercelen en hallen vol vergeten motorfietsen

Maar in de voormalige Sovjetrepublieken? Daar zijn in de loop der jaren ontelbaar veel M72, Dneprs en Urals terecht gekomen. En zo’n miljoen Jawa’s. Die machines waren daar belangrijke transportmiddelen en ze werden tot voor de val van het communisme met vastberaden wanhoop zo lang mogelijk rijdend gehouden. Dat daarbij constructies en onderdelen werden gebruikt waarvan ze bij de diverse fabrikanten nog niet in hun ergste wodka hallucinaties van hadden kunnen dromen? Maakt niet uit: zolang het ding het lokaal nog deed, dan werd het gewaardeerd.


Waar er heel van zijn geweest blijven er altijd nog wel over

Maar toen viel het communisme en werden de oude motorfietsen ‘de motorfiets van mijn opa’. Als het maar even kon nam iedereen afstand van het verleden, Er braken hele nieuwe vormen van kapitalisme en liberalisme los en veel ouds werd massaal vergeten.

Ze zijn er niet rijk

Onze vriend Mihai Cecan woont in zo’n voormalige Sovjet republiek, en niet in die waar het allemaal wel aardig gaat ondanks het feit dat er in het hele ex Sovjet gebied mateloos gezopen wordt. Moldavië was een soort Flevoland in de Sovjettijd. Het was agrarisch. Het landschap is er mooi en open. Nu ligt de ‘export’ van agrarische producten vrijwel stil, de mannelijke plattelanders zuipen zich dood, de vrouwen proberen te redden wat er te redden is en de jonge mannen verlaten massaal het land. Mihai blijft. Hij is een jonge Moldaaf die wil helpen zijn land op te bouwen. En dat ‘bouwen’ gebeurt in de paar steden in het land. Mihai woont en werkt in de hoofdstad Chisinau. Het is de grootste stad en het economisch hart van het land. Er wonen zo’n 650.000 mensen. Mihac maakt sites en doet digitale dingen. Hij is regelmatig als jonge dynamische man op de lokale tv, hij verhuurt Vespa’s en organiseert trips met Urals. – https://www.facebook.com/uraltoursmoldova/ – En zo komt hij rond.

Hij is een trotse Moldaaf

Tijdens zijn trips houdt hij de ogen altijd open. En zo trof hij lokaal een oud ijzerwerf waar de vergankelijkheid van de voormalige USSR wel heel duidelijk was. We delen de foto’s graag. Intussen is Mihai ook bezig met de verkoop van een museumcollectie Urals en Dneprs. Dus misschien kun je hier binnenkort een echt Moldaafs museumstuk kopen. Kopen in de regio is te doen. Alleen zijn er voor elke export een hoop steekpenningen en smeergeld nodig. Dus daar kan de transactie nog op vastlopen. We zullen zien. En we wensen Mihai en zijn generatiegenoten succes bij de opbouw van hun land.

En doe eens gek: ga eens op vakantie naar Moldavië.

Meer voor motorliefhebbers…


suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…


Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van april ligt nu in de winkel. Daarin hebben we natuurlijk weer tal van leuke, interessante en boeiende artikelen staan. Zoals het aankoopadvies van de Alpine V6, met alle punten die belangrijk zijn voor een aankoop. Ook de MG Midget restauratie is zeker de moeite waard om te lezen en mee te leven met de eigenaar tijdens het tijdrovende proces. Techniek en praktijk rond het bezit van een klassieker. Ook voor motorliefhebbers. Hoe interessant zijn de aanpassingen die gedaan werden aan de Moto Guzzi Nuovo Falcone. Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder:

  • Cadillac Eldorado Seville
  • Lincoln Continental Mark V Givenchy
  • Moto Morini 350 Sport
  • De zoektocht naar Josef Ganz
  • Uit de oude doos: Daarom zijn er zo weinig Opels over
  • Bremen Classic Motorshow 2020
  • Oldtimer Tweewielerbeurs zuidbroek
Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. Pascal

    21 februari, 2020 at 11:11

    Wij in het westen zijn ook erg blij met het feit dat men in voormalige Sovjet-Unie landen “oud ijzer” (moesten) vergeten…er zijn sinds de val van De Muur en Het IJzeren Gordijn ladingen WLA’s, Willy’s, ISH’s, IMZ’s/ Ural’s en weet ik al niet meer onze kant op verscheept..

    • Dolf Peeters

      23 februari, 2020 at 13:58

      Maar die WL’s waren vaak echt tot op de draad versleuteld! Wel grappig dat de WLR’s blijkbaat meer gromdspeling aan de voorkant hadden door een andere voorkant. Ook leuk: de site Bens Bikes/ Ben van Helden

      • Pascal

        23 februari, 2020 at 14:23

        De WLR heeft nooit bestaan Dolf; er is maar één prototype bekend, en die is niet bewaard gebleven..
        Veel WLA’s deden na de oorlog dienst als tractor op Russische boerderijen, en werden tot op de draad versleten en versleuteld.
        Gelukkig zijn er ook veel als donor in een schuur beland, en die zijn massaal vergeten en niet gemolesteerd.
        Zo’n exemplaar heb ik ook gelukkig.
        Dus geen metrisch draad en geen Lada-zuigers.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *